Στέφανου Σταμέλλου : Στο δρόμο για την Πυθία

Κυκλοφόρησε Από τον Εκδοτικό Οίκο Σ. Ι. ΖΑΧΑΡΟΠΟΥΛΟΣ το τρίτο βιβλίο μου με τίτλο: «Στο δρόμο για την Πυθία: Άγραφα – Καρπενήσι – Δελφοί, το Ευρωπαϊκό Μονοπάτι Ε4»
Στο βιβλίο περιγράφεται ένα οδοιπορικό οκτώ ημερών ακολουθώντας τη διαδρομή του Ε4 από τα Άγραφα έως τους Δελφούς. Το τμήμα αυτό του Ε4 διασχίζει μια από τις σημαντικότερες περιοχές της κεντρικής Ελλάδας, με ένα εντυπωσιακό γεωγραφικό ανάγλυφο και με μια ποικιλία ξεχωριστή: βουνά, ποτάμια, δάση, καθώς και πλούσια πανίδα και χλωρίδα με σπάνια είδη. Μια περιοχή με ιδιαίτερη ομορφιά, χωριά με πλούσια παράδοση και ιστορία∙ αλλά και μια διαδρομή ιδανική για πεζοπόρους και ορειβάτες, που επιδιώκουν πολυήμερες περιπλανήσεις στη φύση.
Είναι ο δρόμος για τους Δελφούς, τον ομφαλό της γης.

Θύμα του σεισμού ο ιστορικός «Ταινιόδρομος Κράκαρη»

Παρότι δόθηκε μια μάχη να μην κατεδαφιστεί, καθώς θεωρείται ένα σημαντικό μνημείο βιομηχανικής αρχιτεκτονικής, ο

Ταινιόδρομος Κάκαρη ήταν τελικά ένα από τα θύματα του σεισμού της 19ης Ιουλίου 2019.
Ο ταινιόδρομος ήταν επάνω στον λιμενοβραχίονα Κράκαρη, που ανήκε στη σειρά των μεγάλων έργων που άλλαξαν την εικόνα του λιμανιού του Πειραιά στα τέλη του 19ου και στις αρχές του 20ου αιώνα. Μαζί με τον λιμενοβραχίονα Θεμιστοκλέους ολοκληρώθηκε το 1907.
Πάνω σε αυτό τον λιμενοβραχίονα θα κατασκευαστεί ταινιόδρομος, που αποτέλεσε τμήμα του ευρύτερου βιομηχανικού συμπλέγματος των «Λιπασμάτων» στην Δραπετσώνα, καθώς συνέδεε τις βιομηχανικές εγκαταστάσεις με το λιμάνι.

Αργύρη Π.Π. Πετρονώτη, "Η μνήμη του νερού. Οι ροοκρήνες της Αρκαδίας"

Επιμέλεια Ζιζή Σαλίμπα Σε αυτό το βιβλίο παρουσιάζεται μια εμπεριστατωμένη ερευνητική εργασία για τα κοινόχρηστα κρηναία κτίσματα της Αρκαδίας, που καταγράφονται, ταξινομούνται και τεκμηριώνονται με επιστημονική ακρίβεια. Συνυπάρχει όμως μια κοινωνιολογική προσέγγιση, αλλά και ποιητική ευαισθησία.
Το βιβλίο εμπλουτίζεται με Εικόνες, Γλωσσάριο τεχνικό όρων από τον Χρήστο Φλώρο, Αρχιτέκτονα, Συμβουλευτική Βιβλιογραφία και Χάρτη Αναφοράς από τον Ανδρέα Τσάτσαρη, Καθηγητή Γεωπληροφορικής του Πανεπιστημίου Δυτικής Αττικής.

Η Ομοσπονδιακή Υπηρεσίας Περιβάλλοντος της Γερμανίας αναθέτει σε Ελληνίδα εικαστικό την επιμέλεια διεθνούς έκθεσης για την οικολογία και το κόσμημα.

ΚΟΣΜΗΜΑΤΑ/αξίας
Πώς επιδρά το κοσμημα στη διαμόρφωση οικολογικής συνείδησης και στη μεταβολή των συμβόλων status quo είναι το ερώτημα που θέτει η ομαδική έκθεση WERT/voll (ΚΟΣΜΗΜΑΤΑ/αξίας).
Η έκθεση παρουσιάζει τα έργα είκοσι αναγνωρισμένων και ανερχόμενων εικαστικών από την Ευρώπη, την Αμερική και την Ασία που εργάζονται με μέσο το κόσμημα χρησιμοποιώντας ανορθόδοξα, μηδαμινής αξίας, υλικά: απορρίματα, e-waste, κατάλοιπα από την επεξεργασία τροφίμων, ready-mades, τριαδιάστατη εκτύπωση κλπ.

Η έκθεση - η ιδέα, η επιμέλεια και η υλοποίηση είναι των Christoph Ziegler και Λουκία Ρίτσαρντς - παρουσιάζεται στην γκαλερί της Ομοσπονδιακής Υπηρεσίας Περιβάλλοντος  της Γερμανίας στο Ντέσαου (11 Σεπτεμβρίου - 3 Οκτωβρίου 2019)  και στο Μουσείο Εφαρμοσμένων Τεχνών Grassi της Λειψίας (17 Οκτωβρίου- 3 Νοεμβρίου 2019), ενώ έχει προγραμματιστεί η μεταφορά της στην γκαλερί της κρατικής Ενωσης Εφαρμοσμένων Τεχνών της Βαυαρίας στο Μόναχο (Μάρτιος 2022) στα πλαίσια της Schmuck, της αρχαιότερης εβδομάδας κοσμήματος παγκοσμίως.

Την έκθεση χρηματοδοτεί η Ομοσπονδιακή Υπηρεσία Περιβάλλοντος της Γερμανίας, ο επιστημονικός βραχίονας του ομοσπονδιακού υπουργείου Περιβάλλοντος.

Daniel von Weinberger_Κοσμηματα φτιαγμένα από παλιά γυαλιά ηλίου

Fabiana Gadano_Κοσμηματα φτιαγμένα από πλαστικές φιάλες που βρέθηκαν στην θάλασσα

Η ΙΔΕΑ
Το κόσμημα - από τα αρχαία χρόνια μέχρι σήμερα - πιστοποιεί την τάξη, την καταγωγή και την κοινωνική θέση, ενώ απηχεί πνευματικές και υλικές αξίες της εποχής του. Ταυτόχρονα αποτελεί αδιάψευστο μάρτυρα της τεχνικής και τεχνολογικής εξέλιξης της κοινωνίας, μέσα στην οποία γεννήθηκε.

Κατανόησέ με ή σε καταβροχθίζω

... “Στο μέλλον θα πρέπει να λογοδοτήσουμε στα παιδιά μας όχι τόσο για τις άσχημες πράξεις των κακών ανθρώπων, όσο για την αποτρόπαιη σιωπή των καλών”...

Μάρτιν Λούθερ Κίνγκ

Γλυπτή φιγούρα Βάλλυς Νομίδου 

Η Θεατρική Ομάδα Ανδρομέδα καταπιάνεται με γεγονότα που «δεν πρέπει να ξεχνάμε». Έτσι μετά την παράσταση «Γυναίκες από Χώμα» (παρουσιάστηκε με μεγάλη επιτυχία στον Πολυχώρο VAULT τη σεζόν 2018-19), που βασίστηκε στις μαρτυρίες των οροθετικών γυναικών που διαπομπεύτηκαν στην Ελλάδα το 2012, αποφάσισε στην επόμενη θεατρική της δουλειά, που θα ανεβάσει τη νέα σεζόν 2019-20 στο VAULT με τίτλο «Κατανόησέ με ή σε καταβροχθίζω», να ‘‘μιλήσει’’ για τα παιδιά.

Υπάρχει ένα σημείο στο οποίο συμφωνούμε όλοι. Το παιδί πρέπει να είναι πρωταγωνιστής της ζωής. Πρωταγωνιστής σε κάθε είδους κοινωνία.

Επίσης, πρέπει να συμφωνήσουμε ότι παρόλο που, κατά γενική ομολογία, έχει βελτιωθεί το επίπεδο ζωής των παιδιών σε σχέση με το παρελθόν, υπάρχουν ακόμη εκατομμύρια παιδιά που ζούνε σε τραγικά άσχημες συνθήκες.

Απόλυτο ρεκόρ ζέστης 21 βαθμών Κελσίου την Κυριακή στον Βόρειο Πόλο

Θερμοκρασίες που έφτασαν τους 21 βαθμούς Κελσίου την Κυριακή στο Αλέρτ, το βορειότερο κατοικημένο μέρος στον πλανήτη, λιγότερο από 900 χιλιόμετρα μακριά από τον Βόρειο Πόλο, σημειώνοντας ένα «απόλυτο ρεκόρ» ζέστης σε αυτό το σταθμό, ανακοίνωσε σήμερα η καναδική μετεωρολογική υπηρεσία.
«Είναι αρκετά εντυπωσιακό ως στατιστικό στοιχείο, και αποτελεί ένα από τα εκατοντάδες ρεκόρ που προκαλεί η υπερθέρμανση του πλανήτη», δήλωσε στο Γαλλικό Πρακτορείο ο Αρμέλ Καστεγιάν, μετεωρολόγος στο υπουργείο Περιβάλλοντος του Καναδά.
Μια μόνιμη στρατιωτική βάση που εγκαθιδρύθηκε στον 82ο παράλληλο και χρησιμοποιείτο κυρίως για υποκλοπή των ρωσικών επικοινωνιών, το Αλέρτ φιλοξενεί ένα μετεωρολογικό σταθμό από το 1950.

Με αφορμή την επιλογή της ασφάλτου στους δρόμους της Παύλιανης

 του Στέφανου Σταμέλλου

 

Η πορεία της Παύλιανης τα τελευταία χρόνια είναι δεδομένη. Όλοι αναγνωρίζουν ότι πρόκειται για έναν ορεινό οικισμό με αισθητική και γούστο, ένα ορεινό τοπίο με ανεξάντλητες φυσικές ομορφιές, πράσινο και νερά, αλλά και κατοίκους με αγάπη για το χωριό τους, με εθελοντισμό και προσφορά. Οτιδήποτε αναιρεί αυτή την πορεία, μας βρίσκει αντίθετους.

Μπορεί οι πλακόστρωτοι δρόμοι να έγιναν με έναν πρόχειρο τρόπο - πάλι χωρίς μελέτη - που ίσως δημιουργούσε προβλήματα κατά τους χειμερινούς μήνες και σε κάποια σημεία έπρεπε να γίνεται τακτική συντήρηση. Αυτό δεν σημαίνει ότι το προβληματικό το αντικαθιστάς με ένα επίσης προβληματικό. Γιατί κανείς δεν μπορεί να ισχυριστεί ότι η άσφαλτος ταιριάζει σε έναν ορεινό τουριστικό οικισμό και θα λύσει το πρόβλημα, που δεν έλυσε αυτό το πλακόστρωτο. Μην ξεχνάμε ότι δεν είναι η πρώτη φορά που πέφτει η άσφαλτος και δεν είναι η πρώτη φορά που αλλάζουν τα δεδομένα της επίστρωσης των δρόμων.

Σωτήρη Δημητρίου : Ντι­ά­λιθ' ἴμ, Χρι­στά­κη

ΑΠΟ ‘ΝΑ ΠΕΙΣΜΑ τὴν πῆ­ρε.

Δὲν τὸν πο­λυ­έ­νοι­α­ζε, μὰ πέ­σαν νὰ τὸν φᾶ­νε οἱ δι­κοί του.

«Κα­λά, τό ’χα­σες τε­λεί­ως; Νὰ μπά­σου­με σπί­τι μας τὴν Ἀρβα­νί­τω, τὴν τέ­τοι­α, τὴν πάν­τοι­α;»

Ἰ­δί­ως οἱ ἀ­δερ­φές του ἦ­ταν κα­τη­γο­ρη­μα­τι­κές: «Σπί­τι μας δὲν μπαί­νει ἡ πα­λι­ο­σκι­πι­τάρ.»

       Βέ­βαι­α, πιὸ πο­λὺ ἀ­π' τὴ φυ­λε­τι­κή της ἰ­δι­ό­τη­τα τὶς πεί­ρα­ζε πού, ὅ­ταν ἔμ­παι­νε στὸ φοῦρ­νο τους, σὰν κά­τι νὰ ὀ­μόρ­φαι­νε.

        Στὸ φοῦρ­νο λοι­πὸν τὴ γνώ­ρι­σε.

        Γε­ρή, νο­στι­μού­λα — ἔ, θεό­φτω­χη ἦ­ταν μὰ τά ’χε πε­ρα­σμέ­να κι αὐ­τὸς τὰ τριά­ντα πέν­τε.

        Δὲν μπῆ­κε σὲ οἰ­κο­γέ­νεια ἡ κο­πέ­λα, μπῆ­κε σὲ φι­δο­φω­λιά. Μοῦ­τρα, μι­σό­λο­γα, ξε­θέ­ω­μα στὶς δου­λει­ές, κι ὁ ἄν­τρας ἔ­κα­νε τὸ πεῖ­σμα ἀ­δι­α­φο­ρί­α. Βο­λεύ­τη­κε. Τέρ­μα.

«Δάφνις και Χλόη» στα γερμανικά

Ο Ελβετός φιλόλογος Κουρτ Στάινμαν μετέφρασε πρόσφατα την «Ιλιάδα» και την «Οδύσσεια» στα γερμανικά. Τώρα μετέφρασε και το ερωτικό μυθιστόρημα του Λόγγου, ενός συγγραφέα που διαθέτει ένα διάσημο λάτρη.

Ο Γκαίτε θεωρούσε το αρχαίο ερωτικό μυθιστόρημα του Λόγγου «Δάφνις και Χλόη» αριστούργημα. «Είναι καλό να το διαβάζει κανείς κάθε λίγα χρόνια», σημείωνε ο κορυφαίος Γερμανός ποιητής, «το έργο αυτό συνδυάζει τη λογική, την τέχνη και το γούστο στην υψηλότερη έκφρασή τους».

«Απλή χρήση» παραλίας: καυτά ερωτήματα στην άμμο

της Ελένης Καπετανάκη-Μπριασούλη* 

  Σύμφωνα με το άρθρο 24 του νόμου Ν. 4607/2019 (Μέρος Τέταρτο: Τροποποίηση του Ν. 297Ελένη Καπετανάκη-Μπριασούλη   1/2001 «Αιγιαλός, παραλία και άλλες διατάξεις»),

1. Ο αιγιαλός, η παραλία, … είναι πράγματα κοινόχρηστα και ανήκουν κατά κυριότητα στο Δημόσιο, το οποίο έχει υποχρέωση να τα προστατεύει και να τα διαχειρίζεται, σύμφωνα με τις αρχές της αειφορίας και του χωροταξικού σχεδιασμού.
2. Η προστασία των κοινοχρήστων πραγμάτων και του οικοσυστήματος αυτών της παραγράφου 1 είναι ευθύνη του Κράτους, το οποίο μεριμνά για την οργάνωση και λειτουργία ολοκληρωμένου συστήματος καταγραφής, διαχείρισης, εποπτείας και ελέγχου τους, σύμφωνα με τις κείμενες διατάξεις, τις αρχές της αειφορίας και του χωροταξικού σχεδιασμού.
3. Κύριος προορισμός των κοινοχρήστων πραγμάτων της παραγράφου 1 είναι η ελεύθερη και ακώλυτη πρόσβαση του κοινού προς αυτά, καθώς και η επικοινωνία της ξηράς με τη θάλασσα, ... Με απόφαση του Υπουργού Οικονομικών, ύστερα από εισήγηση του κατά περίπτωση αρμοδίου Υπουργού, επιτρέπεται … η παραχώρηση των πραγμάτων αυτών μόνο κατά χρήση, σύμφωνα με τις διατάξεις της κείμενης νομοθεσίας.
4. Απαγορεύεται η κατασκευή κτισμάτων και εν γένει η τοποθέτηση κατασκευασμάτων στον αιγιαλό, την παραλία, ..

Δοκίμια και πονήματα : έργα που πλουτίζουν τη σκέψη

Του Γιώργου-Ίκαρου Μπαμπασάκη

Είναι γνωστό ότι έχει κοπάσει, ή έχει περάσει στην επικράτεια της αδιαφορίας, το τσουνάμι της γραμμένης στο πόδι, ή με το πόδι (!), ποίησης που κατέκλυσε για ένα διάστημα το διαδίκτυο. Καίτοι, η λεγόμενη «αυτοέκφραση» βρήκε ένα άτακτο λεφούσι από ένθερμους και θερμοκέφαλους θιασώτες που με την πρώτη ευκαιρία, ή και χωρίς ευκαιρία, έγραφαν ό,τι τους ερχόταν στον πυρωμένο προσώρας νου, και θεωρούσαν ότι ο λόγος τους, συνήθως ασυνάρτητος και γυμνός από επιχειρήματα, πιάνει τόπο, βλέπουμε τώρα ότι ανασυντάσσονται οι δυνάμεις του συγκροτημένου/συγκρατημένου τρόπου σκέψης, οι δυνάμεις της διαύγειας και του δομημένου επιχειρήματος. Πολλοί νέοι και παλαιοί εκδοτικοί οίκοι επιμένουν στην προσφορά δοκιμίων και πονημάτων, έργων αναφοράς, λίαν κατατοπιστικών εγχειριδίων, ακόμα και περιοδικών, που μάλλον θα κάνουν εκ νέου δημοφιλές το είδος, και σίγουρα το κάνουν ευπρόσδεκτο στους κύκλους των απαιτητικών αναγνωστών. Ο «Σάκος Εκστρατείας του Επίμονου Αναγνώστη» είναι φορτωμένος, κυριολεκτικά, με έργα που τιμούν και πλουτίζουν τη σκέψη.

Μετά ή μήπως πριν 20 έτη...

Δεν μου το θύμισε διαδίκτυο όπως το συνηθίζει ως μια τρυφερή ρίγα περασμένου καιρού. Παραμονή αγίων Αναργύρων στον έρημο -ανδρών- καθεδρικό της πόλεως μου το έδωσε ο πανευλάβιος κι αδιαφιλονίκητος άρχων των εσπερινών ακολουθιών στο μόνιμο στασίδι του, κύριος αυτού με το σπαθί του και την προσευχή του, κυρ’ Νίκος Χ. Κούρτης.
- Ορίστε δες κάτι που είδε το φως εδώ και 20 χρόνια και μου έδωσε μια φωτοτυπία μικρή με ένα δημοσίευμα. Εσυγκινήθην και το αναδημοσιεύω τώρα προς γαργαλισμόν της ματαιοδοξίας μας. Δεν είμαι ούτε σοφός ούτε κόλαξ ουδέ ανόητος άρα η φράση που λέγεται πως «η κολακεία είναι τροφή των ανοήτων αλλά και οι πιο σοφοί αρέσκονται να τσιμπολογούν απ’ αυτήν» δεν μας αφορά αν και εδώ είμαστε ορισμένως.

Σοφία Λόρεν: Δεν μετανιώνω για τίποτα γιατί θέλω να κοιμάμαι τα βράδια

Στην "Ατιμασμένη"

                                   Η 84χρονη ντίβα πρωταγωνιστεί για δεύτερη φορά σε ταινία που σκηνοθετεί ο γιος της, θυμάται με λατρεία τον Βιτόριο ντε Σίκα και εξηγεί πώς μπορείς να παραμένεις αγαπητή και σεβαστή για τόσα χρόνια                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                               
                                                                                                «Δεν μετανιώνω για τίποτα. Δεν μπορώ να συνεχίσω τη ζωή μου και να σκέφτομαι διαρκώς “α, αυτό θα μπορούσα να το είχα κάνει αλλιώς”, γιατί θέλω να κοιμάμαι τα βράδια»: με αυτά τα λόγια η Σοφία Λόρεν υποδέχεται τους δημοσιογράφους στο Μπάρι, στα γυρίσματα της νέας ταινίας όπου πρωταγωνιστεί, με τίτλο «La vita davanti a sé» (Η ζωή πριν από μας). Η 84χρονη Ναπολιτάνα πρωταγωνιστεί για δεύτερη φορά σε ταινία που σκηνοθετεί ο γιος της, Εντοάρντο Πόντι, υποδυόμενη μια ηλικιωμένη πόρνη που ξέφυγε από τα κρεματόρια των Ναζί και πλέον ζει στο Παρίσι, στη δύση της ζωής της, φροντίζοντας έναν ορφανό πρόσφυγα.                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                     Η ταινία, βασισμένη στο ομώνυμο μυθιστόρημα του Ρομέν Γκαρί, εκτυλίσσεται στα παρισινά προάστια των δεκαετιών του 1960 και 1970 και αφηγείται τις παράλληλες ζωές του Μόμο, ενός δεκάχρονου ορφανού μουσουλμάνου που βρίσκεται υπό τη σκέπη και τη φροντίδα της Μαντάμ Ρόζα, μιας εβραίας που μετά το Αουσβιτς κατέληξε να εκδίδεται στους δρόμους της πόλης Μπελβίλ προκειμένου να βγάλει τα προς το ζην.

Αντρέι Ταρκόφσκι

Αντρέι Ταρκόφσκι Συλλογικό Είδος: Κινηματογράφος (Με το Βλέμμα της Κριτικής) Σελίδες: 52 Χρονολογία έκδοσης: Ιούλιος 2019 ISBN: 978-618-83648-5-1 Δείτε το preview Τιμή: 10,6 €

Ποιητικός, λιτός και αφαιρετικός, ο Ταρκόφσκι καταφέρνει να πει με τη σιωπή όσα δεν μπορούν να πουν άλλοι κινηματογραφιστές με τεράστιους διαλόγους. Το βλέμμα του από την αρχή της σταδιοδρομίας του ήταν στραμμένο στην αναζήτηση της αλήθειας, πολιτικής, ιστορικής και φιλοσοφικής. Κυρίαρχα θέματα στο φιλμικό του σύμπαν ήταν η θνητή φύση του ανθρώπου, οι ατέρμονες ανθρώπινες σχέσεις, η φύση, ο Θεός, η προσωπική αρμονία, η μοναξιά και ο θάνατος. Διακρίνεται για την αισθητική ολοκλήρωση των ταινιών του, την εικαστικότητα των πλάνων του, την αρμονία εικόνας και περιεχομένου και το υπαρξιακό βάθος των ταινιών του, μαχόμενος την εξοντωτική ρωσική γραφειοκρατία.

Βιβλιοθήκες : Ανάγνωση Κτηρίων

ΕΠΙΜΕΛΕΙΑ  ΑΝΝΑ ΣΚΙΑΔΑ

Ο Οργανισμός Πολιτισμού, Αθλητισμού και Νεολαίας δήμου Αθηναίων παρουσιάζει, από 4 Ιουλίου έως 14 Σεπτεμβρίου 2019 στο Πολιτιστικό Κέντρο «Μελίνα» δήμου Αθηναίων, την έκθεση αρχιτεκτονικής ΒΙΒΛΙΟΘΗΚΕΣ: ΑΝΑΓΝΩΣΗ ΚΤΗΡΙΩΝ, που εστιάζει στα κτήρια βιβλιοθηκών, που ιδρύθηκαν από τη δεκαετία του ‘80 έως σήμερα.

Περισσότερο ή λιγότερο γνωστές, δημόσιες ή ιδιωτικές, επιστημονικές, αφιερωμένες στην ιστορία ή τις θετικές επιστήμες, την τέχνη, τον πολιτισμό, τη φύση και το περιβάλλον, οι βιβλιοθήκες που συμμετέχουν στην «ανάγνωση», εκτίθενται για να μοιραστούν με το κοινό τους θησαυρούς τους.

Η έκθεση επικεντρώνεται στην ανάγνωση των κτηρίων

Ασφαλτοστρώνονται τα καλντερίμια της Παύλιανης;;

ΟΙΚΟΛΟΓΙΑ ΑΛΗΛΕΓΓΥΗ ΣΤΕΡΕΑΣ

 

Πήραμε σήμερα το παρακάτω μήνυμα από φίλο της Παύλιανης και το κοινοποιούμε προς κάθε κατεύθυνση για προβληματισμό και παρακαλούμε τους υπευθύνους του Δήμου να το αναβάλουν και να το ξαναδεί η νέα δημοτική αρχή συζητώντας και με τους κατοίκους

"Είμαι χρόνια φίλος, επισκέπτης, φυσιολάτρης του πιο αξιόλογου ορεινού οικισμού του δήμου μας, της Παύλιανης.

Το ΣΚ επισκέφτηκα το χωριό και διαπίστωσα ότι ασφαλτοστρώνονται οι δρόμοι του χωριού... χάρηκα που η νέα δημοτική αρχή συνεχίζει το έργο της απερχόμενης (έστω κι αν στενεύει τους δρόμους... αλλά οκ για την εποχή που διανύουμε...τα λεφτά είναι λίγα, ας γίνουν έστω και στενά, περισσότεροι δρόμοι σκέφτηκα).

Το θέμα είναι ότι ενημερώθηκα από τους ντόπιους, ότι τις επόμενες μέρες θα καλυφτεί με άσφαλτο ο κεντρικός πλακόστρωτος δρόμος.... κανείς δεν ήταν σύμφωνος...

Μόνο με θλίψη και οργή μπορώ να δω αυτή την αντιμετώπιση από τους οραματιστές... αυτού του "έργου".. 

Θεατρικά Εργαστήρια για 4η χρονιά από τον Δημήτρη Καρατζιά στον Πολυχώρο Vault

 

ΘΕΑΤΡΙΚΟ ΕΡΓΑΣΤΗΡΙ:  “Δουλεύοντας με έναν ρόλο”

Πως δουλεύεις με έναν ρόλο; Πως τον μεταφέρεις από το χαρτί στο σανίδι. Πως από απλές λέξεις πάνω σε ένα κομμάτι χαρτί παίρνει σάρκα και οστά ένας χαρακτήρας;  Πως φτιάχνεις το ψυχολογικό προφίλ ενός ήρωα; Και πόσο αυτό σε απασχολει στην καθημερινή σου ζωή;  Πόσο οι δοσμένες συνθήκες, η φαντασία, η αυτοσυγκέντρωση, η αλήθεια, η πίστη, η επικοινωνία, η προσαρμογή, ο ρυθμός, η συγκινησιακή μνήμη βοηθάνε να βρεθούμε κοντά στον χαρακτήρα που θέλουμε να δημιουργήσουμε; Δημιουργούμε έναν ρόλο, αναζητώντας πάντα την βαθύτερη αλήθεια που πρέπει να φέρει ένας ηθοποιός πάνω στην σκηνή ή είναι θέμα τεχνικής;

 

Δεν πρέπει να κόβονται μόνο, αλλά και να απομακρύνονται

Πες ό,τι θες, όμως μην πεις ότι αυτές οι εικόνες ταιριάζουν την πρόβλεψη για αντιπυρική προστασία περιοχών ιδιαίτερης προστασίας, όπως είναι το περιαστικό άλσος του Προφήτη Ηλία(Λαμία).

Έγινε το κλάδεμα των πεύκων μέχρι ένα ύψος, δεν θα μπορούσε να συγκεντρωθούν τα κλαδέματα και να απομακρυνθούν, όπως προβλέπεται;

Όλες οι εγκύκλιοι της Πολιτικής Προστασίας αναφέρονται στην απομάκρυνση της ξερής βλάστησης, των κλαδεμάτων και των υπολειμμάτων υλοτομιών, γιατί αποτελεί εύφλεκτη ύλη επικίνδυνη για πυρκαγιά....

Στέφανος Σταμέλλος 

H πρώτη γυναίκα στο κίνημα του κυβισμού, σε μια έκθεση με έργα που δεν έχουν ποτέ πριν εκτεθεί στη Μ.Βρετανία

Ναταλια Γκοντσαροβα: Η πρωταγωνιστρια της ρωσικης πρωτοποριας στην Tate Modern

Κείμενο: ελc team
Email: info@elculture.gr

H Tate Modern παρουσιάζει από τις 6 Ιουνίου 2019 στο βρετανικό κοινό την Νατάλια Γκοντσαρόβα σε μια αναδρομική έκθεση με έργα που δεν έχουν ποτέ πριν εκτεθεί στη Μ. Βρετανία. Στην πραγματικότητα είναι η δεύτερη φορά που γίνεται έκθεση έργων της· η προηγούμενη ήταν πριν από 58 χρόνια όταν το Arts Council of Great Britain οργάνωσε μια μεγάλη αναδρομική έργων δικών της και του συντρόφου της Μιχαήλ Λαριόνοφ. Και οι δυο υπήρξαν πρωτεργάτες της ρωσικής πρωτοπορίας αλλά τα φώτα για πολλές δεκαετίες ήταν στραμμένα στους άντρες καλλιτέχνες του κινήματος.
Γεννημένη το 1881, θεωρήθηκε η πρώτη γυναίκα στο κίνημα του κυβισμού. Καταγόταν από οικογένεια ευγενών της ρωσικής επαρχίας και με πνεύμα ανήσυχο και μαχητικό, διοργανώνει με τον Λαριόνοφ εκθέσεις με τα προκλητικότερα έργα συγχρόνων των Μοσχοβιτών. Έγινε δεκτή στο Ινστιτούτο Ζωγραφικής, Γλυπτικής και Αρχιτεκτονικής της Μόσχας το φθινόπωρο του 1901. Ήταν η εποχή που οι γυναίκες δεν μπορούσαν αν και σπούδαζαν να έχουν τίτλο σπουδών ισότιμο με των ανδρών συναδέλφων τους. Δική της ήταν η πρώτη ατομική έκθεση αβάν-γκαρντ στην ταραγμένη Μόσχα το 1913. Πολεμήθηκε ανοιχτά, ερχόταν διαρκώς σε σύγκρουση, αλλά μπόρεσε να κινηθεί και να συνδυάσει τη φιλοσοφία και στη δράση, τη ρωσική επαρχία και το άστυ, το σλαβικό ταμπεραμέντο και τον κοσμοπολιτισμό. Η ρωσική επανάσταση τη βρίσκει στο Παρίσι να σχεδιάζει κοστούμια και σκηνικά για τα Ballet Russes του Σεργκέι Ντιαγκίλεφ που θριάμβευσαν στην πόλη του φωτός. Η Γκοντσαρόβα έζησε στο Παρίσι για το υπόλοιπο της ζωής της, και έγινε ένα σημαντικό μέλος της καλλιτεχνικής σκηνής της πόλης.

Airplane over train

Αρχέγονο Μέλλον: Βένια Δημητρακοπούλου

Πινακοθήκη Κυκλάδων – Σύρος

20/07/ έως 1/09

H Γαία και ο Ήλιος, ο Αγαμέμνων και ο Πέλοπας, ήρωες και πολεμιστές δουλεμένοι σε ορείχαλκο ή σκαλισμένοι σε ηφαιστειακή πέτρα. Μαρμάρινα δόρατα. Μανδύες από κινέζικο χαρτί γεμάτοι με φυλακτήρια λόγια αγάπης, έρωτα και ελπίδας. Πρωταγωνιστές παλαιότεροι αλλά και ολοκαίνουριοι του εικαστικού σύμπαντος της Βένιας Δημητρακοπούλου, οι οποίοι θα «συστηθούν» στο  φιλότεχνο κοινό κοινό της Σύρου. 

Ποιητής της Θάλασσας: Κωνσταντίνος Βολανάκης

Ιστορικό Αρχείο – Μουσείο Ύδρας

 10/08 έως 31/01

Η Πυρπόληση της Τουρκικής Φρεγάτας – Κωνσταντίνος Βολανάκης, Ελαιογραφία σε καμβά, 106 Χ 181 εκ., Συλλογή Π. Λασκαρίδη

Μια εξαιρετικά σημαντική έκθεση με έργα του Κωνσταντίνου Βολανάκη από την προσωπική συλλογή του εφοπλιστή Πάνου Λασκαρίδη παρουσιάζεται στο Ιστορικό Αρχείο – Μουσείο Ύδρας.
Η έκθεση, που πραγματοποιείται σε συνεργασία με το Ίδρυμα «Αικατερίνη Λασκαρίδη» Ίδρυμα Αικατερίνης Λασκαρίδη, φιλοδοξεί να συμβάλλει ώστε να γνωρίσει καλύτερα το φιλότεχνο κοινό το έργο του Κωνσταντίνου Βολανάκη, ενός από τους σημαντικότερους Έλληνες εκπροσώπους της Σχολής του Μονάχου, ο οποίος, σε αντίθεση με τους ζωγράφους της συγκεκριμένης Σχολής που ασχολήθηκαν κυρίως με την ηθογραφία και τις προσωπογραφίες, αποτύπωσε με τον χρωστήρα του την αγάπη του για τη θάλασσα και τα πλοία. Είναι ο κατεξοχήν «Ποιητής της Θάλασσας» σε όλο της και σε όλο του το μεγαλείο.

Για το λάλημα ενός κόκορα

Του Γιάννη Σχίζα*

Γιώργος Σεφέρης : «Τ΄αηδόνια δεν σ΄ αφήνουνε να κοιμηθείς στις Πλάτρες»

Η Ολυμπία Τσίπηρα από το Παρίσι γράφει για ένα κόκορα  στο γαλλικό νησί Ολερόν του Ατλαντικού, που έγινε διάσημος όταν ένα ζευγάρι συνταξιούχων αξίωσε από τα δικαστήρια  την εκτόπισή του με το σκεπτικό μιας «μη φυσιολογικής γειτονικής ενόχλησης» … Οι ιδιοκτήτες του κόκορα όμως δεν πτοήθηκαν και  συγκέντρωσαν 120.000 υπογραφές (!), φτάνοντας μάλιστα  να μιλήσουν για τους ήχους της υπαίθρου  ως εθνικής κληρονομιάς…

Η υπόθεση μου θύμισε έναν κόκορα που είχα ακούσει προ ετών στην Κυψέλη, που μου άφησε την απορία εάν ηγείτο κανονικού κοτετσιού….Σε κάθε πάντως περίπτωση, δεν σκέφτηκα  την εθνική κληρονομιά.

Είναι γεγονός ότι οι εποικίζοντες  την ύπαιθρο  συνολικά δείχνουν απροσάρμοστοι με την εγχώρια κατάσταση και αδυνατούν να αποδεχθούν τις  εγχώριες συνήθειες. Υπάρχει ένας «τουριστικός ιμπεριαλισμός»  των κατόχων εξοχικού, ο οποίος διευκολύνεται συχνά από τη στάση κάποιων παραδόπιστων  γηγενών . Υπάρχουν όμως και αξιοπρεπείς  γηγενείς, που βλέπουν διαφορετικά τη σχέση με τον έποικο ή τουρίστα.

Ελεύθερα Άγραφα, χωρίς αιολικά

Τα Άγραφα, ιστορικός τόπος αντίστασης και ελευθερίας αποτελούν µία από τις πιο παρθένες ορεινές περιοχές στην Ευρώπη. Λόγω του ποικίλου ανάγλυφου τους, της γεωγραφικής τους αποµόνωσης και της ισχνής παρουσίας του ανθρώπου, αποτελούν περιοχή ιδιαίτερου φυσικού κάλλους. Παράλληλα, φιλοξενούν εξαιρετικά πλούσια χλωρίδα και πανίδα, οι οποίες περιλαµβάνουν σπάνια και απειλούµενα είδη και η ευρύτερη περιοχή είναι ενταγµένη στο ευρωπαϊκό δίκτυο προστατευόµενων περιοχών NATURA 2000.


Το Συµβούλιο της Επικρατείας (ΣτΕ) πρόσφατα απέρριψε τις αιτήσεις πολιτών και φορέων για την ακύρωση των αδειών εγκατάστασης των δύο πρώτων αιολικών σταθµών, στα οροπέδια της Νιάλας και του Βοϊδολίβαδου που συνολικά περιλαµβάνουν 40 ανεµογεννήτριες (σε υψόµετρο από 1.500 έως 2.000 µέτρα). Οι ανεµογεννήτριες αυτές αποτελούν τις πρώτες από τις σχεδόν 600 που σχεδιάζεται να εγκατασταθούν στην περιοχή των Αγράφων. Χιλιάδες άλλες έχουν ήδη αδειοδοτηθεί ή είναι σε διαδικασία αδειοδότησης και πρόκειται να καταστρέψουν το μεγαλύτερο μέρος του ορεινού όγκου της Ελλάδος

Τού­λιος Δη­μή­τρης :Βούρ­κω­μα

 

ΚΑΛΥΤΕΡΑ ΝΑ ΤΟ ΚΟΙΤΑΣ πα­ρὰ νὰ βρί­σκε­σαι ἐ­κεῖ… δή­λω­νε καὶ τὸ ἐν­νο­οῦ­σε ὁ Προ­πέ­της Σά­ι­λυ. Τὴν ἔ­πα­θε κι αὐ­τὸς ὅ­πως κάμ­πο­σοι ἄλ­λοι ποὺ χά­ζευ­αν, μὲ τὶς ὧ­ρες τὶς κα­λο­και­ρι­νὲς νύ­χτες, τὸ φεγ­γά­ρι νὰ λάμ­πει ξε­κά­θα­ρα καὶ νὰ προ­κα­λεῖ.

Ἦ­ταν Αὔ­γου­στος, οἱ δι­α­κο­πὲς εἶ­χαν τε­λει­ώ­σει καὶ ὁ Σά­ι­λυ ἄ­ρα­ζε στὴν πιά­τσα μο­νά­χος. Κά­πνι­ζε ἤ­δη ἀ­πὸ τὸ δεύ­τε­ρο πα­κέ­το του πε­ρι­μέ­νον­τας κά­ποι­ον πε­λά­τη. Ἀ­να­πο­λοῦ­σε τὴ θά­λασ­σα καὶ τὸ ζε­στὸ ψω­μί. Τὴν ἄ­γνω­στη γυ­ναί­κα ποὺ πέ­ρα­σαν μα­ζὶ ἕ­να ἐ­ρω­τι­κὸ βρά­δυ. Καὶ ὅ­πως τό­τε, κοι­τοῦ­σε τὸ φεγ­γά­ρι ποὺ κι ἀ­πό­ψε ἔ­λαμ­πε ὁ­λο­κλη­ρω­τι­κὰ σὰ δυ­νά­στης στὸν οὐ­ρα­νό.

Μαζί ξανά

Μαζί ξανά Συλλογικό | Ανθ. Διονύσης Μαρίνος Είδος: Διηγήματα Σελίδες: 112 Χρονολογία έκδοσης: Ιούνιος 2019 ISBN: 978-960-638-052-5 Δείτε το preview Τιμή: 10,6 €

 

Αυτή η συλλογή διηγημάτων έχει ξεχωριστή θέση στην καρδιά όλων μας. Τη δική μου που ως μόνος, πλέον, καθηγητής στα μαθήματα, έγινα μαθητής της απώλειας και των συγγραφέων-μαθητών μας, που μας ακολούθησαν πιστά όλα αυτά τα χρόνια. Μαζί ξανά. Αν υπάρχει κάτι που ορίζει αυτήν την έκδοση είναι μια ακόμη συνάντηση από τα παλιά. Παλιοί μαθητές αλλά και τωρινοί, όλοι τους, δέχθηκαν με χαρά και σεβασμό να συμμετάσχουν στο βιβλίο, όταν τους το ζήτησα. Ο κύκλος που άνοιξε πριν από έξι χρόνια δεν κλείνει έτσι εύκολα. Δεν κλείνει ποτέ, και τουλάχιστον αν το κάνει, θα μας περιέχει όλους. Παρόντες και απόντες. Διονύσης Μαρίνος ** Συμμετέχουν με διηγήματά τους οι:

Independent: Στο Δασκαλιό της Κέρου το αρχαιότερο λαμπρό ιερό του ελληνικού κόσμου

Οι ανασκαφές στη βραχονησίδα Δασκαλιό, δίπλα στην Κέρο, 125 μίλια νοτιοανατολικά της Αθήνας, αποκαλύπτουν το αρχαιότερο μνημειακό συγκρότημα κτιρίων που έχει βρεθεί στον ελληνικό κόσμο,
αναφέρει στην πρώτη σελίδα του ιστοτόπου της η βρετανική Independent.

Η θέση χρονολογείται πριν από περίπου 4.600 χρόνια και, σύμφωνα με το άρθρο, ίσως αποτελεί μέρος της έμπνευσης μιας βασικής πτυχής της ελληνικής θρησκείας: την ιδέα ότι οι κορυφές των βουνών ήταν οι κατοικίες των θεών. Το κτιριακό συγκρότημα που ανακαλύφθηκε στη βραχονησίδα, κάποτε συνδεδεμένη με το κυκλαδίτικο νησάκι της Κέρου με μια στενή λωρίδα γης, «αλλάζει την αντίληψη των αρχαιολόγων για την προϊστορική Ελλάδα», συμπληρώνει το άρθρο.

Κινηματογράφος ΗΛΥΣΙΑ

Το κτήριο του πρώην κινηματογράφου «Ηλύσια» στη Θεσσαλονίκη, βρίσκεται στη συμβολή των οδών Παύλου Μελά, Δημητρίου Γούναρη και Πλατείας Φαναριωτών. Κατασκευάστηκε το 1930 σε σχέδια του αρχιτέκτονα Λέανδρου Ζωΐδη και είναι ένα από τα πρωϊμότερα έργα του μοντέρνου κινήματος στη Θεσσαλονίκη. Από το 1930 ως το 1994, για περισσότερο από έξι δεκαετίες λειτούργησε ως κινηματογράφος. Το 1957 το, αρχικά τριώροφο, κτήριο, δέχτηκε προσθήκη 5 ορόφων, επέμβαση που αλλοίωσε τη μορφική του ισορροπία. Το εντυπωσιακό εσωτερικό του ωστόσο παρέμεινε, με μικρές αλλοιώσεις μέχρι το κλείσιμο του κινηματογράφου τον Μάρτιο του 1994 και την αλλαγή χρήσης σε κατάστημα. Παρότι ο χώρος υπέστη σημαντική αισθητική υποβάθμιση, τα βασικά γεωμετρικά του χαρακτηριστικά διατηρήθηκαν μέχρι την τελευταία αλλαγή χρήσης σε πολυκατάστημα ρούχων το 2003.

3ο Θερινό Βιβλιοστάσιο

[4 ημέρες | 8 εκδηλώσεις | 28 εκδοτικά εγχειρήματα |
11-14 Ιουλίου 2019 | Κτίριο Συλλόγου Ελλήνων Αρχαιολόγων | Ερμού 134, Θησείο]

«Μη διαβάζετε όπως διαβάζουν τα παιδιά, για να περάσετε ευχάριστα την ώρα σας, ούτε όπως διαβάζουν οι φιλόδοξοι, για να μορφωθείτε. Όχι, διαβάστε για να ζήσετε.»
Φλωμπέρ
Το Θερινό Βιβλιοστάσιο, που φέτος διοργανώνεται για 3η συνεχή χρονιά, προέκυψε από την ιδιαίτερη συνάντηση μικρών εκδοτικών εγχειρημάτων με διαφορετικές αφετηρίες αλλά συνδιαλεγόμενες διαδρομές.

Στόχος μας είναι το Θερινό Βιβλιοστάσιο να γίνει και πάλι ένας τόπος συνάντησης με αφορμή τα βιβλία: τα βιβλία που απευθύνονται σε ανήσυχα πνεύματα και φλογερές ψυχές, τα βιβλία που μετουσιώνουν τη μοναχική ανάγνωση σε συλλογική πρακτική, που ασκούν κριτική στο υπάρχον, που φιλοδοξούν να δημιουργούν ρωγμές και ανοίγματα εκεί όπου υψώνονται μόνο τοίχοι.

Αυτή είναι η κοινή αντίληψη για το βιβλίο όλων εμάς που συμμετέχουμε στη Σύμπραξη Εκδοτικών Εγχειρημάτων, και στο φετινό Θερινό Βιβλιοστάσιο θέλουμε να τη μοιραστούμε με όλους και όλες εσάς που είστε αναπόσπαστο κομμάτι αυτής της προσπάθειας.

Τα ζυμαρικά της «Ιθάκης»: Από το χωράφι στο …ράφι

9 Ιουλίου, 2019Του Θανάση Τζιούμπα

Το Αγρόκτημα της ΙΘΑΚΗΣ έκανε ένα ακόμη σημαντικό βήμα στην παραγωγική του προσπάθεια. Τα ζυμαρικά της ΙΘΑΚΗΣ υπάρχουν πλέον στα ράφια της αλυσίδας ΣΚΛΑΒΕΝΙΤΗΣ, σε 20 υπερκαταστήματα της Βόρειας Ελλάδας.

Το Αγρόκτημα είναι μία από τις Παραγωγικές Μονάδες που λειτουργούν στην Σίνδο, μαζί με το Ξυλουργείο, το Εργαστήρι Κεραμικής και την Λιθογραφική Μονάδα «Σχήμα και Χρώμα».

Ο συνδυασμός της απεξάρτησης με την δημιουργικότητα που μπορεί να περιέχει η παραγωγική εργασία, είναι μια ανάγκη που έρχεται να διευκολύνει το δύσκολο κομμάτι της κοινωνικής ένταξης. Οι χρήστες και χρήστριες που επιλέγουν την απεξάρτηση κουβαλάν μαζί τους σοβαρά ελλείμματα εκπαιδευτικών τίτλων αλλά και εργασιακής εμπειρίας. Η μετάβαση από το περιβάλλον θεραπείας στο υπάρχον κοινωνικό πλαίσιο αναγκαστικά περνάει και μέσα από την εργασιακή τους ένταξη.

Ἀντωνία Πασχαλίδου : Ὁ Μπαλ­ζὰκ ἔ­πι­νε πο­λὺ κα­φέ

ΕΙΧΕ διαβά­σει πο­λύ. Σχε­δὸν ὅ­λα τὰ βι­βλί­α τῆς βι­βλι­ο­θή­κης του. Δὲν ἦ­ταν ὅ­λα ἀ­γο­ρα­σμέ­να ἀ­πὸ τὸν ἴ­διο. Κά­ποι­α ἀ­πὸ αὐ­τὰ —ἱ­κα­νὸς ἀ­ριθ­μὸς τό­μων— ἀ­νῆ­καν στὸν παπ­ποῦ καὶ τὸν πα­τέ­ρα του. Πρῶ­τες ἐκ­δό­σεις. Ἤ­ξε­ρε πὼς θὰ μπο­ροῦ­σε νὰ τὰ που­λή­σει σὲ δη­μο­πρα­σί­ες καὶ γιὰ με­ρι­κὰ ἀ­πὸ αὐ­τὰ θὰ ἔπι­α­νε κα­λὰ λε­φτά. Ὡ­στό­σο ἀ­πευ­χό­ταν αὐ­τὴ τὴν προ­ο­πτι­κή, ἀ­φοῦ ἀν­τι­πα­θοῦ­σε ὅ­λους ἐ­κεί­νους ποὺ ἀ­γό­ρα­ζαν συλ­λε­κτι­κὲς ἐκ­δό­σεις ἁ­πλὰ γιὰ νὰ τὶς ἔ­χουν. Ἰ­δι­ο­κτη­σί­α καὶ στὰ βι­βλί­α; Τί ἤ­ξε­ραν αὐ­τοὶ ἀ­πὸ ἀ­νά­γνω­ση; Εἶ­ναι δυ­να­τὸν ν’ ἀ­φή­νεις βι­βλί­α ἀ­δι­ά­βα­στα;        Ἦ­ταν ἐμ­μο­νι­κὸς ὁ Ὀ­ρέ­στης μὲ τὸ δι­ά­βα­σμα. Δὲν πα­ρά­τα­γε βι­βλί­ο γιὰ κα­νέ­ναν καὶ γιὰ τί­πο­τα. Ἀ­κό­μα καὶ σο­βα­ρὸ ραν­τε­βοῦ νὰ εἶ­χε, πρῶ­τα τέ­λει­ω­νε τὸ δι­ά­βα­σμα κι ἔ­πει­τα. Λὲς καὶ ἐ­πρό­κει­το νὰ γρά­ψει δι­α­τρι­βή. Ἡ βι­βλι­ο­θή­κη του ἀ­ριθ­μοῦ­σε πε­ρὶ τοὺς πέν­τε χι­λιά­δες τό­μους.