Λί­α Με­γά­λου-Σε­φε­ριά­δου : Μά­θη­μα ἀ­νά­γνω­σης

ΉΤΑΝ ΦΘΙΝΟΠΩΡΟ τοῦ 1948, σὲ μιὰ ἐ­παρ­χια­κὴ πό­λη τῆς Ἑλ­λά­δας, ὅ­ταν ἕ­να μι­κρὸ ἀ­γό­ρι πρω­το­πῆ­γε σχο­λεῖ­ο μὲ πλά­κα καὶ κον­τύ­λι. Κά­θε με­ση­μέ­ρι, γυρ­νών­τας σπί­τι, περ­νοῦ­σε ἀ­πὸ τὸ κα­φε­νεῖ­ο τῆς γει­το­νιᾶς. Ἡ μη­τέ­ρα του εἶ­χε πα­ρα­κα­λέ­σει τὸν κα­φε­τζῆ νὰ τοῦ δί­νει τὴν ἄ­χρη­στη ἐ­φη­με­ρί­δα τῆς πε­ρα­σμέ­νης μέ­ρας, «γιὰ νὰ ἐ­ξα­σκεῖ­ται τὸ παι­δὶ στὴν ἀ­νά­γνω­ση».

       Ἀ­πὸ τὸν και­ρὸ ποὺ ὁ πα­τέ­ρας εἶ­χε ὁ­δη­γη­θεῖ στὴ φυ­λα­κή, δὲν ὑ­πῆρ­χε κα­νεὶς ἄλ­λος στὸ σπί­τι ποὺ νὰ γνω­ρί­ζει γράμ­μα­τα. Μὰ τὸ μι­κρὸ ἀ­γό­ρι, χά­ρη στὴν ἐ­φη­με­ρί­δα τῆς πε­ρα­σμέ­νης μέ­ρας, ἔ­μα­θε μέ­χρι τὰ Χρι­στού­γεν­να νὰ δι­α­βά­ζει νε­ρά­κι.

       Σύμ­φω­να μὲ τὴν ἐ­πι­θυ­μί­α τῆς μη­τέ­ρας του, πρώ­τη δου­λειὰ μό­λις ἔ­φτα­νε σπί­τι, ἦ­ταν νὰ τὴν ἀ­νοί­ξει στὴ δεύ­τε­ρη σε­λί­δα καὶ νὰ δι­α­βά­σει με­γα­λό­φω­να τὸν κα­τά­λο­γο μὲ τὰ ὀ­νό­μα­τα τῶν ἐ­κτε­λε­σμέ­νων. Ὅ­ταν τε­λεί­ω­νε, ἡ μη­τέ­ρα καὶ ἡ για­γιὰ ἔ­κα­ναν τὸν σταυ­ρό τους. Τὰ μι­κρὰ ἀ­δέρ­φια του συ­νέ­χι­ζαν νὰ παί­ζουν.

Ο πικρός συμβολισμός των προτεραιοτήτων των Ελλήνων

της Ελένης Καπετανάκη-Μπριασούλη* 

4 Αυγούστου έγινε το κακό και τα πρώτα πλάνα που ήρθαν στη δημοσιότητα «μίλησαν» για την αιτία του: φοίνικες κατεστραμμένοι στη σειρά κι από κάτω τα νέα βλαστάρια τους πίσω από την πεσμένη μπασκέτα... Οι αρχές, όπως όλες οι τοπικές αρχές απανταχού της χώρας, φρόντισαν να «στολίσουν» με φοίνικες την περιοχή αλλά όχι και να συντηρήσουν ή να ελέγξουν την κατάσταση της μπασκέτας.

Γιατί οι προτεραιότητες των Νεοελλήνων, αρχόντων και αρχομένων, είναι πρώτα απ’ όλα, πάνω απ’ όλα, το ίματζ και η γκλαμουριά, που συμβολίζουν με στρεβλό τρόπο οι φοίνικες.

Η φοινικολαγνεία μετρά πάνω από δύο δεκαετίες, από τα τέλη του 1990, όταν η χώρα προετοιμαζόταν για τους Ολυμπιακούς Αγώνες και εισήχθησαν αθρόα Κανάριοι φοίνικες για τον στολισμό και την «τουριστικοποίηση» της χώρας. Μαζί τους εισήχθη και το κόκκινο σκαθάρι που τους κατέστρεψε μαζί με τους (σχετικά) λίγους ιστορικούς φοίνικες που υπήρχαν.

Το πνεύμα του Γουντστοκ, 50 χρόνια μετά

της Κριστίνα Χόρστεν

«Εδώ ακριβώς ήταν» και δείχνει τον τόπο που έγινε το φεστιβάλ μια ξανθιά γυναίκα. Όχι στο Γούντστοκ, όπως θα νόμιζε κανείς αλλά στην περιοχή Μπέθελ, μια ώρα με το αυτοκίνητο μακριά μέσα από μια διαδρομή με λίμνες, ρυάκια, λόφους και θερινές κατοικίες Ορθόδοξων Εβραίων. «Εδώ είναι ο αυθεντικός χώρος του Φεστιβάλ μουσικής και τέχνης του Γούντσοκ». Εδώ ακριβώς βρίσκονταν ο Μίχαελ Λανγκ, συνδιοργανωτής του Φεστιβάλ με τον γαλακτοπαραγωγό Μαξ Γιασγκούρ και κι άλλους γαιοκτήμονες, όταν έσφιξαν τα χέρια και δεν απέμειναν παρά μόνο 4 εβδομάδες πριν την έναρξη του φεστιβάλ με μουσικές σκηνές, συγκροτήματα και πουλημένα 100.000 εισιτήρια. 

Ἀ. Κ. Χρι­στο­δού­λου :Ὁ «Ἀ­να­νάς»

 

Η ΑΠΟΔΕΙΞΗ πὼς ἡ κω­μι­κο­τρα­γι­κὴ ἱ­στο­ρί­α τοῦ Ἀ­να­νί­α Ἀ­να­νιά­δη ὑ­πῆρ­ξεν ἀ­λη­θι­νή, ὅ­σο ἀ­πί­στευ­τη κι ἂν φαν­τά­ζει, βρί­σκε­ται στὰ χέ­ρια μου. Εἶ­ναι, τί ἄλ­λο, ἕ­να βι­βλί­ο! Ὅ­μως πρὶν τὸ ξε­φυλ­λί­σω γιὰ νὰ πει­στεῖ­τε, θὰ ἀ­φη­γη­θῶ ὅ­σα ἔ­μα­θα ἀ­κού­ον­τας πό­σο γε­λοῖ­ο ὑ­πῆρ­ξε στ ἀ­λή­θεια τὸ εὐ­γε­νές, ὑ­πο­τί­θε­ται, βι­βλι­ο­θη­ρι­κὸ πά­θος τοῦ Ἀ­να­νιά­δη. Θὰ δι­και­ο­λο­γή­σε­τε τό­τε τὰ σπαρ­τα­ρι­στὰ γέ­λια τῆς πλα­τεί­ας στὸ παλ­κο­σέ­νι­κο ποὺ εἶ­χε στή­σει ὁ ξυ­πα­σμέ­νος φρου­τέμ­πο­ρος, πα­ρι­στά­νον­τας τὸ φά­σμα τοῦ βι­βλι­ο­θη­κά­ριου Δη­μη­τρί­ου τοῦ Φα­λη­ρέ­ως, χω­ρὶς νὰ ἀ­κού­ει τὴν μπη­χτὴ ἀ­πὸ τὴν πλέμ­πα πὼς χα­ρά­μι­ζε ὁ ἀ­νί­δε­ος φορ­τί­α ἀ­κρι­βο­πλη­ρω­μέ­νων ἀ­να­νά­δων – ὅ­σα ξε­φόρ­τω­νε στὴ λα­χα­να­γο­ρὰ τοῦ Βό­λου γιὰ νὰ ἀν­ταλ­λά­ξει ἀ­μέ­σως τὴν πα­χυ­λὴ εἴ­σπρα­ξη μὲ τί­τλους βα­ρύ­γδου­πων βι­βλί­ων.

Και οι γάτες έχουν ψυχή στη Συρία

Κι όταν σταματούν οι βομβαρδισμοί ο Μοχάμεντ Αλάα αλ Ντζαλίλ βγαίνει από την κρυψώνα του. Πρέπει να προσέχει πού βάζει τα πόδια του στα ερείπια των σπιτιών, στην περιοχή δράσης των ανταρτών γύρω από την πόλη Ιντλίμπ. Ο 44χρονος ανήκει στους διασώστες. Κάτω από τα χαλάσματα, αναζητά τη ζωή ή δείγματα ζωής. Σε αυτήν την ειδική αποστολή τώρα δεν ψάχνει για ανθρώπους, αλλά για ζώα. Να σώσει γάτες.
«Αγαπώ τις γάτες»

Ο Αλάα έχει σώσει εκατοντάδες γάτες από τα ερείπια του Χαλεπίου

Νί­κου Νι­κο­λα­ΐδη: Les toiletes d’ Έve

 

ΠΡΙ ΔΕΙ Ο ΑΔΑΜ τὴ γυ­μνό­τη­τα τῆς Εὔ­ας, δὲν εἶ­χε μα­ρα­θεῖ ἀ­κό­μη τὸ λού­λου­δο στὸν ἐ­πί­γει­ο πα­ρά­δει­σο. Γι' αὐ­τό, τὸ πρά­σι­νο φό­ρε­μα ποὺ τῆς φό­ρε­σε, τὴν ἔ­κα­νε νὰ χα­μο­γε­λά­σει μέ­σα στὴ ντρο­πή της.

Ὅ­ταν σὲ λί­γο εἶ­δε τὰ φύλ­λα μα­ρα­μέ­να, ἔ­νι­ω­σε τὴν πρώ­τη-πρώ­τη πί­κρα.

        Τὸ χα­μό­γε­λο ξα­νάρ­θε, μὲ τὸ νέ­ο, τρι­αν­τα­φυλ­λὶ φό­ρε­μα ποὺ τῆς ἔ­φε­ρε· μὰ γρή­γο­ρα, ἐ­δά­κρυ­σε πά­νω στὰ μα­ρα­μέ­να τρι­αν­τά­φυλ­λα. – Ἦ­ταν τὸ πρῶ­το-πρῶ­το δά­κρυ τῆς γυ­ναί­κας.

        Γλή­γο­ρα ξα­στέ­ρω­σε ἡ μα­τιά της, μέ­σα στὸ νέ­ο κί­τρι­νο, καὶ πρὶν τὰ χρυ­σάν­θε­μα κρε­μα­στοῦ­νε μα­ρα­μέ­να, εἶ­δε τὸν ἄν­τρα της νὰ ψά­χνει γιὰ με­νε­ξέ­δες, καὶ χα­μο­γέ­λα­σε τὸ πιὸ εὐ­τυ­χι­σμέ­νο της χα­μό­γε­λο, στὴ σκέ­ψη:  π ὼ ς  τ ὰ  π ρ ά ­μ α ­τ α  δ ὲ   θ ά  '­ν α ι  π ι ὰ  α ἰ ­ώ ­ν ι α.

 

Πη­γή: Νίκου Νικολαΐδη τοῦ Κύπριου, Ὁ χρυ­σὸς μύ­θος, ἐπιμέλεια Λευ­τέ­ρης Παπα­λεο­ντίου, Μικρο­φιλο­λογι­κὰ Τε­τρά­δια, ἀρ. 19 (Πρώτη ἔκ­δο­ση, Κά­ϊ­­ρο, 1939). (ΠΛΑΝΟΔΙΟΝ)

Ἡ­ρὼ Νι­κο­πού­λου: Ἡ μά­σκα

 

ΕΣΚΥΨΕ καὶ φί­λη­σε μὲ λα­χτά­ρα τὸ φρυγ­μέ­νο, στε­γνὸ στό­μα τοῦ ἄν­τρα μὲ τὴ μά­σκα. Πᾶ­νε δέ­κα μέ­ρες ποὺ δὲν τὴν ἔ­βγα­λε λε­πτό, ἔ­ψα­ξε κι ἀ­πό­ψε μά­ται­α γιὰ τὰ μά­τια του. Θυ­μή­θη­κε τὰ Κα­λο­καί­ρια στὸ χω­ριό, ἐ­κεῖ­νο τὸ βρά­δυ στὴ ρε­μα­τιά, μα­κριὰ ἀ­πὸ τὸν ἔ­λεγ­χο τοῦ πα­τέ­ρα καὶ τὰ δια­ρκῆ σχό­λια τῆς μά­νας τους. Τὸ παι­δι­κό του σῶ­μα ἄ­χνι­ζε, κι ἄρ­χι­σε νὰ τὴν ψά­χνει δι­στα­χτι­κὰ μέ­ς στὸ σκο­τά­δι, κι ἐ­κεί­νη, ἡ μι­κρό­τε­ρη ἀ­π’ τὰ κο­ρί­τσια, χτυ­πο­κάρ­δι­σε καὶ μπουμ­πού­κια­σε ἀ­πό­το­μα μέ­σα ἀ­πὸ τὴν ἀ­παί­τη­σή του. Καὶ τό­τε σφα­λι­στὰ τὰ εἶ­χε τὰ μά­τια του. Πο­τὲ δὲν ξα­να­λα­χτά­ρι­σε ἔ­τσι οὔ­τε μὲ τὰ παι­διὰ οὔ­τε μὲ τὰ ἐγ­γό­νια της.

       Δί­πλα τους τὸ μη­χά­νη­μα τοῦ ὀ­ξυ­γό­νου πά­φλα­ζε μα­ταί­ω­ση σὰ με­τρο­νό­μος. Τῆς ζή­τη­σε ψι­θυ­ρι­στὰ τὴν πά­πια, τὸν βο­ή­θη­σε μὲ χέ­ρια γυ­μνὰ καὶ τὸν κοι­τοῦ­σε λαί­μαρ­γα, τώ­ρα ποὺ αὐ­τὸς πά­λι κρυ­βό­ταν, τὸν με­γά­λο της ἀ­δελ­φὸ ποὺ ἔ­χα­νε.

       Ἀ­π’ τὴν μι­σά­νοι­χτη πόρ­τα ἡ γυ­ναί­κα του πα­ρα­κο­λου­θοῦ­σε βου­βή.

15ο Διεθνές Φεστιβάλ Κλασικής Μουσικής Κυκλάδων

Την Τρίτη 13 Αυγούστου στην Ερμούπολη της Σύρου, το φιλόμουσο κοινό θα έχει την ευκαιρία να απολαύσει μια μοναδική συναυλία μουσικής μπαρόκ στο εμβληματικό και ιστορικό θέατρο Απόλλων. Ο περίφημος κόντρα τενόρος Νίκος Σπανάτης συμπράττει με την Ορχήστρα Δωματίου του Φεστιβάλ Κυκλάδων απαρτιζόμενη, όπως κάθε χρόνο από διακεκριμένους διεθνείς και Έλληνες καλλιτέχνες, σε ένα πρόγραμμα με αριστουργηματικά φωνητικά και ορχηστρικά έργα της μουσικής μπαρόκ, όπως την πασίγνωστη καντάτα "Widerstehe doch der sünde" και το κοντσέρτο για βιολί & όμποε  σε ρε ελάσσονα (BWV 1060) της πνευματικότητας της μουσικής του Μπαχ, το δημοφιλές και δραματικό "What power art thou" απο τον Βασιλιά Αρθούρο του Πέρσελ, τα δεξιοτεχνικά ορχηστρικά κοντσέρτα του Βιβάλντι για βιολί "L'estro armonico"σε λα ελάσσονα και για δύο βιολιά σε λα μείζονα έργο 3, αρ.5, (RV 519), την θριαμβευτική άρια του βασιλιά "Vivi tiranno" από την όπερα «Ροντελίντα» και την άρια της απόγνωσης του ιππότη Ρινάλδου "Cara sposa, amante cara" του Χέντελ και το διάσημο και γαλήνιο "Cum dederit" από το Nisi Dominus του Βιβάλντι. Στο τσέμπαλο ο μαέστρος Μιχάλης Παπαπέτρου και στη μουσική διεύθυνση ο δραστήριος μαέστρος Νικόλαος Χαλιάσας.

O εναλλακτικός τουρισμός δεν είναι ουτοπία

 

Του  Γιάννη Σχίζα*

Αυτά τα καλοκαίρια είναι αλήθεια πως χορταίνουμε από τουρισμό – και γι αυτό μάλλον "υπεύθυνος" είναι ο νόμος των "συγκοινωνούντων δοχείων", δηλαδή  οι συνθήκες που επικρατούν στην ανατολική Μεσόγειο και  στη Εγγύς  Ανατολή... Όμως κοντά στον συναλλαγματοφόρο τουρισμό με τις απίθανες  απαιτήσεις από τις εγχώριες  κοινωνίες, υπάρχει και ένας άλλος τουρισμός, που διεκδικεί μια απόλαυση ποιότητας.

Να ξεκινήσουμε πριν απ΄όλα από το γεγονός ότι υπάρχει  αποστασιοποίηση  από τη φύση ως στοιχείο έλξης  και ότι  οι χώροι υποδοχής των  επισκεπτών υποβάλλονται πλέον σε   εξωραϊσμούς  και γενικώς  «σκηνοθετούνται»,  χάνοντας   την αυθεντικότητά τους.

ΕΛΕΥΘΕΡΑ ΑΓΡΑΦΑ ΧΩΡΙΣ ΑΙΟΛΙΚΑ

  
Σήμερα τα βουνά κλάψανε μαζί με εμάς 
 Δεν είχε ακόμα χαράξει η Δευτέρα 5η Αυγούστου και το ραντεβού των ανθρώπων, που για 18 ημέρες κατασκηνώνουν στην αυτοοργανωμένη κατασκήνωση «Ελεύθερα Άγραφα χωρίς αιολικά», στο οροπέδιο Καραμανώλη, ήταν από πολύ νωρίς στην Καρδίτσα. Εκεί, ενωμένοι με ντόπιους και με ανθρώπους που ήρθαν από άλλες θεσσαλικές πόλεις, κατευθυνθήκαμε προς το δημαρχείο με σκοπό να εμποδίσουμε τη δημοπρασία δασικών εκτάσεων για τη διέλευση πυλώνων υψηλής τάσης ρεύματος για τις ανεμογεννήτριες (που σημαίνει υλοτόμηση, τσιμεντάρισμα, διάνοιξη δρόμων). Στους όρους ενοικίασης αυτών των εκτάσεων υπάρχει ο πρωτοφανής όρος πως η εταιρία «δεν έχει καμία υποχρέωση να αποκαταστήσει το τοπίο», σε περίπτωση διακοπής ή/και ακύρωσης των έργων.  

Έφυγε από τη ζωή ο σπουδαίος Έλληνας καλλιτέχνης Takis

Ο σπουδαίος Έλληνας καλλιτέχνης Παναγιώτης Βασιλάκης, γνωστός με το όνομα Takis, απεβίωσε σήμερα το πρωί σε ηλικία 94 ετών.

 

Ο Takis υπήρξε μια από τις σημαντικότερες προσωπικότητες της ελληνικής αλλά και της παγκόσμιας εικαστικής σκηνής. Πρωτοπόρος της κινητικής τέχνης, ξεδίπλωσε το καλλιτεχνικό του ταλέντο μετά το πέρας του Β’ Παγκοσμίου Πολέμου και επιβλήθηκε προσφέροντας μια διαφορετική προσέγγιση της κινητικής τέχνης. Καλλιτέχνης αυτοδίδακτος εκ πεποιθήσεως, κατάφερε να δημιουργήσει μια άρρηκτη σύνδεση ανάμεσα στην τέχνη και τις επιστήμες συνδυάζοντας στοιχεία της φύσης και της φυσικής στη γλυπτική του.

Γεννήθηκε το 1925 στην Αθήνα. Ξεκίνησε την καλλιτεχνική του πορεία σε ηλικία περίπου 20 ετών, παρά το γεγονός ότι η οικογένειά του δεν αποδεχόταν την κλίση του προς τις καλές τέχνες, σε ένα υπόγειο εργαστήρι, όταν έρχεται σε επαφή με τα έργα του Picasso και του Giacometti.
Το 1952 δημιουργεί το πρώτο του ατελιέ με τους παιδικούς του φίλους και καλλιτέχνες Μίνω Αργυράκη και Ραϋμόνδο στην περιοχή της Ανάκασας. Τα πρώτα έργα του ήταν προτομές από γύψο και γλυπτά από σφυρήλατο σίδηρο εμπνευσμένα και από τον αρχαιοελληνικό πολιτισμό αλλά και από καλλιτέχνες όπως ο Picasso και ο Giacometti. Στα τέλη του 1953 αναχωρεί για το Παρίσι.

Τα τρία περίπου επόμενα χρόνια ταξιδεύει και ζει ανάμεσα στο Παρίσι και στο Λονδίνο

Περπατώ, περπατώ εις την παραλίαν της Ρεθύμνης….

     
του Δημήτρη Μπριασούλη*

Περπατώ, περπατώ στην παραλία του Ρεθύμνου. Θάλασσα, θάλασσα είσαι εδώ;
Περπατώ, περπατώ στην παραλία του Ρεθύμνου. Αμμουδιά, αμμουδιά είσαι εδώ;
Δεν βλέπω ούτε θάλασσα, ούτε αμμουδιά μέρα μεσημέρι. Ούτε το βράδυ βλέπω. Περπατώ μέσα σε δάσος από ξαπλώστρες, ομπρέλες, σκέπαστρα με κουρτίνες (γκαζεπώ) και χίλια δυο άλλα εμπόδια. Ορατότης παραλίας μηδέν.
Αντί για τον παφλασμό των κυμάτων ακούγεται ένα μονότονο σφυροκόπημα μουσικής ‘τέκνο’, μπουμ, μπουμ, μπουμ, η ηχητική υπογραφή του Bar που μετακόμισε εν μέρει από την απέναντι πλευρά του δρόμου στην παραλία. Μετακόμισε από εκεί όπου κάποτε, στα αρχιτεκτονικά σχέδια, υπήρχε η πρασιά του καταστήματος. Η οποία πρασιά έμεινε πρασιά στα σχέδια και τις άδειες αλλά μεταμορφώθηκε σε αυθαίρετη παράγκα.

Το σπίτι του Ροδάκη στην Αίγινα

του Τάση Παπαϊωάννου 

 

Η ιστορία του σπιτιού του Ροδάκη στην Αίγινα μοιάζει τελικά με μυθιστόρημα. Χτίστηκε από τον ίδιο το 1884 σε μια όμορφη πλαγιά του Μεσαγρού. Ο πρώτος που το πρόσεξε, ήταν ο σπουδαίος Γερμανός αρχαιολόγος Adolf Furtwangler, ανασκαφέας του ναού της Αφαίας. Μετά, ο Δημήτρης Πικιώνης το μελέτησε και το αποτύπωσε, ενώ αργότερα οι δύο φίλοι, Τζούλιο Καΐμη και Klaus Vrieslander, το έκαναν ευρύτερα γνωστό με την έκδοση του βιβλίου τους το 1934. Ένα σπίτι που έκτοτε ύμνησαν ποιητές, αρχιτέκτονες, καλλιτέχνες. Γιατί δεν είναι μόνο ο τρόπος που είναι σοφά χτισμένο, η αρμονική σχέση του με το φυσικό τοπίο ή τα μοναδικά γλυπτά που το συντρόφευαν, αλλά αυτό το βαθύτερο και ουσιώδες που εκφράζει και συμβολίζει. Ένα σπουδαίο δίδαγμα για κάθε αρχιτέκτονα, ιδίως στις μέρες μας.

Κάθομαι αντίκρυ του και το παρατηρώ. Ο κύριος μακρόστενος όγκος του κόντρα στις υψομετρικές καμπύλες του εδάφους, και στη συνέχειά του, στο ψηλότερο σημείο, το πατητήρι να δεσπόζει, ενώ μία χαμηλότερη πτέρυγα στέκει εγκάρσια και δημιουργεί ένα καθαρό Γ, οργανώνοντας με σαφήνεια τον χώρο της αυλής που βλέπει στον νοτιά.

Οι συγκρούσεις ταχύπλοων σκαφών με θαλάσσιες χελώνες συνεχίζονται στο Εθνικό Θαλάσσιο Πάρκο Ζακύνθου

  Πότε θα επιβληθούν τα προβλεπόμενα πρόστιμα;

 

Τέλη Ιουλίου 2019, είκοσι χρόνια μετά την ίδρυση του Εθνικού Θαλάσσιου Πάρκου στη Ζάκυνθο (ΕΘΠΖ) και μαθαίνουμε για  νέο τραυματισμό θαλάσσιας χελώνας λόγω σύγκρουσης με σκάφος στον κόλπο του Λαγανά.

«Είναι το  δεύτερο περιστατικό φέτος και ήταν αναμενόμενο γιατί καθημερινά καταγράφουμε πολλές παραβάσεις, που τις κοινοποιούμε στις αρμόδιες αρχές, αλλά δεν επιβάλλονται κυρώσεις» λέει η Anna Lamaj, υπεύθυνη του προγράμματος του ΑΡΧΕΛΩΝ στη Ζάκυνθο.

Εν τω μεταξύ, οι χιλιάδες τουρίστες που επισκέπτονται τον κόλπο του Λαγανά φέτος, αρχίζουν να αντιλαμβάνονται ότι τα μέτρα προστασίας δεν τηρούνται και αρκετοί εκφράζουν την  δυσαρέσκειά τους στέλνοντας σχετικά σχόλια στον ΑΡΧΕΛΩΝ.

Τι απέγιναν οι πελεκάνοι του ΕΚΠΑΖ που απελευθερώθηκαν στην Κερκίνη;

Στις 23 Μαρτίου 2019, μεταφέρθηκαν από τις εγκαταστάσεις του ΕΚΠΑΖ στην Αίγινα και απελευθερώθηκαν στην Κερκίνη, τρεις αργυροπελεκάνοι και δύο ροδοπελεκάνοι οι οποίοι φιλοξενούνταν εκεί για μεγάλο χρονικό διάστημα επειδή δεν μπορούσαν να πετάξουν (είχαν αγκυλώσεις ή ακρωτηριασμό στις φτερούγες). Τα πουλιά δακτυλιώθηκαν για να είναι δυνατή η παρακολούθησή τους στη λίμνη (με μπλε δακτυλίδι οι ροδοπελεκάνοι, με κίτρινο οι αργυροπελεκάνοι).
Η μεταφορά έγινε μετά από άδεια που δόθηκε από το Υπουργείο Περιβάλλοντος, με τη βοήθεια της ΑΝΙΜΑ και του Τμήματος Κτηνιατρικής του Α.Π.Θ. και φυσικά με τη συνεργασία του Φορέα Διαχείρισης Λίμνης Κερκίνης.
Όπως αναφέρει Φορέας  Διαχείρισης Λίμνης Κερκίνης σε ανάρτησή του στο Facebook, υπήρχε από την αρχή ο ενδοιασμός για το αν τα πουλιά θα μπορούσαν να επιβιώσουν αφού δεν θα μπορούσαν να πετάξουν και κατά συνέπεια δεν θα μπορούσαν να ακολουθήσουν τους υπόλοιπους πελεκάνους στο ψάρεμα.

"Ηρακλής ο Απρόσμενος»: Ανακαλύφθηκε το απολίθωμα του μεγαλύτερου παπαγάλου

Το απολίθωμα του μεγαλύτερου παπαγάλου που υπήρξε ποτέ στον πλανήτη μας ανακάλυψαν παλαιοντολόγοι στη νότια Νέα Ζηλανδία.
Εκτιμάται ότι είχε ύψος σχεδόν ένα μέτρο και ζύγιζε περίπου επτά κιλά, έχοντας υπερδιπλάσιο βάρος από τον μεγαλύτερα σήμερα γνωστό παπαγάλο «κακάπο».
Οι επιστήμονες, με επικεφαλής τον καθηγητή Τρέβορ Γουόρθι του Πανεπιστημίου Φλίντερς της Αυστραλίας, που έκαναν τη σχετική δημοσίευση στο περιοδικό βιολογίας «Biology Letters» της Βασιλικής Εταιρείας επιστημών της Βρετανίας, σύμφωνα με τις βρετανικές «Γκάρντιαν» και «Τέλεγκραφ» και το «Science», ονόμασαν τον παπαγάλο «Ηρακλής ο απρόσμενος» (Heracles inexpectatus) λόγω του απρόσμενα μεγάλου μεγέθους του.
Αρχικά, οι ερευνητές νόμιζαν ότι έχουν να κάνουν με κάποιο είδος γιγάντιου αρχαίου αετού, καθώς δεν μπορούσαν να φανταστούν ότι κάποτε υπήρξε τόσο μεγάλος παπαγάλος.

Eldorado Gold: Απογοητευτικά αποτελέσματα από την Ολυμπιάδα, «κλειδί» η Στρατονίκη

Τραγικά ήταν τα οικονομικά αποτελέσματα της Eldorado Gold από το μεταλλείο Ολυμπιάδας για το 2ο τρίμηνο 2019, σύμφωνα με τη σχετική ανακοίνωση και την τηλεδιάσκεψη της διοίκησης της εταιρείας με αναλυτές στις 2 Αυγούστου. «Απογοητευτικό» χαρακτήρισε το τρίμηνο της Ολυμπιάδας ο CEO George Burns, αφού η εταιρεία παρήγαγε μόλις 6.924 ουγγιές χρυσού, πτώση 56% σε σχέση με το ίδιο διάστημα του 2018 και μάλιστα με εξαιρετικά υψηλό κόστος ανά ουγγιά. Αλλά αυτά δεν θα τα διαβάσετε στα άρθρα των εγχώριων παπαγάλων της που περιορίζονται να αναφέρουν ότι η εταιρεία σίγουρα «θα τα πάει καλύτερα στο επόμενο εξάμηνο»…

Στη συνέχεια θα αναλύσουμε τα προβλήματα του μεταλλείου Ολυμπιάδας και πώς αυτά κατά τη γνώμη μας συνδέονται με την εξόρυξη κάτω από τη Στρατονίκη, που μέρα με τη μέρα βουλιάζει.

Μυρσίνη Μανέτα : Η βάφτιση

 

ΗΤΑΝ ΜΙΑ ΓΥΝΑΙΚΑ ποὺ περ­πα­τοῦ­σε καὶ φαί­νον­ταν μό­νο τὰ γό­να­τα, τὰ στή­θη καὶ ἡ μύ­τη της. Ὅ­λα τὰ ὑ­πό­λοι­πα ση­μεῖ­α τοῦ σώ­μα­τός της δὲν ὑ­πῆρ­χαν πα­ρὰ μό­νο σὰν προ­βο­λὲς πά­νω σὲ ἕ­να ἀ­ό­ρα­το ἐ­πί­πε­δο. Κά­θε ση­μεῖ­ο-προ­βο­λὴ συ­νο­δευ­ό­ταν ἀ­πὸ ἕ­να νού­με­ρο, ἔν­δει­ξη τοῦ βά­θους. Ἂν ἕ­νω­νες ὅ­λα τὰ ἰ­σο­βα­θῆ ση­μεῖ­α μὲ καμ­πύ­λες γραμ­μὲς καὶ στὴ συ­νέ­χεια ὁ­μα­δο­ποι­οῦ­σες τὶς ἰ­σο­βα­θεῖς καμ­πύ­λες σὲ σύ­νο­λα, μπο­ροῦ­σες νὰ σχη­μα­τί­σεις τὴ δε­ξιά της γάμ­πα, τὸ ἀ­ρι­στε­ρὸ μπρά­τσο, τὶς κλεῖ­δες τοῦ λαι­μοῦ της ἢ τὶς πλευ­ρὲς τῆς κοι­λιᾶς.

         Μπο­ροῦ­σες ἔ­τσι κά­πως νὰ τὴ φαν­τα­στεῖς, ἀ­νά­λο­γα μὲ τὸ πό­σο κα­λὸς χαρ­το­γρά­φος ἤ­σουν.

Δὲν ἤ­ξε­ρα τὸ ὄ­νο­μά της, μό­νο τὴν εἶ­χα δεῖ νὰ περ­πα­τά­ει, κου­βα­λών­τας μα­ζί της τὰ χω­ρι­κά της ὕ­δα­τα σὲ μορ­φὴ βα­θυ­με­τρι­κοῦ δι­α­γράμ­μα­τος.

         Ἀρ­γό­τε­ρα ἔ­μα­θα ὅ­τι εἶ­χε ἀ­πὸ χρό­νια ξε­χά­σει νὰ βγεῖ ἀ­πὸ τὴν μπα­νι­έ­ρα. Κι ἔ­τσι ὅ­πως τὰ γό­να­τα, τὰ στή­θη καὶ ἡ μύ­τη της ξε­πρό­βα­λαν σὰν μι­κρὲς Ἰ­θά­κες ὅ­ταν τὴν ξα­να­εῖ­δα, δὲν ἔ­με­νε πα­ρὰ νὰ ἀ­πο­φα­σί­σω πῶς θὰ τὴ βα­φτί­σω:

         Πη­νε­λό­πη.

H ΠΥΡΚΑΛ κηρύσσεται «Ιστορικός Τόπος»

Πέμπτη, 25 Ιουλίου 2019

Με πολύ μεγάλη χαρά η ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΕΤΑΙΡΕΙΑ Περιβάλλοντος και Πολιτισμού (ΕΛΛΕΤ) ανακοινώνει ότι ολόκληρη η έκταση της ΠΥΡΚΑΛ στην Ελευσίνα εμβαδού 452 στρεμμάτων, κηρύχθηκε ως «Ιστορικός Τόπος» με απόφαση του Κεντρικού Συμβούλιου Νεώτερων Μνημείων (ΚΣΝΜ) του Υπουργείου Πολιτισμού και 13 κτίρια του βορείου και νοτίου τμήματος του ιστορικού βιομηχανικού συγκροτήματος χαρακτηρίστηκαν ως «διατηρητέα».

Αυτή η κήρυξη δεν θα είχε υλοποιηθεί χωρίς τις συνεχείς προσπάθειες της ΟΜΑΔΑΣ ΠΡΩΤΟΒΟΥΛΙΑΣ και της Κίνησης Πολιτών ΕCOELEUSIS καθώς και των οργανώσεων Προστασίας της Αρχιτεκτονικής και Βιομηχανικής Κληρονομιάς (ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΕΤΑΙΡΕΙΑ Περιβάλλοντος και Πολιτισμού, ΣΑΔΑΣ Αττικής, ΙCOMOS - Ελληνικό Τμήμα, ΜONUMENTA, ΤΙCCIH - Ελληνικό Τμήμα). 

Η κήρυξη του χώρου ως ιστορικού τόπου θα επιτρέψει:

(α) την ανάδειξη της βιομηχανικής ιστορίας του χώρου με τη διατήρηση όχι μόνον των αξιόλογων κτιρίων αλλά και των ταπεινότερων που είχαν όμως κομβική σημασία για την παραγωγική διαδικασία.

(β) την κήρυξη και ανάδειξη των κτιρίων του συγκροτήματος, όχι μόνον ως μεμονωμένων νεώτερων μνημείων λόγω του αρχιτεκτονικού και κατασκευαστικού τους ενδιαφέροντος, αλλά και ως τμημάτων μιας συγκεκριμένης παραγωγικής διαδικασίας, η οποία και αιτιολογεί τα χαρακτηριστικά τους.

Ένα από τα μεγαλύτερα ποτάμια της χώρας στερεύει

 

Ένα από τα μεγαλύτερα ποτάμια της χώρας, για μερικά χιλιόμετρα… στερεύει στην περιοχή των Τρικάλων. Ίσως μοιάζει και με μια προβολή στο μέλλον, καθώς λόγω της κλιματικής αλλαγής και αν δεν ληφθούν τα απαραίτητα μέτρα προβλέπεται ερημοποίηση της Θεσσαλίας.

Γιατί συμβαίνει, όμως, αυτό σήμερα;… Όπως καταγράφει το trikalavoice.gr η ροή του ποταμού διακόπτεται λίγο μετά την Καλαμπάκα προκειμένου να καλυφτούν οι ανάγκες άρδευσης των χιλιάδων στρεμμάτων του Θεσσαλικού κάμπου.

Έτσι καταγράφονται εικόνες σαν αυτές στο ύψος του Διαλεχτού όπου τους χειμερινούς μήνες τα νερά είναι ιδιαίτερα ορμητικά δημιουργώντας και φυσικούς καταρράκτες. Το ποτάμι ξαναβρίσκει τα… νερά του λίγα χιλιόμετρα πιο κάτω όπου στην κοίτη του χύνονται παραπόταμοι δίνοντάς του την ομορφιά που έχουμε συνηθίσει.

Κάλεσμα στις καλοκαιρινές δραστηριότητες στη Μεσοχώρα

35 χρόνια:

·      αγώνα για τη διάσωση της Μεσοχώρας και του Αχελώου ·      ομηρίας των Μεσοχωριτών ·      παλινωδίας της ΔΕΗ και των εναλλασσόμενων κυβερνήσεων για τη δικαιολόγηση ενός αδικαιολόγητου έργου.

 

Το φράγμα της Μεσοχώρας αποτέλεσε μέρος μιας πολιτικής απόφασης, που στην εποχή της -τη δεκαετία του 1980-,  εξασφάλιζε το γόητρο της κυβέρνησης Ανδρέα Παπανδρέου, όταν ακόμη τα φαραωνικά έργα εκτόξευαν το εκλογικό χρηματιστήριο. Το φράγμα της Μεσοχώρας αποτελούσε έργο κεφαλής της πολυταγμένης εκτροπής του Αχελώου.

Λωξάνδρα, καλοκαιρινή

Η μεγάλη επιτυχία της χειμερινής σεζόν, η παράσταση που ενθουσίασε κοινό και κριτικούς, έπειτα από το μεγάλο καλοκαιρινό ταξίδι της σ’ όλη την Ελλάδα, επιστρέφει στην Αθήνα. Για πέντε μόνο παραστάσεις, προτού ρίξει οριστικά αυλαία. Τρίτη 13 Αυγούστου στις 21:30, Αθλητικό & Πολιτιστικό Πάρκο Νέας Μάκρης Τετάρτη 21 Αυγούστου στις 21:00, Κινηματοθέατρο ΑΛΕΞ-Πόρτο Ράφτη Σάββατο 31 Αυγούστου στις 21:00, Θέατρο Αλίκη Βουγιουκλάκη-Βριλήσσια Κυριακή 1 Σεπτεμβρίου στις 21:00, Δημοτικό Θέατρο του Άλσους (Δ. Κιντής)- Ηλιούπολη Τρίτη 10 Σεπτεμβρίου στις 21:00, Θέατρο Μίκης Θεοδωράκης-Αχαρνές

 

 

Στη «Λωξάντρα» ένας πολυπληθής θίασος ηθοποιών και μουσικών, με επικεφαλής

ΠΡΟΜΗΘΕΑΣ ΔΕΣΜΩΤΗΣ

Το ΔΗ.ΠΕ.ΘΕ. Πάτρας συμμετέχει φέτος στο Φεστιβάλ Επιδαύρου με τον «Προμηθέα Δεσμώτη» του Αισχύλου. «Ίσως το πιο φωτισμένο κείμενο όλων των εποχών», όπως σημειώνει ο Καλλιτεχνικός Διευθυντής του ΔΗ.ΠΕ.ΘΕ., Σταύρος Τσακίρης, ο οποίος υπογράφει τη σκηνοθεσία. Τον ομώνυμο ρόλο θα ενσαρκώσει η διεθνούς φήμης, ελληνικής καταγωγής Βρετανίδα ηθοποιός Kathryn Hunter (Κάθρυν Χάντερ). Ο Σταύρος Τσακίρης είδε στο πρόσωπο και την ερμηνευτική δεινότητά της τον ιδανικό Προμηθέα και έπειτα από την περσινή συνάντησή τους, η βραβευμένη με Olivier Award ηθοποιός αποδέχτηκε με θέρμη την πρόσκλησή του να ερμηνεύσει αυτό τον εμβληματικό ρόλο και μάλιστα στα ελληνικά. Έτσι, λοιπόν, η Χάντερ θα βρεθεί για πρώτη φορά στην Επίδαυρο, στις 9 και 10 Αυγούστου.

Ο Μανώλης Μητσιάς στο Fougaro Art Center

Την Κυριακή 4 Αυγούστου, ο Μανώλης Μητσιάς έρχεται για πρώτη φορά στο FOUGARO ARTCENTER σε μια μοναδική εμφάνιση με τη Χριστιάνα Γαλιάτσου! Ένας μεγάλος ερμηνευτής που έχει σφραγίσει το ελληνικό τραγούδι, όχι μόνο με την ιδιαίτερη φωνή του, αλλά και με το προσωπικό του ήθος, γιορτάζει φέτος το καλοκαίρι τα 50 χρόνια της παρουσίας του. Ο καταξιωμένος καλλιτέχνης θα μοιραστεί μαζί μας στιγμές από ένα σπουδαίο ρεπερτόριο, που περιλαμβάνει συνεργασίες με τους σημαντικότερους συνθέτες, όπως τους Μίκη Θεοδωράκη, Μάνο Χατζηδάκη, Βασίλη Τσιτσάνη, Δήμο Μούτση, Σταύρο Ξαρχάκο, Θάνο Μικρούτσικο, Γιάννη Μαρκόπουλο και Σταμάτη Κραουνάκη. Ο Μανώλης Μητσιάς σε περισσότερους από 35 προσωπικούς δίσκους έφερε το ευρύ κοινό, τόσο της Ελλάδας όσο και του εξωτερικού, σε επαφή με τους στίχους κορυφαίων ποιητών, όπως ο Γιώργος Σεφέρης, ο Νίκος Γκάτσος, ο Νίκος Καρούζος, ο Μάνος Ελευθερίου, η Ευτυχία Παπαγιαννοπούλου και ο Φεντερίκο Γκαρθία Λόρκα.

Κώστας Σκορδούλης

Ο Κωστής Τριανταφύλλου στη Βέροια