Λουκιανός Κηλαηδόνης

Σάββατο 14 Δεκεμβρίου | 16:30 Αίθουσα Χρήστος Λαμπράκης Έναρξη προπώλησης | Παρασκευή 8 Νοεμβρίου Ηθοποιοί: Αντώνης Λουδάρος, Χριστίνα Τσάφου, Γιάννης Καλατζόπουλος, Αργύρης Παυλίδης, Αλκιβιάδης Κωνσταντόπουλος Τραγουδιστές: Δώρος Δημοσθένους, Μαρία Κηλαηδόνη Σκηνοθεσία θεάματος: Γιάννης Καλατζόπουλος, Άννα Βαγενά Διεύθυνση εξαμελούς ορχήστρας: Βασίλης Γκίνος Επιμέλεια σκηνικών και κουστουμιών: Αντώνης Χαλκιάς Σχεδιασμός φωτισμών: Αντώνης Παναγιωτόπουλος Τεχνικός ήχου: Μιχάλης Αλεξάκης Επιλογή αρχειακού υλικού Λ. Κηλαηδόνη: Άννα Βαγενά, Αφροδίτη Δασκαλάκη ΣΥΜΠΑΡΑΓΩΓΗ: Χώρος Θεάματος Μεταξουργείο – Μέγαρο Μουσικής Αθηνών

Τα τραγούδια του Λουκιανού Κηλαηδόνη δεν γνωρίζουν ηλικίες. Κατοικούν το ίδιο καλά στον κόσμο των σημερινών παιδιών και στις παρέες των μεγάλων. Ο όμορφος καουμπόι από την Κυψέλη, με όπλο τη μουσική του, στόχευσε στα πιο τρυφερά μας συναισθήματα και εγκαταστάθηκε για πάντα στην καρδιά μας.

Δημήτρη Οικονομίδη : Καθρέφτης

«...κι εσύ που ξέρεις όσα η καταιγίδα...» Μάνος Ελευθερίου

Όπως κάθε πρωί, στήθηκε μπρος στον καθρέφτη του μπάνιου. Ήταν λίγο πριν τις εννέα το πρωί, αλλά είχε περιθώριο να ετοιμαστεί με το πάσο του πριν πάει να τη συναντήσει σε ένα καφέ για να πάρουν μαζί πρωινό σ’ αυτή τη μαγευτική χειμωνιάτικη λιακάδα. Είχε βάλει να ετοιμάζεται ένας δυνατός καφές και, περιμένοντας, απολάμβανε την ατμόσφαιρα των κυριακάτικων πρωινών που τόσο του άρεσε: τη βαρεμάρα του ξυπνήματος, το χουζούρι, τις αχτίδες του ήλιου να φωτίζουν πίσω από τις κλειστές κουρτίνες, το σώμα της ζεστό και κοιμισμένο πλάι του όταν έμενε το Σάββατο το βράδυ μαζί του, ή την ανάμνηση του κορμιού της, όταν κοιμόταν μόνος, όπως χθες, τον ήχο του νερού στην καφετιέρα, το άρωμα του καφέ να πλημμυρίζει το σπίτι, το ζεστό μπάνιο. Έβαλε ένα CD. Μία big band έπαιζε το «Caravan» του Ντιουκ Έλινγκτον.

Ιορδάνη Στυλίδη : VOYAGERS / ΤΑΞΙΔΙΩΤΕΣ

Παραδείγματα performance (τεχνική απόδoση)
υψηλοτάτης τέχνης και τεχνικής

Οι δύο μηχανές(συσκευές) voyager εκτοξεύτηκαν (εξαιρετική performance) το 1977. Πλησίασαν και ανίχνευσαν τους πλανήτες Δία και Κρόνο. ‘Ετσι επέκτειναν το βλέμμα του ανθρώπου κατασκευαστή, διανοούμενου και ποιητή στα απώτερα των αποστάσεων της ηλιακής γειτονιάς. Τι να μας πουν οι καλλιτέχνες που διατείνονται πως τα έργα τους ‘’μιλάνε από μόνα τους’’..! Το γλυπτό-μηχανή voyager2 άλλαξε πορεία και περιπλανήθηκε στην οικολογία των πλανητών Ουρανός και Ποσειδώνας. Έτσι οι οντότητες, τα φανταστικά πλάσματα της ελληνικής μυθολογίας αποκαλύφθηκαν στο σχήμα και τις ιδιότητές τους, την βεβαία ομορφιά τους. Ήδη, και οι δύο μηχανές-γλυπτά έχουν βγεί από την την ΗΛΙΟΠΑΥΣΗ και κινούνται στο μεσοαστρικό διάστημα.

Ολοκληρώθηκε μια ακόμα ερευνητική αποστολή του Ινστιτούτου «Αρχιπέλαγος» στο ΒΑ Αιγαίο

Κάθε αποστολή στο Αιγαίο έχει μία μοναδικότητα ακόμα και σε θάλασσες που διαπλέουμε εδώ και 20 χρόνια. Κατά τη διάρκεια της τελευταίας αποστολής στη θαλάσσια περιοχή των Λειψών - Πάτμου, αλλά ανάμεσα στην Ικαρία, τη Χίο, τη Σάμο και τους Φούρνους με τα βαθιά απότομα νερά και τη θαλάσσια τάφρο που ξεπερνάει τα 1100 μέτρα σε βάθος, καταγράψαμε σταχτοδέλφινα (ένα από τα ελάχιστα μελετημένα και σχετικά άγνωστα είδη δελφινιών που ζουν στις θάλασσές μας), φυσητήρες, ζιφιούς και κοινά δελφίνια (τα οποία σε αντίθεση με την ονομασία τους είναι ιδιαίτερα σπάνια).

Παράλληλα, με τη στενή και διαχρονική συνεργασία των ψαράδων από το νησί των Φούρνων ολοκληρώσαμε την προεργασία για την καταγραφή των κοραλλιών και των υφάλων ροδοφυκών στα βαθιά νερά, τα οποία εύστοχα αποκαλούνται το «καλύτερα κρυμμένο μυστικό του Αιγαίου». Η τρισδιάστατη καταγραφή τους με σύγχρονα μέσα έρευνας θα αποτελέσει το επίκεντρο μίας από τις επόμενες ερευνητικές αποστολές, μόλις το επιτρέψουν οι καιρικές συνθήκες.

Οι νησίδες του Ν. Αιγαίου -τα «Γκαλαπάγκος της Μεσογείου»- απειλούνται με καταστροφή

Καθολική εναντίωση περιβαλλοντικών οργανώσεων και επιστημονικών φορέων στην εγκατάσταση ανεμογεννητριών σε προστατευόμενες βραχονησίδες Την προστασία 14 προστατευόμενων νησίδων από την επικείμενη χωροθέτηση καταστροφικών έργων ζητούν από τον Πρωθυπουργό και την πολιτική ηγεσία του Υπουργείου Περιβάλλοντος και Ενέργειας με κοινή τους επιστολή οι Περιβαλλοντικές Οργανώσεις ΑΝΙΜΑ, ΑΡΚΤΟΥΡΟΣ, ΑΡΧΕΛΩΝ, Δίκτυο ΜΕΣΟΓΕΙΟΣ SOS, ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΕΤΑΙΡΕΙΑ Περιβάλλοντος και Πολιτισμού, Ελληνική Εταιρία Προστασίας της Φύσης, Ελληνική ΟΡΝΙΘΟΛΟΓΙΚΗ Εταιρεία, Εταιρία Προστασίας Πρεσπών, ΚΑΛΛΙΣΤΩ, MEDASSET, MOm/Εταιρεία για τη Μελέτη και Προστασία της Μεσογειακής Φώκιας, καθώς και η Ελληνική Ερπετολογική Εταιρεία και η Ελληνική Οικολογική Εταιρεία. Το ίδιο ζητούν  η Ελληνική Βοτανική Εταιρεία, η Ελληνική Ζωολογική Εταιρεία, επιστήμονες του Μουσείου Φυσικής Ιστορίας Κρήτης, του Εθνικού και Καποδιστριακού Πανεπιστήμιου Αθηνών και του Πανεπιστημίου Κύπρου. Οι παραπάνω φορείς ενώνουν τη φωνή τους με τους κατ’ εξοχήν αρμόδιους Φορείς Διαχείρισης Κυκλάδων και Δωδεκανήσου, που έχουν ήδη γνωμοδοτήσει αρνητικά και έχουν απορρίψει συλλήβδην τα έργα. Οι μικρές απομακρυσμένες νησίδες του Αιγαίου, τα «Γκαλαπάγκος της Μεσογείου» όπως είναι γνωστές στην επιστημονική κοινότητα, αποτελούν ένα από τα τελευταία ακέραια φυσικά καταφύγια της Ευρώπης.

Κώστας Τσόκλης : "Εν τέλει", πάλι ο λόγος είναι

 

του Απόστολου Σπυράκη 

«Γιατί χιλιάδες ηδονές, δισεκατομμύρια εικόνες, άπειρες πίκρες και χαρές που πλημμυρίζουν την ψυχή μας και τα μάτια μας, χάνονται ανεπιστρεπτί, ενώ μια συνάντησή μας με ένα μεγάλο έργο τέχνης δεν ξεχνιέται ποτέ! Τι είναι αυτό το αλλιώτικο, το ακαθόριστο, το ακατανόητο που μας συνδέει με την τέχνη, το άυλο, το φαινομενικά μη ανταποκρινόμενο σε καμιά μας ανάγκη, σε καμιά μας επιθυμία, που όμως σκαλίζει, ερεθίζει ένα απροσδιόριστο σημείο της ύπαρξής μας! Μυστήριο!»

Ερωτήματα κι απορίες που τέθηκαν από παλιά προσπαθεί να επιλύσει ο Κώστας Τσόκλης επιχειρώντας αυτό που δεν τολμούσε για πολλά χρόνια, να μιλήσει δηλαδή για όσα αποκόμισε απ’ τη ζωή και την τέχνη σ’ ένα είδος αυτοβιογραφίας που περιέχει κείμενα, συνεντεύξεις, ομιλίες και παρεμβάσεις του για ζητήματα επίκαιρα και μη. Η συλλογή των κειμένων που συνθέτουν το βιβλίο εκφράζει την ανησυχία του για θέματα που ταλανίζουν τον ελληνισμό, όπως η αντίληψη ότι αποτελούμε τους μοναδικούς κληρονόμους της αρχαίας Ελλάδας, ενώ στην πραγματικότητα είμαστε οι ξεπεσμένοι απόγονοι ενός λαμπρού παρελθόντος, η ευθύνη των αρχαιολόγων που προτιμούν ν’ αφήνουν έκθετα τα απομεινάρια του παρελθόντος, αντί να επιτρέψουν την ενσωμάτωσή τους στο σύγχρονο τοπίο με τρόπους καλαίσθητους και εμπνευσμένες παρεμβάσεις, ο προσανατολισμός και οι στοχεύσεις της τέχνης που παράγεται στη χώρα μας.

Aπό τη πλευρά του Πέτερ Χάντκε

ΤΟΥ ΓΙΩΡΓΟΥ ΒΕΗ

Δεν ξέρω από αλήθειες. Κοιτάζω όμως. Ακούω. Αισθάνομαι. Θυμάμαι. Γι’ αυτό είμαι σήμερα εδώ, κοντά στη Γιουγκοσλαβία, κοντά στη Σερβία, κοντά στον Σλόμπονταν Μιλόσεβιτς.

Πέτερ Χάντκε (2006)

Ο Πέτερ Χάντκε γεννήθηκε το 1942 στην Αυστρία, στα νότια. Στο Γκρίφφεν. Η μητέρα του Σλοβένα. Δεν γνωρίζουμε την καταγωγή του πατέρα του. Γνωρίζουμε όμως την καταγωγή του ύφους του γιού του: είναι η επικράτεια του Ομήρου, του Τολστόι, του Θερβάντες, μάλιστα κατά δήλωσή του. Μαζί με τον Τόμας Μπέρνχαρτ και την Ελφρίντε Γέλινεκ, η οποία, ως γνωστόν, απέσπασε το Βραβείο Νόμπελ το 2004, θεωρείται ότι αντιπροσωπεύει επάξια τη μεταπολεμική λογοτεχνία της πατρίδας του. Έχει προ πολλού τιμηθεί με το Βραβείο Μπύχνερ και το Βραβείο Κάφκα για τις συγγραφικές του εμπεδώσεις. Οι τότε κριτές δεν διάβασαν δηλαδή το περιώνυμο Βρίζοντας το κοινό (1966) ως προϊόν ενός ημιπαράφρονος λοίδορου, αλλά ως γνήσιο, πρωτοποριακό έργο τέχνης. Βεβαίως έχει εχθρούς, οι οποίοι τον κατέκριναν και συνεχίζουν να τον κατακρίνουν, όχι για τη συγκεκριμένη ποιότητα της γραφής του, αλλά για τη στάση που τήρησε, μαζί με τον Χάρολντ Πίντερ και τον Ρεζίς Ντεμπρέ, κατά τη διάρκεια του βομβαρδισμού μιας καθημαγμένης πλέον Γιουγκοσλαβίας από το ΝΑΤΟ. Ο Αχμάντ Σαλμάν Ρούσντι, φέρ΄ ειπείν, τον υπερψήφισε, προκειμένου να εκλεγεί σε πολυδιαφημισμένο διεθνή διαγωνισμό, ως ο «Ηλίθιος του πλανήτη για το 1999». Ενώ ο Αλεξάνταρ Χέμον, ένας αμερικανός συγγραφέας από την Βοσνία, δεν παύει να διακηρύσσει ότι είναι ο «Μπομπ Ντύλαν των απολογητών της γενοκτονίας».

7ο Διεθνές Φεστιβάλ Κουκλοθέατρου και Αφήγησης

“To Τέρας των σκουπιδιών” από τον Τούρκο καραγκιοζοπαίχτη Τσενκίζ Ουσέκ (Τουρκία) Η παράσταση αποτελεί μια σύγχρονη ερμηνεία των σαμανικών χαρακτήρων και των αυθεντικών παιχνιδιών του Καραγκιόζη σε συνδυασμό με τα παγκόσμια περιβαλλοντικά προβλήματα της εποχής μας. Σάββατο 23 Νοεμβρίου 2019 στις 5 μ.μ. Κυριακή 24 Νοεμβρίου 2019 στις 12 μ. Πού: Σαχτούρη 4 & Σαρρή, Ψυρρή Πληροφορίες - κρατήσεις: 210-5222181 - 6942420062

“Οι τρεις Χιονάνθρωποι” (Μουσική: Λουκιανός Κηλαηδόνης) Μια παράσταση με κούκλες και τεχνικές μαύρου θεάτρου. Μια εξαιρετική ιστορία για τη φιλία, τη συνεργασία, το μοίρασμα.

“Κατανόησέ με ή σε Καταβροχθίζω” - από τη θεατρική ομάδα Ανδρομέδα

Μαρτυρίες παιδιών απ’ όλον τον κόσμο για την κακοποίησή τους και την καταπάτηση των δικαιωμάτων τους

 

Επιλογή, τελική μορφή κειμένων και σκηνοθεσία:

Κοραή Δαμάτη

Από

την Τετάρτη 20 Νοεμβρίου

(Παγκόσμια Ημέρα για τα Δικαιώματα του Παιδιού),

έως

την Πέμπτη 27 Φεβρουαρίου,

κάθε

Τετάρτη και Πέμπτη στις 9 μ. μ.

... “Στο μέλλον θα πρέπει να λογοδοτήσουμε στα παιδιά μας όχι τόσο για τις άσχημες πράξεις των κακών ανθρώπων, όσο για την αποτρόπαιη σιωπή των καλών”...

Μάρτιν Λούθερ Κίνγκ

O Πολυχώρος Vault παρουσιάζει την παράσταση “Κατανόησέ με ή σε Καταβροχθίζω” από τη θεατρική ομάδα Ανδρομέδα. Μαρτυρίες παιδιών απ’ όλον τον κόσμο για την κακοποίησή τους και την καταπάτηση των δικαιωμάτων τους. Επιλογή, τελική μορφή κειμένων και σκηνοθεσία: Κοραή Δαμάτη. Από την Τετάρτη 20 Νοεμβρίου (Παγκόσμια Ημέρα για τα Δικαιώματα του Παιδιού), έως την Πέμπτη 27 Φεβρουαρίου, κάθε Τετάρτη και Πέμπτη στις 9 μ. μ.

4ο Φεστιβάλ Open Nights : Αιδώς

8 – 16 Νοεμβρίου 2019
KOTES powered by BOOZE COOPERATIVAL - All areas/ Athens

Εικαστικά /  Φωτογραφία/ Παραστάσεις - Performances/ Residencies/  Screenings / Διαλέξεις/ συναυλίες/ Ποίηση/ Workshops

Το δια-καλλιτεχνικό φεστιβάλ Open Nights παρουσιάζεται για πρώτη φορά στην Αθήνα στο KOTES powered by  BOOZE COOPERATIVA από τις 8 έως τις 16 Νοεμβρίου, σε όλους τους χώρους του, με θέμα την Αιδώ.

Το φεστιβάλ βασίζεται σε μια ομαδική εικαστική και φωτογραφική έκθεση που διαρκεί όσο και το Φεστιβάλ, ενώ δημιουργεί συνεργασίες και παρουσιάζει παράλληλες εκδηλώσεις, ανοιχτές συζητήσεις µε διακεκριμένους επιστήμονες, καθώς και εκπαιδευτικά προγράμματα/σεμινάρια, θέτοντας τη βάση ενός ανοικτού διαλόγου των Τεχνών με τις Επιστήμες και την κοινωνία.

Σημαντικές νίκες στο ΣτΕ για κτήρια κοντά στην Ακρόπολη, τον βιότοπο του Κορινού και την Εύβοια!

Γιορτάζουμε μια μεγάλη επιτυχία της κοινωνίας των πολιτών για την Αθήνα!

Η ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΕΤΑΙΡΕΙΑ Περιβάλλοντος και Πολιτισμού (ΕΛΛΕΤ) και η κίνηση πολιτών «ΑΚΡΟΠΟΛΗ ΜΑΚΡΥΓΙΑΝΝΗ SOS» χαιρετίζουν με βαθιά ικανοποίηση τις ιστορικές αποφάσεις 2102 και 2103/2019 της ολομέλειας του ΣΤΕ με την οποία τίθενται οι βάσεις για την απαγόρευση ψηλών και υπερμεγέθων κτιρίων στην περιοχή Μακρυγιάννη-Κουκάκι, τα οποία υποβαθμίζουν το αστικό και πολιτιστικό περιβάλλον του Μνημείου της Ακρόπολης.

Το πρόβλημα είχε επισημανθεί ήδη από το 1968 (51 χρόνια πριν) από την UNESCO, αλλά δυστυχώς -παρότι το 2004 η περιοχή Μακρυγιάννη κηρύχθηκε αρχαιολογικός χώρος-, δεν ακολούθησε εκ μέρους των συναρμόδιων Υπουργείων Πολιτισμού και Περιβάλλοντος η αναμενόμενη θέσπιση ήπιων όρων δόμησης, χρήσεων γης  και η δημιουργία πλαισίου προστασίας της περιοχής και του Μνημείου από την σοβαρή περιβαλλοντική επιβάρυνση, κυρίως λόγω της ραγδαίας αύξησης του Τουρισμού. Η ΕΛΛΕΤ, μέσω του προγράμματός της SOS ανταποκρίθηκε άμεσα στο αίτημα των πολιτών της περιοχής και κινήθηκε αποτελεσματικά.

Βράβευση των «Μονοπατιών Πολιτισμού» με Ευρωπαϊκό Βραβείο για την Πολιτιστική Κληρονομιά / Βραβείο Europa Nostra 2019 στο Παρίσι

Σε μια βραδιά γιορτής για την Ευρωπαϊκή πολιτιστική κληρονομιά, υπό την αιγίδα του Προέδρου της Γαλλικής Δημοκρατίας κ. Emmanuel Macron, πραγματοποιήθηκε η επίσημη τελετή απονομής των Ευρωπαϊκών Βραβείων για την Πολιτιστική Κληρονομιά / Βραβείων Europa Nostra, την Τρίτη 29 Οκτωβρίου 2019 στο Théâtre du Châtelet στο Παρίσι.

Το πρόγραμμα «Μονοπάτια Πολιτισμού» της ΕΛΛΗΝΙΚΗΣ ΕΤΑΙΡΕΙΑΣ Περιβάλλοντος και Πολιτισμού απέσπασε φέτος το μόνο Ευρωπαϊκό Βραβείο για την Πολιτιστική Κληρονομιά / Βραβείο Europa Nostra 2019 για τη χώρα μας και βραβεύθηκε στην κατηγορία της ευαισθητοποίησης, φέρνοντας στο προσκήνιο την άρρηκτη σχέση μεταξύ φυσικού περιβάλλοντος και μνημειακού πλούτου, μεταξύ υλικής και άυλης πολιτιστικής κληρονομιάς. Συνολικά, 25 βραβευθέντες από 16 χώρες (από τις 43 χώρες της Ευρώπης) αναγνωρίσθηκαν για τα εντυπωσιακά τους επιτεύγματα στην αποκατάσταση, την έρευνα, τη μακροχρόνια προσφορά, και την εκπαίδευση, κατάρτιση και ευαισθητοποίηση.

Στη διάρκεια της τελετής οι Tibor Navracsics, Ευρωπαίος Επίτροπος για την Εκπαίδευση, τον Πολιτισμό, τη Νεολαία και τον Αθλητισμό, και ο Placido Domingo, Πρόεδρος της Europa Nostra απένειμαν το Βραβείο Κοινού στην Γεωργία στην αποκατάσταση ενός απομακρυσμένου ορεινού χωριού.

Ιδιαίτερη μνεία έγινε στην πυρκαγιά της Παναγίας των Παρισίων τον περασμένο Απρίλιο -ως ένα από τα σημαντικότερα  τοπόσημα / σύμβολα της Ευρωπαϊκής πολιτιστικής κληρονομιάς, ενώ ειδικό βραβείο για την διάσωσή της απονεμήθηκε στο Πυροσβεστικό Σώμα του Παρισιού για την άμεση επέμβασή του.

Η βραδιά έκλεισε με ελληνικό χρώμα και τον διεθνούς φήμης Θεόδωρο Κουρεντζή και την ορχήστρα MusicAeterna σε έργα του Jean-Philippe Rameau.

Εξ’ άλλου, το πρόγραμμα παρουσιάσθηκε αναλυτικά από την δημιουργό του κα Λυδία Καρρά, στην εκδήλωση “Excellence Fair” -μια εκδήλωση αφιερωμένη στην προσπάθεια, την αφοσίωση και την αριστεία στον χώρο της πολιτιστικής κληρονομιάς- μεταξύ όλων των βραβευμένων έργων, την Δευτέρα 28 Οκτωβρίου 2019, στο Hôtel de Ville.

Κώ­στας Κα­βα­νό­ζης : Ἑ­σπε­ρι­νό

Ο ΣΩΤΗΡΗΣ τριά­ντα τεσ­σά­ρων, φορ­τη­γα­τζῆς χρό­νια ἄ­νερ­γος. Ὁ Πα­να­γι­ώ­της σα­ράν­τα πέν­τε, φύ­λα­κας ἀ­να­σφά­λι­στος σὲ μιὰ μάν­τρα. Εἶ­χαν τε­λει­ώ­σει καὶ οἱ δυ­ὸ τὴν πρώ­τη μὲ δε­κα­εν­νιά, δευ­τέ­ρα τώ­ρα ἀρ­χὴ τῆς χρο­νιᾶς, θὰ τό ’­βγα­ζαν, ἔ­λε­γαν, ὁ­πωσ­δή­πο­τε τὸ Γυ­μνά­σιο.

       Ὁ κα­βγὰς ἔ­γι­νε γιὰ τὸ ἀ­που­σι­ο­λό­γιο. Δε­κα­εν­νιὰ μὲ δε­κα­εν­νιά, ἁρ­πά­χτη­καν ποι­ός θὰ τὸ πά­ρει, ση­κώ­νει ὁ Σω­τή­ρης μιὰ κα­ρέ­κλα νὰ τὴ φέ­ρει στὸ κε­φά­λι τοῦ Πα­να­γι­ώ­τη, τὴν κο­πα­νά­ει μὲ τὴ γρο­θιά του αὐ­τός, πά­ει τὸ δα­χτυ­λά­κι του τὸ δε­ξί.

ATHENS CRAFT BEER FESTIVAL : Το πρώτο φεστιβάλ craft μπίρας ολοκληρώθηκε με επιτυχία

Ένα φεστιβάλ μπίραςδιαφορετικό από τα άλλα διεξήχθη στην Αθήνα το τριήμερο 18-20 Οκτωβρίου, με αποκλειστικό αντικείμενο τη χειροποίητη μπίρα από μικρά ζυθοποιεία. Η «craft» μπίρα ―όπως έχει εδραιωθεί να αποκαλείται διεθνώς αυτού του τύπου η μπίρα―, είναι ένα φαινόμενο παγκοσμίων διαστάσεων που αναπτύσσεται ταχύτατα και στη χώρα μας, όπου ήδη δραστηριοποιούνται πάνω από 60 μικροζυθοποιίες.

Στο 1^οAthensCraftBeerFestival συμμετείχαν, κατόπιν πρόσκλησης των διοργανωτών,24 ελληνικές και 9 ξένες μικροζυθοποιίες, οι οποίες παρουσίασαν 170 διαφορετικές μπίρες, σε ένα ζυθόφιλο κοινό 9.000 ατόμων. Η γευστική δοκιμή της μπίρας πλαισιώθηκε από ζωντανή ροκ, κάντρι και μπλουζ μουσική, καθώς και από φαγητό που ετοίμαζαν γνωστοί σεφ.

Vegan-κρέας: Η σωτηρία του πλανήτη;

Ο βιγκανισμός ήταν πάντα ένα μέσο να προστατευθούν τα ζώα. Ωστόσο οι λόγοι της διατροφής δίχως ζωικά προϊόντα άλλαξαν. Οι βίγκαν θεωρούν όλο και συχνότερα ότι η κλιματική αλλαγή είναι το βασικό κίνητρό τους για να κόψουν το κρέας.

Με περίπου το 15% των εκπομπών αερίων θερμοκηπίου σε παγκόσμια κλίμακα να προκαλούνται από την βιομηχανοποιημένη κτηνοτροφία, σύμφωνα με τον Οργανισμό Τροφίμων και Γεωργίας, εμφανίστηκε ένα «νέο τρέντ» βιγκανισμού στο προσκήνιο της κλιματικής κρίσης. Μόνο στο Ηνωμένο Βασίλειο οι πωλήσεις φυτικών υποκατάστατων ζωικών προϊόντων αυξήθηκαν κατά 31% τα τελευταία δύο χρόνια. Κατά συνέπεια αυξήθηκε και η παραγωγή υποκατάστατων ζωικών προϊόντων το 2019.



Μπέργκερ από φυτικό... κιμά της εταιρείας Beyond Meat


Η αξία της εταιρείας Beyond Meat με έδρα την Καλιφόρνια αυξήθηκε σχεδόν κατά 500% τον περασμένο Μάιο ενώ οι τριμηνιαίες πωλήσεις που αναφέρθηκαν την περασμένη εβδομάδα τριπλασιάστηκαν σε σχέση με τις περσινές. Ο κ. Πατ Μπράουν, καθηγητής βιοχημείας στο Πανεπιστήμιο του Στάνφορντ και ιδρυτής της εταιρείας παραγωγής υποκατάστατων κρέατος Impossible Foods, θέλει τα φυτικά υποκατάστατα να καθιερωθούν σε όλες τις κτηνοτροφικές επιχειρήσεις μέχρι το 2035.

O "αυθεντικος" Χάϊντεγκερ : Το γκρέμισμα ενός μύθου του 20ου αιώνα

Για το βιβλίο του Ρίτσαρντ Γουόλιν «Τα παιδιά του Χάιντεγκερ – Χάνα Άρεντ, Καρλ Λέβιτ, Χανς Γιόνας και Χέρμπερτ Μαρκούζε» (μτφρ. Μάνος Βασιλάκης, Πανεπιστημιακές Εκδόσεις Κρήτης).

Του Μύρωνα Ζαχαράκη

Σήμερα, σχεδόν οκτώ δεκαετίες μετά τον Β' Παγκόσμιο Πόλεμο, εξακολουθούμε να ζούμε στη σκιά της βαριάς κληρονομιάς του. Ιδιαίτερα όσον αφορά γεγονότα όπως ο αντισημιτισμός και το Ολοκαύτωμα, η άρνηση του οποίου αποτελεί σε αρκετές χώρες (και στην Ελλάδα) μια ποινικά κολάσιμη πράξη. Ο Εθνικοσοσιαλισμός (Nationalsozialismus-Ναζισμός), η ιδεολογία που ευθύνεται γι’ αυτές τις πράξεις, παραμένει ως σήμερα τόσο αποκρουστικός και απεχθής, που δυσπιστεί κανείς όταν αναλογίζεται πόση υποστήριξη βρήκε κάποτε, από τους απλούς πολίτες αλλά και από πολλούς διανοουμένους.

Η διαμόρφωση της εβραϊκής ταυτότητας συντελέστηκε από αυτούς ενόψει του αντισημιτικού μένους. Μεταπολεμικά έπρεπε επίσης οι ίδιοι διανοητές να αντιμετωπίσουν το χρέος τους απέναντι σε μια παράδοση η οποία είχε με τον τρόπο της νομιμοποιήσει τη θανάτωση των συμπατριωτών τους.

Μια τέτοια περίπτωση διανοουμένου στρατευμένου στη χιτλερική εξουσία υπήρξε και ο Μάρτιν Χάιντεγκερ, κάτι που προκαλεί αμηχανία στους μελετητές της φιλοσοφίας του. Διότι αν είναι αλήθεια ότι η σύγχρονη φιλοσοφική σκέψη χωρίζεται σε δύο κατευθύνσεις, την Ηπειρωτική (Continental) και την Αναλυτική (Analytic), ο ριζοσπάστης Υπαρξιστής Χάιντεγκερ αποτελεί ίσως τον σημαντικότερο εκπρόσωπο της πρώτης στον 20ό αιώνα. Πώς λοιπόν γίνεται ο Χάιντεγκερ, που ήταν στρατευμένος στην εθνικοσοσιαλιστική υπόθεση, να καθόρισε τη σκέψη μερικών από τους σπουδαιότερους εβραίους διανοητές του περασμένου αιώνα; Αυτό το ερώτημα επιδιώκει να απαντήσει ο καθηγητής στο Graduate Center του City University of New York Ρίτσαρντ Γουόλιν με το πρωτοποριακό μελέτημά του Τα παιδιά του Χάιντεγκερ, στο οποίο δείχνει το σφιχταγκάλιασμα της φιλοσοφικής σκέψης με την ιστορία και την πολιτική στην περίπτωση του Χάιντεγκερ και των εβραίων μαθητών του: Χάνα Άρεντ, Καρλ Λέβιτ, Χανς Γιόνας και Χέρμπερτ Μαρκούζε.

Nέα παράσταση της Βίκυς Αδάμου και της Χριστίνας Σαμπανίκου «Ανδρόγυνο»

 

Μια στερεοτυπική φάρσα με κουρασμένες λέξεις

Από

8 Νοεμβρίου

κάθε

Παρασκευή στις 21:15

Η Βίκυ Αδάμου και η Χριστίνα Σαμπανίκου αποτελούν ένα δημιουργικό δίδυμο που το διαφορετικό βλέμμα και το καυστικό χιούμορ αποτελούν το κοινό σημείο αναφοράς τους τόσο στις κοινές όσο και στις ξεχωριστές καλλιτεχνικές τους δράσεις.

Υπόθεση

Σύσσωμη η Επιστημονική Κοινότητα επί σκηνής με τη βοήθεια δύο Στερεοτύπων που έχουν παραδώσει το σώμα τους και τον καταστροφικό τους έρωτα στην επιστήμη, αποκαλύπτει στο κοινό τα αποτελέσματα ερευνών και μελέτης επί σειρά ετών πάνω στο Αρσενικό και το Θηλυκό και τη μεταξύ τους σχέση.

Επιχειρεί με τη βοήθεια του κοινού να δώσει απαντήσεις πάνω σε θεμελιώδη ερωτήματα: Τι ορίζεται ως Ανδρόγυνο; Είναι ο Γάμος μια κοινωνική απειλή; Μπορούν δύο ψυχές να μονιάσουν κάτω από την ίδια στέγη; Σπάνε τα στερεότυπα και αν ναι, τι ήχο κάνουν;

Δήμητρα Σιατερλή : "Σκιές- Shadows"

Εγκαίνια: Πέμπτη 7 Νοεμβρίου 2019, 20:00 – 23:00 | My art Box by Technohoros
Διάρκεια έκθεσης: 7 – 30 Νοεμβρίου 2019

Η αίθουσα τέχνης Τεχνοχώρος παρουσιάζει την ατομική εικαστική έκθεση της Δήμητρας Σιατερλή με τίτλο “Σκιές - Shadows” υπό την αιγίδα του Ιταλικού Μορφωτικού Ινστιτούτου Αθηνών. Η έκθεση εγκαινιάζεται την Πέμπτη 7 Νοεμβρίου 2019 στις 20:00 και θα διαρκέσει μέχρι και το Σάββατο 30 Νοεμβρίου. Πρόκειται για μια σειρά από ξύλινες επίπεδες μορφές κι εγκαταστάσεις οι οποίες, ακουμπώντας στις σκιές της κληρονομιάς του θεάτρου σκιών, επιχειρούν  να πειραματιστούν με τις έννοιες της σκιάς,  των ανθρώπων – σκιά,  τις σκιές- νευρόσπαστα ομοιώματα, προγραμματισμένα να κινούνται στο έναυσμα του χειριστή τους. Η παιχνιδιάρικη παρουσίαση της έκθεσης προτίθεται να βάλει ερωτηματικά καλώντας  τον θεατή να συμμετάσχει  στο παιχνίδι.

Όπως αναφέρει η ίδια η καλλιτέχνις:

Τώρα που το τσιγάρο είναι πάλι εκτός νόμου

του Γιάννη Σχίζα

Το δις εξαμαρτείν ουκ ανδρός σοφού -και η Πολιτεία με τη δεύτερη μεγάλη προώθηση της αντικαπνιστικής ντιρεκτίβας κινδυνεύει να αμαρτήσει με μια δεύτερη αποτυχία...

Σε αντίθεση με την Ιατρική του Μεσοπολέμου, η σύγχρονη Ιατρική απέδειξε αδιάσειστα ότι ο καπνίζων πληρώνει. Και στη συνέχεια επιβεβαίωσε ότι και ο παθητικός καπνιστής πληρώνει επίσης. Αυτό που ομολογουμένως δεν απασχόλησε την Ιατρική ήταν το ότι και ο «εφαπτόμενος» του καπνιστή πληρώνει... Ευτυχώς κάποιοι οικολογίζοντες ανέλαβαν την υπόθεση και από τη δεκαετία του 1980 εξεστράτευσαν με σύνθημα «Στο φιλί καταλαβαίνεις τη διαφορά». Δηλαδή τη διαφορά μεταξύ της στοματικής κοιλότητας καπνίζοντος ατόμου και

μη καπνίζοντος. Για την ιστορία, η καμπάνια υπέρ του ατσίγαρου φιλιού εκπονήθηκε από τους «Φίλους της Γης» Νέας Ζηλανδίας...

ΜΙΑ ΚΑΤΑΛΗΨΗ ΠΟΥ ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΖΗΣΕΙ

Του Γιάννη Σχίζα

 

Κατά τον Κώστα Μπίρη, το όνομα «Πατήσια» προέρχεται από τον επιρρηματικό τύπο «Βατήσι» του ονόματος του αρχαιοελληνικού δήμου Βατής. Κατά τον Δημήτριο Καμπούρογλου το όνομα οφείλεται σε ένα Οθωμανό ονόματι «Πατής Αγά», ενώ κατά την λαϊκή εκδοχή εάν κάποιος αναζητούσε το κέντρο του έλεγαν «πάτα ίσια» - απ’ όπου και το όνομα…Έτσι όμως ή αλλιώς, η περιοχή Πατήσια που λεγόταν παλιά και «Παραδείσια» από το «Παράδεισος» ήταν πολύ εύφορη ώστε να αποτελεί  στα τέλη του 19^ου αιώνα  τον   τόπο εξοχικής κατοικίας των πλούσιων Αθηναίων. Ελάχιστα δείγματα  αυτής της οικιστικής  ευφορίας μένουν ζωντανά, μεταξύ των οποίων και το σπίτι της οδού Πάτμου και Καραβία γωνία…

 Τα μέσα κυκλοφορίας  του τέλους του 19^ου αιώνα ήταν  περιορισμένα και  βασίζονταν στα μεγάλα ζώα έλξης 

Λό­ρενς Ρά­ϊτ (Lawrence Wright) : Μνῆ­μες ἀ­πὸ τὸν Ντέ­νις Τζόν­σον (Remembering Denis Johnson)

Ο ΝΤΕΝΙΣ ΤΖΟΝΣΟΝ, ὁ ὁ­ποῖ­ος πέ­θα­νε τὴν πε­ρα­σμέ­νη Τε­τάρ­τη, σὲ ἡ­λι­κία ἑ­ξήν­τα ἑ­φτὰ ἐ­τῶν, ἔ­κλαι­γε μὲ εὐ­κο­λί­α, δί­χως νὰ ντρέ­πε­ται γι’ αὐ­τό. «Εἶ­ναι ἁ­πλῶς κά­τι ποὺ τὸ κά­νω πο­λύ», εἶ­πε στοὺς μα­θη­τές του στὴν Ἁ­γί­α Πε­τρού­πο­λη, στὴ Ρω­σί­α, τὸν Ἰ­ού­λιο τοῦ 2000 σὲ κά­ποι­ο σε­μι­νά­ριο γρα­φῆς, στὸ ὁ­ποῖ­ο ἀμ­φό­τε­ροι δι­δά­σκα­με. Τὰ δά­κρυ­α ἐν προ­κει­μέ­νῳ ἦ­ταν ἡ ἀν­τί­δρα­ση, ὅ­ταν κά­ποι­ος μα­θη­τὴς τὸν ρώ­τη­σε πῶς δι­α­λέ­γει τοὺς τί­τλους γιὰ τὰ βι­βλί­α του. Ἦ­ταν ἀ­νη­συ­χα­στι­κὰ ἀ­νοι­χτὸς ὅ­σον ἀ­φο­ρᾶ τοὺς δαί­μο­νες ποὺ τὸν κα­τα­δί­ω­καν. Ἀ­κό­μη κι ὅ­ταν ἤ­μα­στε στὴ Ρω­σί­α, ἔ­ψα­χνε νὰ βρεῖ πα­ράρ­τη­μα τῶν Ἀλ­κο­ο­λι­κῶν Ἀ­νω­νύ­μων. Ἦ­ταν πάν­το­τε ἐν δι­ε­γέρ­σει, βα­δί­ζον­τας σ’ ἕ­να μο­νο­πά­τι σπαρ­μέ­νο μὲ πει­ρα­σμούς, ἐ­θι­σμὸ καὶ βί­α. Λό­γῳ ἴ­σως τοῦ ὅ­τι βρι­σκό­μα­σταν στὴν Ἁ­γί­α Πε­τρού­πο­λη, ὅ­ταν τὸν πρω­το­γνώ­ρι­σα, ὁ Ντέ­νις μου θύ­μι­σε τὸν Ντο­στο­γι­έφ­σκι, συγ­γρα­φέ­α δι­α­τε­θει­μέ­νο νὰ βυ­θο­με­τρή­σει τὶς πιὸ σκο­τει­νὲς γω­νι­ὲς τῆς ἴ­διας τῆς ψυ­χῆς του προ­κει­μέ­νου νὰ ἀ­πο­δώ­σει μὲ εἰ­λι­κρί­νεια τὴ φύ­ση τῆς ἀν­θρω­πό­τη­τας.

Στρατής Μυριβήλης, για έναν ανεκπλήρωτο έρωτα

Ο παιδικός, ανεκπλήρωτος, καλοκαιρινός έρωτας του Τιτή. Ένας φτηνός χαρούμενος πιερότος με μάτια μαβιά. Ένας γάτος γόης, με τρίχωμα σαν χιονόλευκο μπουρνούζι. Μια καμπουρίτσα, αληθινή κοκέτα. Τι κοινό μπορεί να έχουν οι παραπάνω ήρωες;  Αόρατοι για τους πολλούς, όχι όμως για τον Στράτη Μυριβήλη που τους αγκάλιασε στοργικά με λέξεις, αφιερώνοντας στον καθένα από μια μικρή, τρυφερή ιστορία. Όλες βρήκαν μια θέση στα «Χρωματιστά Βιβλία» του, τα οποία εκδόθηκαν σε διαφορετικές στιγμές της συγγραφικής του ζωής. «Το πράσινο βιβλίο» (1935), «Το γαλάζιο βιβλίο» (1939), «Το κόκκινο βιβλίο» (1952) και «Το βυσσινί βιβλίο» (1959). Κάθε ιστορία αντιστοιχεί σ’ ένα χρώμα και όλες αποτελούν τη βάση για τις «Χρωματιστές Ιστορίες» του Κωνσταντίνου Γιαννακόπουλου. Μετά την πρεμιέρα της τον περασμένο Ιούλιο στη Λέσβο, γενέθλιο τόπο του Μυριβήλη, η παράσταση συνεχίζει πλέον στην Αθήνα. Πρεμιέρα: 4 Νοεμβρίου στο θέατρο Σφενδόνη.