Ημέρες ορειβασίας

Ημέρες ορειβασίας

Κυριακή, 7 Δεκεμβρίου 2014

Ἡ καμαριέρα τοῦ ξενοδοχείου

. 


του Πέτερ Ἄλτενμπεργκ 
 .
02-KappaΑΘΟΤΑΝ ΝΥΧΤΑ, ἐ­ξου­θε­νω­μέ­νη, τό­σα σκα­λιὰ πά­νω-κά­τω, τό­σες φρον­τί­δες γιὰ ξέ­νους ἀν­θρώ­πους, ἔ­γνοι­ες γιὰ ξέ­νες ἐ­πι­θυ­μί­ε­ς· κα­θό­ταν στὸ θυ­ρω­ρεῖ­ο, με­τροῦ­σε ἕ­να μά­τσο φι­λο­δω­ρή­μα­τα στὴν πο­διά της. Ἤ­ξε­ρα ὅ­τι εἶ­χε ἕ­να γο­η­τευ­τι­κὸ τρί­χρο­νο κο­ρι­τσά­κι, ὁ δὲ σύ­ζυ­γος ἄ­φαν­τος.
       Τὴ ρώ­τη­σα: «Ἀ­πὸ ποῦ εἶ­σαι, Μα­ρί­α;­!»
       «Ἀ­πὸ τὸ K­έρ­ντεν.»
       «Θὰ ἤ­σουν κά­πο­τε ἡ ὀ­μορ­φιὰ τοῦ χω­ριοῦ - - - .»
       «Ἤ­μου­να, ναί!»
       «Καὶ οἱ νε­α­ροὶ ὅ­λοι θὰ σὲ ζη­τοῦ­σαν σὲ γά­μο - - -­.»
       «Μὲ ζη­τοῦ­σαν.»
       «Καὶ τό­τε σὺ ἔ­πρε­πε νὰ δι­α­λέ­ξεις ἀ­κρι­βῶς τὸν κα­τάλ­λη­λο;­!»
       «Αὐ­τὸς δι­ά­λε­ξε μέ­να!»
       «Καὶ εἶ­σαι τό­σο ἤ­ρε­μη, τό­σο βέ­βαι­η - - -­.»
       «Σ’ αὐ­τὸ δὲν μπο­ρεῖ κα­νεὶς ν’ ἀν­τι­δρά­σει. Εἶ­ναι τῆς μοί­ρας!»
       «Ὄ­χι, ἡ ἀ­νο­η­σί­α ἦ­ταν, ἡ στε­νο­κε­φα­λιά - - -­.»
       «Ἔ­τσι μᾶς εἶ­ναι γρα­φτό!»
       Ἀρ­γό­τε­ρα μοῦ εἶ­πε: «Μὴ μὲ ἀγ­γί­ζε­τε, δὲν μοῦ ται­ριά­ζει. Για­τί μοῦ χα­ϊ­δεύ­ε­τε τὰ μαλ­λιά; Δὲν εἶ­μαι ’­γὼ πιὰ γιὰ χά­δια - - -­.»
       Τῆς ἔ­δω­σα μιὰ κο­ρό­να.
       «Για­τί μοῦ τὸ δί­νε­τε;­!»
       «Γιὰ τὴν ὀ­μορ­φιὰ ποὺ ἤ­σουν κά­πο­τε τοῦ χω­ριοῦ!» τῆς ἀ­πάν­τη­σα. Τό­τε ἄρ­χι­σε νὰ κλαί­ει.

 .

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου