|
Για όσους πάνε γυρεύοντας στο χώρο της Οικολογίας και του Πολιτισμού. Υπό τη διαχείριση του Γιάννη Σχίζα
|
«Το νομοσχέδιο για τα ιδιωτικά Πανεπιστήμια γεννά ένα ζήτημα πολύ σοβαρότερο και από το ίδιο το μέλλον της Ανώτατης Παιδείας στην Ελλάδα. Διακυβεύει το μέλλον όχι απλώς του Κράτους Δικαίου αλλά της έννοιας του Δικαίου αυτής καθ’ εαυτήν. Γιατί η στοιχειώδης ανθρώπινη επικοινωνία, πολλώ δε μάλλον οι κανόνες Δικαίου, προϋποθέτουν μια ελάχιστη αντίληψη για το τι σημαίνουν οι λέξεις, είτε πρόκειται για απλές καθημερινές λέξεις είτε για έννοιες νομικές. Ναι, τα πάντα ρει και το νερό στο ποτάμι δεν είναι ποτέ το ίδιο, μας λέει ο Ηράκλειτος. Αυτό όμως δεν σημαίνει ότι η λέξη “ποτάμι” μπορεί για κάποιον να υποδηλώνει και το βουνό και για κάποιον άλλο και τη θάλασσα. Έτσι και το Δίκαιο, για να διασφαλίσει την εξέλιξη και προσαρμογή του στις μεταβαλλόμενες κοινωνικές συνθήκες διαθέτει μεθόδους ερμηνείας: συσταλτική, διασταλτική, συνδυαστική, τελεολογική. Όλες όμως έχουν ως όριο τη σημειολογία.
Οι λέξεις και η έννοιά τους έχουν μεγάλη σημασία για το Δίκαιο, γιατί αλλιώς δεν θα μιλούσαμε για υποχρεωτικούς κανόνες ρύθμισης της συμπεριφοράς αλλά για ενδεικτικές συμβουλές και ευγενικές υποδείξεις. Ακόμα μεγαλύτερη όμως σημασία έχουν οι λέξεις στο επίπεδο του Συντάγματος, γιατί αυτό καθορίζει με ποια διαδικασία παράγεται και τι όρια έχει το κοινό δίκαιο. Τρεις είναι οι ασφαλιστικές δικλείδες που προβλέπει το Σύνταγμα για να πετύχει τη χρυσή τομή ανάμεσα στο απαραβίαστο του Δημοκρατικού πολιτεύματος και των θεμελιωδών δικαιωμάτων που κατοχυρώνει, τη σταθερότητα και ασφάλεια της έννομης τάξης και την ευέλικτη προσαρμογή του σε διαρκώς μεταβαλλόμενα δεδομένα. Η πρώτη είναι οι λεγόμενες αόριστες νομικές έννοιες (ισότητα, κοινωνική αλληλεγγύη, χρηστά ήθη, κατάχρηση δικαιώματος κ.λπ.) που επιτρέπουν στο νομοθέτη, υπό τον έλεγχο πάντοτε των δικαστηρίων, να προσαρμόζει το περιεχόμενό τους στις σύγχρονες ανάγκες και αντιλήψεις.
Οι Εκδόσεις ΙΛΑΡΙΩΝ & το Public
Συντάγματος διοργανώνουν
τη Δευτέρα 26 Φεβρουαρίου, στις 7 μ.μ., μια βραδιά εσωτερικής γνώσης και
εναρμόνισης των σχέσεων, μέσα από την παρουσίαση του δεύτερου βιβλίου της
Μαλαματένιας Καϊντατζή «Σχέσεις, Το Κάλλος της Δημιουργίας».
Στη βραδιά αυτή μπαίνουν οι σπόροι για μια πιο πολυδιάστατη προσέγγιση των
σχέσεων, φλερτάροντας με έννοιες όπως ελεύθερη βούληση, ήθη, Θεός, πεπρωμένο
και η σχέση μας με όλα αυτά. Το σεμινάριο είναι συστημικό, συμμετοχικό με τίτλο:
«Έχεις σχέσεις ή δεσμούς;»
Μια ευκαιρία που σας δίδετε να εργαστείτε με μια δύσκολη
σχέση και να δώσετε νέες πληροφορίες σε εσάς και στους δέκτες. Δείτε και βιώστε
μια άλλη οπτική και αντίληψη για τον εαυτό σας και τους γύρω.
|
Σας ενημερώνουμε για 9 νέες κυκλοφορίες των εκδόσεων Βακχικόν:
ΕΛΛΗΝΙΚΗ
ΛΟΓΟΤΕΧΝΙΑ
Κλουαζονέ, μυθιστόρημα της Λίνας Βαλετοπούλου.
Δελτίο τύπου
ΕΛΛΗΝΙΚΗ
ΠΟΙΗΣΗ
Αθόρυβοι
κύκλοι, νέα
ποιητική συλλογή της Ντίνας Γεωργαντοπούλου. Δελτίο τύπου
Αναφυλαξία, τρίτη ποιητική συλλογή του Στέργιου
Φωτόπουλου. Δελτίο τύπου
ΞΕΝΗ
ΛΟΓΟΤΕΧΝΙΑ
Αυστραλία, μπεστ-σέλερ της Αυστραλής Γιούμνα
Κασάμπ. Δελτίο τύπου
Στο
στέκι, νουβέλα
της Ίζαμπελ Βάνγκερ από το Λιχτενστάιν. Δελτίο τύπου
ΠΟΙΗΣΗ
ΑΠ' ΟΛΟ ΤΟΝ ΚΟΣΜΟ
Γιατί
σταμάτησα να γράφω ποιήματα,
επιλογή ποιημάτων της βραβευμένης ποιήτριας από τη Γεωργία, Ντιάνα Ανφιμιάδη. Δελτίο τύπου
ΑΦΗΓΗΜΑΤΑ
Αιώνια
άνοιξη,
ταξιδιωτικό αφήγημα του Παναγιώτη Τσίτου για το Βιετνάμ και την Ταϊλάνδη. Δελτίο τύπου
ΘΕΑΤΡΟ
Αντιγόνη,
νέα μετάφραση
του έργου του Σοφοκλή από τον Κοραή Δαμάτη. Δελτίο τύπου
Αυτό
το "τίποτα", όπου κατοικώ, θεατρικό κείμενο της συγγραφέως Κατερίνας Ανδριανάκη. Δελτίο τύπου
--
Εκδόσεις
Βακχικόν
Σόλωνος
110, 10681, Αθήνα
info@vakxikon.gr |
2103637867 | ekdoseis.vakxikon.gr
Η Εταιρεία
Δημιουργικότητας και Πολιτισμού - Helix Action Theatre σε συνεργασία με το
Από Μηχανής Θέατρο διοργανώνουν το 4ο Φεστιβάλ Θεάτρου Βαλίτσας “4th ATHENS
SUITCASE THEATRE FESTIVAL 2024”. Αν είστε ολιγομελής
ομάδα και με ευέλικτη παραγωγή, τότε σίγουρα γνωρίζετε τι σημαίνει παράσταση
που… «χωράει σε μια βαλίτσα»! 4ο Φεστιβάλ Θεάτρου
Βαλίτσας ASTFEST Από 03 έως 16
Ιουνίου Δηλώστε συμμετοχή,
συμπληρώνοντας τη φόρμα που θα βρείτε εδώ στα ελληνικά: https://t.ly/-N0A1
και στα αγγλικά εδώ: https://t.ly/yQi4h Ποιος μπορεί να
συμμετάσχει και πώς Παραστάσεις θεάτρου
οποιασδήποτε μορφής ή τάσης, χοροθεατρικές παραστάσεις, όπερας, παντομίμας,
κουκλοθέατρου και τσίρκου μπορούν να πάρουν μέρος στο Φεστιβάλ Θεάτρου
Βαλίτσας, ένα εναλλακτικό, ανοιχτό και πρωτοπόρο Φεστιβάλ που θέλει να δώσει
βήμα σε καλλιτέχνες, νέους και παλιούς, που επιδιώκουν το διαφορετικό και το
τολμηρό. Βασική προϋπόθεση η ποιότητα και ο επαγγελματισμός. |
Άρθρο της ρωσικής
εφημερίδας ΙΖΒΕΣΤΙΑ
Άφησαν τις οικογένειές
τους στην Κολομβία και πήγαν να πολεμήσουν για την Ουκρανία με την ελπίδα να
βγάλουν χρήματα: τους υποσχέθηκαν 3.000 δολάρια το μήνα και τιμές από την
παγκόσμια κοινότητα. Ωστόσο, όπως ανακάλυψε η Izvestia, αντί για φήμη και
χρήματα, αυτοί οι άνθρωποι αφέθηκαν στο έλεος της μοίρας και μερικοί δεν είχαν
καν δυνατότητα να βγάλουν εισιτήριο για να επιστρέψουν στο σπίτι.
Πέντε Κολομβιανοί
μισθοφόροι, που εισήλθαν στις ουκρανικές Ένοπλες Δυνάμεις με σύμβαση για να
πολεμήσουν εναντίον της Ρωσίας, είπαν τι πραγματικά συνέβαινε στον ουκρανικό
στρατό. Δόλια σχέδια, ξεκάθαρη διαφθορά και ιατρική αμέλεια. Πως η Ουκρανία
προσέλκυσε τους ξένους και τι βρήκαν στο τέλος.
Ο κύριος λόγος είναι τα
χρήματα.
Τάγμα «Τσάρλι
2». Εδώ είμαστε 45 Κολομβιανοί. Εκτός από την επιθυμία για δικαιοσύνη,
ήρθα εδώ γιατί στην Κολομβία δεν κερδίζουμε τόσα όσα μας υποσχέθηκαν εδώ.
Είμαστε πολύ θυμωμένοι γιατί δεν καταλαβαίνουμε τι συμβαίνει με τη βοήθεια που
μας στέλνουν: κάτι δεν φτάνει, κάτι φτάνει, και οι διοικητές το κρατούν, αλλά
δεν μας φτάνει. Ο μισθός που μας υποσχέθηκαν δεν είναι καθόλου αυτός που μας
δίνουν, έτσι ξεκινάει την ιστορία του ο Erik Alexander Rojas Pérez, το
διακριτικό Chivo .
Είναι μισθοφόρος των
Ουκρανικών Ενόπλων Δυνάμεων από την Κολομβία. Έφτασε στην Ουκρανία τον Νοέμβριο
του 2023. Αν και ο Chivo είπε ότι αναζητά κάποιο είδος δικαιοσύνης σε μια
σύγκρουση που του ήταν ξένη, τις περισσότερες φορές ο μαχητής μιλάει για
χρήματα που δεν λαμβάνει.
Πρέπει να εκτελούμε
πέντε αποστολές το μήνα: τέσσερις ημέρες στα χαρακώματα και δύο ημέρες
ανάπαυσης, όλα αυτά περίπου 120 μέτρα από τις θέσεις του εχθρού (Ένοπλες
Δυνάμεις της Ρωσικής Ομοσπονδίας – Ιζβέστια). Αν δεν ολοκληρώσουμε αυτές τις
αποστολές, δεν θα πάρουμε χρήματα. Επομένως, με τον ένα ή τον άλλο τρόπο πρέπει
να επιτύχουμε αυτές τις πέντε αποστολές. Μερικές φορές ακόμη και όταν βγαίνουμε
έξω, δεν λαμβάνουμε το ποσό που μας υποσχέθηκαν. Αυτή είναι μια πολύ άδικη
κατάσταση. Οι διοικητές κρατούν μέρος από τους μισθούς που λαμβάνουμε,
συνεχίζει ο Chivo.
Ο ίδιος λέει ότι ο
μισθός είναι 100.000 ουκρανικές hryvnia, δηλαδή κάτι παραπάνω από 2.600
δολάρια. Άλλοι λατινοαμερικανοί μαχητές που πολεμούν στην Ουκρανία εναντίον της
Ρωσίας λένε ότι τους υποσχέθηκαν 3.000 δολάρια. Ίσως η διαφορά μπορεί να
εξηγηθεί από την αλλαγή στη συναλλαγματική ισοτιμία εθνικού νομίσματος.
Ταυτόχρονα, ο ελάχιστος μισθός για το στρατιωτικό προσωπικό στην Κολομβία είναι
400 $, ανάλογα με το βαθμό. Ο μέγιστος μισθός ενός στρατηγού στο στρατό μιας
χώρας της Λατινικής Αμερικής είναι 2 χιλιάδες δολάρια.
|
|
planodion posted: " Χόρδι
Θεβριάν (Jordi Cebrián) (1/5Χ100λεξα | Μικρὸ ἀφιέρωμα) Ἡ γρίπη τῶν ἵππων
(La gripe equina) ΤΑΝ ΕΜΦΑΝΙΣΤΗΚΕ ἡ γρίπη τῶν ἵππων ἔπαψαν νὰ μιλᾶν γιὰ
τὴ γρίπη τῶν ποντικῶν, ἀκριβῶς ὅπως αὐτὴ εἶχε ἀντικαταστήσε"
Πλανόδιον - Ιστορίες Μπονζάι |
(La gripe equina) ΟΤΑΝ ΕΜΦΑΝΙΣΤΗΚΕ ἡ γρίπη τῶν ἵππων ἔπαψαν
νὰ μιλᾶν γιὰ τὴ γρίπη τῶν ποντικῶν, ἀκριβῶς ὅπως αὐτὴ εἶχε ἀντικαταστήσει
τὴ γρίπη τῶν χοίρων στὰ πρωτοσέλιδα· καὶ ὅπως προηγουμένως, ἡ γρίπη
τῶν χοίρων ἀντικατέστησε τὴ γρίπη τῶν πτηνῶν. Τώρα ὄχι μόνο συνιστοῦν
τὴ χρήση μασκῶν, ἀλλὰ καὶ κάποια μαγνητικὰ βραχιόλια κατασκευῆς
τοῦ κουνιάδου τοῦ προέδρου. Ἀλλὰ ὁ κόσμος πιὰ δὲ φοβᾶται πιὰ τόσο ὅσο
πρὶν μὴν μολυνθεῖ· ἐδῶ καὶ χρόνια, γιὰ κάθε ἐνδεχόμενο, κανεὶς δὲν
βγαίνει ἔξω καὶ οἱ ἐπαφὲς περιορίζονται στὸν κυβερνοχῶρο. Οἱ δρόμοι
εἶναι ἄδειοι, ἀλλὰ στὴν τηλεόραση ἐπιμένουν νὰ μὴν ἔχουμε καμμιὰ
ἐμπιστοσύνη καὶ νὰ φορᾶμε τὰ βραχιόλια. |
Του Γιάννη
Σχίζα
Αυγή 10.2.24
Θυμάμαι προ 20ετίας, όταν ήταν υπό έγκριση το σχέδιο Ανάν, κάποιοι μεγαλοπαράγοντες της ΕΕ προσδιόριζαν ακόμη και το χρόνο της ψήφισής του, σε ένα ρεκόρ βιασύνης και περιφρόνησης της λαϊκής ψήφου. Όμως τα ρεκόρ υπάρχουν για να σπάνε, γι αυτό κι εμείς βρεθήκαμε στη «σπαστική» θέση: Να συζητάμε για τα ζευγάρια νέου τύπου μη αρκούμενοι στο Σύμφωνο Συμβίωσης, καθώς επίσης να αποδεχόμαστε προς συζήτηση και την υιοθεσία από αυτά, που μετατρέπει κάποιες γυναίκες σε μηχανή αναπαραγωγής. Να φτάνουμε στο σημείο να παρακολουθούμε απλώς τη συζήτηση με τους αγρότες για τα μέτρα που πρέπει να ληφθούν, για τις πλημμύρες που ακόμη περιμένουν την αντιμετώπισή τους , για τον πληθωρισμό των τιμών των αγροτικών και όχι μόνο προϊόντων που έχει εμφανιστεί και τείνει να μετατραπεί σε μόνιμο α-λα-Τουρκία.
Του Γιάννη Σχίζα
Δρόμος της Αριστεράς, 10.2.24
Όσο μαίνεται η σύγκρουση στη Γάζα και έχει
χιλιάδες Παλαιστίνιους θύματα, ουδείς μπορεί να μένει αδιάφορος . Η Γάζα ήταν
αποκλεισμένη το διάστημα 2006-2008 από τον υπόλοιπο κόσμο και βρισκόταν υπό καθεστώς αλληλεγγύης από τη πλειοψηφία των ανθρώπων
των μίντια , συμπεριλαμβανομένων των
φεστιβάλ κινηματογράφου . Αργότερα σε αυτά τα φεστιβάλ προστέθηκε και ένα ακόμη
– που αναφέρονταν στην υγεία .
Το πρώτο φεστιβάλ κινηματογράφου που ασχολήθηκε
με την υγεία- International Health Film Festival – άνοιξε τις
πύλες του το 2009 με τη καλλιτεχνική διεύθυνση της Λουκίας Ρικάκη . Το φεστιβάλ
αυτό επρόκειτο να συνεχισθεί για ένα ακόμη χρόνο, οπότε διακόπηκε λόγω των
μνημονίων και του θανάτου της Ρικάκη. Το φεστιβάλ υγείας περιλάμβανε δυο ταινίες αναφερόμενες στη Γάζα : Η μία ήταν «καθώς πρέπει», λεγόταν «Στη Γάζα», ήταν παραπάνω
από 18 λεπτά και είχε σκηνοθέτη τον Ανδρέα Θωμόπουλο, ενώ η
άλλη των 90 λεπτών ήταν πιο απροσδόκητη, καθώς είχε τον ιδιότυπο
τίτλο «Ο νεαρός Φρόϋντ στη Γάζα», με δημιουργό
την Σουηδή Pea Holmquist και την Αρμένισα Suzanne Khardalian.
Η δεύτερη ταινία αναφερόταν στον νεαρό
Αγιέντ, που ήταν ο μοναδικός ψυχολόγος στη Γάζα! Το τρέϊλερ της ταινίας έλεγε :
«Καθημερινά, κρατώντας την ιατρική τσάντα στο χέρι, ο Αγιέντ κάνει επισκέψεις
στο στρατόπεδο προσφύγων της Τζαμπαλάγια. Ακολουθούμε τον Αγιέντ και ακούμε
τους ασθενείς του : παιδιά, νέοι άντρες και γυναίκες, με τάσεις αυτοκτονίας,
πρώην μαχητές της Χαμάς. Έξω επικρατεί το χάος : πόλεμος και αναταραχή…Μια
τραγική και συνάμα κωμική ταινία από τα κρυφά δωμάτια της Γάζα. Γυρίστηκε σε
διάστημα 2 ετών, 2006-2008, όταν η Γάζα ήταν αποκλεισμένη από τον υπόλοιπο
κόσμο»…
|
Έναρξη: 2/3 «Κάθε λέξη ανοίγει μια
πληγή, κάθε χαμόγελο αποκαλύπτει κι έναν κυνόδοντα». Ο Θανάσης Σαράντος
βουτά στον σαγηνευτικό κόσμο του Χάινερ Μύλλερ (Heiner Muller), σκηνοθετώντας
το πιο εμβληματικό έργο του, το «Κουαρτέτο». Ένα κείμενο αντισυμβατικό, μια κωμική τραγωδία για τις
ανθρώπινες σχέσεις και την αυτοκαταστροφή των δυτικών κοινωνιών. Κουαρτέτο Σκηνοθεσία: Θανάσης
Σαράντος Στον ρόλο της
Μερτέιγ, η Νάντια Μουρούζη Πρεμιέρα: 2 Μαρτίου Θέατρο Από Μηχανής Ο διεθνούς φήμης Γερμανός
θεατρικός συγγραφέας εμπνέεται από τη Μερτέιγ και τον Βαλμόν, τα δύο πρόσωπα
του περίφημου επιστολογραφικού μυθιστορήματος του Λακλό «Επικίνδυνες Σχέσεις»
(1781) και δημιουργεί ένα σαγηνευτικό ζευγάρι, το οποίο απορρίπτει κάθε
κοινωνικό κανόνα και ηθική. Οι
ήρωές του είναι ταυτόχρονα θύτες και θύματα σε ένα ανελέητο παιχνίδι σεξ και
εξουσίας. Σε αυτό το περιβάλλον, οι
δύο υπάρξεις προσπαθούν να δώσουν νόημα στη ζωή τους και να αντιμετωπίσουν
τον θάνατο. Στη μοιραία τελευταία επαφή τους επιδίδονται σε μία ερωτική
χορογραφία των σωμάτων, εναλλάσσοντας ρόλους και ταυτότητες υπερβαίνοντας τα
όρια των φύλων. Ο έρωτας ως μέσο σαγήνευσης και καταδυνάστευσης τούς οδηγεί
στην ολοκληρωτική καταστροφή. |
Σελίδες: 728, Τιμή: 26 ευρώ
ISBN: 978-618-201-707-4
Εκδόσεις 24 γράμματα
Κυκλοφόρησε το νέο μυθιστόρημα της Νανάς Σκαρτσίλα «Οι ρίζες του μανδραγόρα» από τις Εκδόσεις 24 γράμματα.
Η Βάσω Κατράκη γεννήθηκε το
1914 στο Αιτωλικό. Φοίτησε στην ΑΣΚΤ με καθηγητές τον Κωνσταντίνο Παρ
θένη στη
ζωγραφική και τον Γιάννη Κεφαλληνό στη χαρακτική. Αποφοίτησε το 1940 και τον
επόμενο χρόνο παντρεύτηκε τον Γιώργο Κατράκη. Κατά τη διάρκεια της Κατοχής,
τόσο η ίδια όσο και ο σύζυγός της εντάχθηκαν στο ΕΑΜ. Τα πρώτα της χαρακτικά ήταν εύσημα,
αφίσες, κάρτες, προκηρύξεις και ψηφοδέλτια για τις ανάγκες της αντίστασης. Tο
1945 ξυλογραφίες της συμπεριλήφθηκαν στο λεύκωμα «Θυσιαστήριο της λευτεριάς».
Το 1955 πραγματοποίησε την πρώτη της ατομική έκθεση. Το 1958 τιμήθηκε με το
πρώτο βραβείο χαρακτικής στη Μπιενάλε της Αλεξάνδρειας καθώς και με το βραβείο
Premium στη Μπιενάλε του Λουγκάνο. Το 1966 παρουσιάστηκαν στην Μπιενάλε της
Βενετίας κορυφαίες χαρακτικές συνθέσεις της με Ίκαρους σε πτώση, καβαλάρηδες,
είδωλα της Ηλέκτρας και της Αντιγόνης και της απονεμήθηκε το διεθνές
βραβείο λιθογραφίας Tamarint. Την 21η Απρίλη 1967, πρώτη μέρα του χουντικού
πραξικοπήματος, την συνέλαβαν και την εξόρισαν στη Γυάρο.
Του Γιάννη Σχίζα
Σε
ανύποπτο χρόνο και κάποτε μάλιστα από
εντεταλμένα όργανα της πολιτείας, εκπέμπονταν
προειδοποιήσεις για την
επικινδυνότητα ορισμένων κατασκευών εν όψει των πλημμυρικών επεισοδίων. Η υπερθέρμανση των
πόλεων, τα «αστικά φαράγγια» που σχηματίζονται στους δρόμους – που λέει ο
Κωνσταντίνος Τάτσης – προδιαθέτουν για τις αστικές πλημμύρες. Συμβαίνει τώρα, όπως
συνέβαινε και παλιότερα : Το νερό παγιδεύεται σ’ αυτά τα φαράγγια και κάνει εν τέλει τις πόλεις πλωτές! Παλιότερα
επίσης τα πράγματα δεν ήταν ιδανικά : Η Διεύθυνση των Τεχνικών Υπηρεσιών του νομού
Θεσσαλονίκης διαπίστωνε σε έγγραφό της 26.4.2006 τη διαβρωτική δράση των
χειμάρρων Απολλωνίας και Μοδίου, που μπορεί να βάλει σε κίνδυνο τις γέφυρες της εθνικής οδού Θεσσαλονίκης - Καβάλας . Όταν η γέφυρα του Μοδίου υπέστη θανάσιμα πλήγματα,
οι πολιτικοί το γύρισαν στο
... ποδόσφαιρο : «Ο κ. Ψωμιάδης δίνει πάσα το «μπαλάκι» των ευθυνών στον κ. Σουφλιά, ο κ.
Σουφλιάς στον κ. Παυλόπουλο, ο κ. Παυλόπουλος στον κ. Αλογοσκούφη»...Η ως άνω
ποδοσφαιροφανής περιγραφή της περιρρέουσας ατμόσφαιρας έδειξε παραστατικά την κρατούσα τάση «αυτο-απο-ενοχοποίησης» των κυρίαρχων πολιτικών παραγόντων, από πάσαν
κατασκευαστικήν νόσον και πάσαν μ@λ@κίαν...
Απώλειες και
αποδιοργάνωση
Οι πολιτικοί διαχειριστές των μεγάλων έργων αθωώνουν εαυτούς και ημετέρους, ενώ συνήθως αποτολμούν να δηλώνουν γνώστες των προβλημάτων του νερού – είτε αυτό λείπει είτε πλεονάζει. Όμως η ιστορία δείχνει πως τα πλημμυρικά παθήματα ελάχιστα προσλαμβάνονται ως μαθήματα.
Τιμή: 11.70 ευρώ,
Σελίδες: 217
ISBN:
978-960-3483-88-5
Κυκλοφόρησε από τις
Εκδόσεις Πλέθρον το μυθιστόρημα της Κατερίνας Δουκάκη-Κουτσουρίδου «Στον κόσμο
των ονείρων».
Είναι δυνατόν δύο άνθρωποι που δεν έχουν γνωριστεί ποτέ, ούτε καν γνωρίζουν ο
ένας την ύπαρξη του άλλου, να βλέπουν το ίδιο όνειρο κάτω από το σεντόνι τους;
Θα βρεθούν ποτέ μαζί σε αυτόν τον κόσμο ή στον κόσμο των ονείρων;
Η Ελένη Αλταμούρα, η πρώτη Ελληνίδα ζωγράφος, γεννήθηκε στις Σπέτσες το 1821
και ντύθηκε άντρας για να σπουδάσει ζωγραφική στην Ιταλία. Εκεί παντρεύτηκε και
γέννησε τρία παιδιά. Πέθανε στις Σπέτσες, ξεχασμένη, χαμένη μέσα στις
δεισιδαιμονίες και στην τρέλα του μυαλού.
Η Μπιάνκα και ο γιος της ο Αλεσάντρο, στη Νάπολη, και η Σοφία, στην Αθήνα,
ονειρεύονται το σπίτι της Ελένης στις Σπέτσες όπως το ζωγράφισε ο μικρότερος
γιος της. Ως φανταστικοί απόγονοί της, μπλεγμένοι στο δίχτυ του ίδιου ονείρου,
ξετυλίγουν τις ιδέες τους, τα οράματά τους, τους αγώνες τους, τις ελπίδες τους,
τους έρωτές τους. Πολιτική, επιστήμη και τέχνη πρωταγωνιστούν στις ζωές τους. Η
Μπιάνκα πεθαίνει και ο Αλεσάντρο, οδηγημένος από τα γραφτά της μητέρας του,
ξεκινά να αναζητήσει την ιστορία του. Κάπου εκεί θα συναντήσει τη Σοφία που,
αγνοώντας τη σχέση της με όλα αυτά, έχει αφεθεί να την παρασύρει το όνειρο.
|
Πώς θα ήταν ο
«Βυσσινόκηπος» του Τσέχωφ, σε μία γειτονιά του σήμερα; Το INDAK art lab, το πιο ανήσυχο κέντρο παραστατικών τεχνών, δημιούργησε ένα πολύ ξεχωριστό θεατρικό εργαστήρι: Μία φιλική προς το παιδί διασκευή του έργου «Βυσσινόκηπος» του Άντον Τσέχωφ. |
|
|||||
|
Αναζητώντας τις αφετηρίες ενασχόλησής μου με τον Γεώργιο Σκληρό, θα στραφώ αναπόφευκτα στην ίδρυση των εκδόσεων «Στοχαστής» το 1968 ως και την οριστική απόφασή μου, στη συνέχεια, να στρατευθώ συστηματικά και ουσιαστικά στη μελέτη της νεοελληνικής ιστορίας. Μέσα στο σχεδιαζόμενο, τότε, πρόγραμμα μακράς πορείας στα μονοπάτια της σύγχρονης ιστορίας μας, αφετηριακή φιλοδοξία μου ήταν να περιλάβω τη μελέτη της ζωής και του έργου αυτών που θεωρούσα ότι αποτελούσαν τον ριζοσπαστικό πόλο της εθνικής και κοινωνικής μας ζωής. Και αυτοί ήταν, εκτός από τον κατ’ εμέ πατέρα της Ελληνικής Ανεξαρτησίας, Ρήγα Βελεστινλή, οι: Γεώργιος Σκληρός, Δημήτρης Γληνός, Σεραφείμ Μάξιμος, Γιάνης Κορδάτος και Αλέξανδρος Σβώλος.
Αν και με ορισμένο τρόπο έχω ασχοληθεί με όλους όσους προανέφερα, εντούτοις η ενασχόλησή μου με τους Γληνό, Σβώλο και Κορδάτο εξακολουθεί να παραμένει μερική και επιλεκτική. Το αντίθετο συμβαίνει με τους άλλους τρεις, τον Ρήγα, τον Σκληρό και τον Μάξιμο, όπου η προσέγγισή μου έχει μεγαλύτερες φιλοδοξίες, αποτελώντας έρευνα και έργο ζωής για πάνω από μισόν αιώνα.
Εδώ όμως άρχιζαν τα πρώτα προβλήματα, διότι με εξαίρεση τον Ρήγα, ο Σκληρός, ως επίσης και ο Μάξιμος, ήταν για δεκαετίες ολόκληρες στα αζήτητα της ιστορίας και η αναζήτηση των πηγών του έργου τους αποτελούσε μια πολύ δύσκολη υπόθεση. Αυτό, λοιπόν, αν και ήταν ένα μεγάλο εμπόδιο, τελικά δεν με έκαμψε, τουναντίον δυνάμωσε την πεποίθησή μου ότι η ιστορία δεν σβήνεται, ούτε αλλάζει, απλώς καλύπτεται προσωρινά, όπως το χιόνι που πέφτει πάνω στη γη σκεπάζοντάς την, ώσπου να λιώσει, αναδεικνύοντας το παρελθόν που επίμονα αναζητεί το σχήμα ερμηνείας του.
H Βικτόρια Χίσλοπ γεννήθηκε στο Λονδίνο. Σπούδασε αγγλική φιλολογία στην Οξφόρδη και εργάστηκε στον εκδοτικό χώρο αλλά και ως δημοσιογράφος, προτού στραφεί στη συγγραφή. Αντλώντας έμπνευση από μια επίσκεψη στη Σπιναλόγκα, την εγκαταλειμμένη αποικία των λεπρών στα ανοιχτά της Κρήτης, έγραψε Το Νησί το 2005. Το βιβλίο έχει πουλήσει πάνω από 5 εκατομμύρια αντίτυπα παγκοσμίως και έχει μεταφραστεί σε 35 γλώσσες, ενώ έγινε σειρά στην ελληνική τηλεόραση το 2010. Η Βικτόρια Χίσλοπ αναδείχτηκε κορυφαία πρωτοεμφανιζόμενη συγγραφέας στα British Book Awards και έχει αποσπάσει πολλές διακρίσεις στη Γαλλία. Το μυθιστόρημά της Το Νήμα μπήκε στη βραχεία λίστα των British Book Awards, ενώ τα επόμενα βιβλία της έφτασαν στην πρώτη θέση της λίστας ευπώλητων της Sunday Times. Η συγγραφέας μοιράζει τον χρόνο της ανάμεσα στην Αγγλία και την Ελλάδα. Μιλάει άψογα γαλλικά και ελπίζει να φτάσει στο ίδιο επίπεδο και στα ελληνικά. Έχει πολιτογραφηθεί τιμητικώς Ελληνίδα από την Πρόεδρο της Δημοκρατίας, Κατερίνα Σακελλαροπούλου, και έχει αναγορευτεί Επίτιμη Διδάκτωρ των Γραμμάτων από το Πανεπιστήμιο του Σέφιλντ στη Θεσσαλονίκη. Το νέο μυθιστόρημά της, Το ειδώλιο, που κυκλοφορεί από τις Εκδόσεις Ψυχογιός, όπως και όλα τα βιβλία της, μας έδωσε την αφορμή για την ακόλουθη συνέντευξη.
Πώς κάνετε την προετοιμασία για τη συγγραφή ενός βιβλίου;
Περιμένω την έμπνευση.