Μα­θη­τής ακό­μα στο γυ­μνά­σιο, εί­χα δει σε μια εγκυ­κλο­παί­δεια το πα­ρά­ξε­νο πέ­τρι­νο πο­λυ­γω­νι­κό κτή­ριο και μου εί­χαν κά­νει εντύ­πω­ση δύο λε­πτές, σχε­δόν αέ­ρι­νες το­ξω­τές σκά­λες που περ­νώ­ντας πά­νω από ένα πλημ­μυ­ρι­σμέ­νο προ­αύ­λιο οδη­γού­σαν στην θύ­ρα του δεύ­τε­ρου πα­τώ­μα­τος. Εί­χα επί­σης προ­σέ­ξει ότι τα τό­ξα τους εί­χαν οδο­ντω­τούς αρ­μούς, όπως εκεί­να επά­νω από τις εξω­τε­ρι­κές κόγ­χες του κτη­ρί­ου για να μη ολι­σθαί­νουν οι λί­θοι. Ο σχε­δια­στής εί­χε προ­σθέ­σει και κά­ποιες αν­θρώ­πι­νες μορ­φές, τε­λεί­ως ται­ρια­στές στη με­λαγ­χο­λι­κή ατμό­σφαι­ρα της ει­κό­νας με τις φω­το­σκιά­σεις και το πε­ρι­με­τρι­κό ξε­θώ­ρια­σμα. Ο θό­λος δεν μου εί­χε φα­νεί άξιος λό­γου, μιας και δεν κα­τα­λά­βαι­να ότι εί­ναι μο­νο­λι­θι­κός εκα­το­ντά­δων τό­νων –αλη­θι­νό αί­νιγ­μα η ανύ­ψω­σή του–, εί­χα όμως προ­σέ­ξει τα χα­ρα­κτη­ρι­στι­κά εξάρ­μα­τα κα­τά μή­κος της πε­ρι­μέ­τρου του.
Προς το τέ­λος των σπου­δών μου ήξε­ρα για το κτί­σμα τό­σα, ώστε να θέ­λω να το επι­σκε­φθώ. Τού­το όντως έγι­νε, αλ­λά μό­λις το 1989, την 16η Ιου­νί­ου. Με ανά­μει­κτα συ­ναι­σθή­μα­τα εί­δα ότι οι λί­θι­νες κλί­μα­κες, αυ­θαί­ρε­τα αλ­λά κα­λο­σχε­δια­σμέ­να έρ­γα του 18ου αιώ­να, εί­χαν ήδη αφαι­ρε­θεί και την άνο­δο υπη­ρε­τού­σε μια απλή τσι­με­ντέ­νια σκά­λα στο πί­σω μέ­ρος. Ο και­ρός ήταν έξο­χος, οι επι­σκέ­πτες ελά­χι­στοι και η διά­θε­σή μου για πα­ρα­τή­ρη­ση με­γά­λη. Με­τά από δύο ώρες γνώ­ρι­ζα ήδη κά­ποιες ση­μα­ντι­κές αλ­λά άγνω­στες πτυ­χές της κα­τα­σκευ­ής. Ό,τι ακό­μη έμε­νε ήταν πολ­λές ημέ­ρες στη με­γα­λύ­τε­ρη αρ­χαιο­λο­γι­κή βι­βλιο­θή­κη της Ρώ­μης, η σύ­ντα­ξη πλή­θους σχε­δί­ων, η κα­τα­σκευή τρισ­διά­στα­των ομοιω­μά­των, κά­ποιες δια­λέ­ξεις και η επι­στη­μο­νι­κή δη­μο­σί­ευ­ση των απο­τε­λε­σμά­των της νέ­ας έρευ­νας.
Φέ­τος, τον Ιού­νιο, εκα­τό χρό­νια με­τά την αφαί­ρε­ση των λί­θι­νων κλι­μά­κων και τριά­ντα από την επί­σκε­ψή μου, σχέ­δια που εί­χα ετοι­μά­σει τό­τε, αλ­λά που δεν εί­χαν πε­ρι­λη­φθεί στη δη­μο­σί­ευ­ση, βρέ­θη­καν χά­ρις στην πα­ρό­τρυν­ση του Νί­κου Ζή­βα δί­πλα στα εκ­θέ­μα­τα μιας έκ­θε­σης αντι­κει­μέ­νων της Συλ­λο­γής Μι­χε­λά, στη Ζή­βας-Άρτ.