Elizabeth Nead : Στο λιμάνι της Καρύστου

Elizabeth Nead : Στο λιμάνι της Καρύστου
Εlizabeth Nead : Στο λιμάνι της Καρύστου

Δευτέρα, 22 Δεκεμβρίου 2014

Πράσινοι της Αυστραλίας : «Μην αγοράζετε αγορίστικα παιχνίδια στα αγόρια και κοριτσίστικα στα κορίτσια»



Η Larissa Waters, γερουσιαστής των Πρασίνων, προέτρεψε όσους αγοράσουν παιχνίδια τα Χριστούγεννα να επανεξετάσουv την αγορά κοριτσίστικων παιχνιδιών για τα κορίτσια και αγορίστικων για τα αγόρια, γιατί κατά την Waters, τα «στερεότυπα» στα παιχνίδια συνδέονται με την ενδοοικογενειακή βία και την ανισότητα της αμοιβής στην εργασία.

Η 37χρονη Waters ενέκρινε την εκστρατεία ‘No GenderDecember, που έχει συσταθεί από την ομάδα ‘Play Unlimited, η οποία καλεί τους καταστηματάρχες παιχνιδιών να σταματήσουν να χρησιμοποιούν «ντεμοντέ στερεότυπα φύλων» ως τεχνάσματα μάρκετινγκ αυτά τα Χριστούγεννα.


Προειδοποιεί ότι οι ροζ και μπλε διάδρομοι με παιχνίδια, ενώ φαινομενικά μοιάζουν με  κάτι ακίνδυνο, μπορεί να οδηγήσουν  σε σοβαρά κοινωνικά προβλήματα, όπως η βία κατά των γυναικών και των παιδιών.

Η εκστρατεία αυτή έχει δεχτεί σκληρή κριτική από τον κορυφαίο παιδοψυχολόγο Michael Carr-Gregg, ο οποίος την χαρακτήρισε «ένα καρφί στο φέρετρο της κοινής λογικής» και δήλωσε ότι δεν υπάρχει καμία έρευνα που να δείχνει ότι τα «στερεοτυπικά» παιχνίδια δημιουργούν πρόβλημα στα παιδιά.

Κυριακή, 21 Δεκεμβρίου 2014

Αφήστε λίγο έδαφος ακάλυπτο


 Του Χρήστου Φλώρου, αρχιτέκτονα

......Το άρθρο 23 του Κτιριοδομικού Κανονισμού είναι ένα εργαλείο για τον περιορισμό της αντιοικολογικής κάλυψης του εδάφους με σκυρόδεμα και πλακοστρώσεις.......


Α. Προβλήματα από την κάλυψη του εδάφους 
Οι πόλεις, τα χωριά και ακόμα και η ύπαιθρος, συνέχεια κτίζονται.
Δεν είναι όμως μόνο η επιφάνεια των κτιρίων που περιορίζει την έκταση της επιφάνειας του φυσικού εδάφους. Είναι και η κάλυψη των "ακάλυπτων" χώρων των οικοπέδων, καθώς και των κοινόχρηστων υπαίθριων χώρων με σκυρόδεμα και κάθε είδους πλακοστρώσεις.
Ο αστός αφήνει το κέντρο, επειδή του λείπει το πράσινο, και μετακομίζει στα πράσινα προάστια. Σύντομα όμως κόβει δέντρα, και κυρίως πλακοστρώνει τον ακάλυπτο χώρο του οικοπέδου του. Έτσι νοιώθει ότι θα ζήσει σε ένα "καθαρό" περιβάλλον, χωρίς χώμα και χωρίς δέντρα που ρίχνουν φύλλα που του λερώνουν το πλακόστρωτο. Εξάλλου, χωρίς πλακοστρωμένο ακάλυπτο χώρο δείχνει φτωχός...
Οι δήμαρχοι όμως υπερτερούν των απλών πολιτών στη μανία πλακόστρωσης. Νομίζουν, και ίσως σωστά, ότι οι πολίτες τους ψηφίζουν για να πλακοστρώνουν. Τις παραμονές των δημοτικών εκλογών αφηνιάζουν και πλακοστρώνουν ό,τι μπορούν. Πιστεύω ότι αν οι δημοτικές εκλογές γινόνταν σε διαστήματα μεγαλύτερα των τεσσάρων ετών, το περιβάλλον θα ήταν καλύτερο, αφού θα είχε καλυφθεί λιγότερο έδαφος.
Η υπερβολική κάλυψη του εδάφους περιορίζει τη λειτουργία του υδρολογικού κύκλου και δημιουργεί πλήθος προβλημάτων:
- Το νερό της βροχής δεν απορροφάται από το έδαφος και προκαλεί πλημμύρες.
- Συμβάλλει στην αύξηση του φαινομένου της θερμικής νησίδας των πόλεων. Η υπερθέρμανση γίνεται όλο και πιο οδυνηρή στις σημερινές συνθήκες της κλιματικής αλλαγής.
- Κάνει το περιβάλλον λιγότερο υγιεινό.
- Μειώνει την αισθητική ποιότητα των υπαίθριων χώρων.
- Μας αποξενώνει από μια, έστω στοιχειώδη, επαφή με τη φύση.

Εν όψει, επίστρωση με διάτρητα μπετονένια στοιχεία (πηγή: http://www.anelixi.org) 


σχετικά http://oikologein.blogspot.gr/2014/10/blog-post_45.html

H αυλή του «The Athens Centre»

  
Tαβερνολόγιον υπό του Δημητρίου Φύσσα, ΠΗΓΗ : Athens Voice

ΟΙΚΟΛΟΓΕΙΝ : Το ταβερνολόγιον του Δ. Φύσσα διανθίζεται από ιστορικογαστριμαργικοπολεοδομικολαογραφικές λεπτομέρειες (βαθιά αναπνοή εδώ), όθεν  προτείνεται  ως ανάγνωσμα και δια τους έχοντας προαποφασίσει και την τελευταίαν λεπτομέρειαν των εορταστικών τους δρώμενων.Σημειώνω ιδιαιτέρως την αναφορά του Φύσσα στο «ρατσί», που για αρκετά χρόνια είχε εκτοπισθεί στην Κρήτη από το «Ουϊστσι»….

Φύσσας, «H αυλή του «The Athens Centre» :
 Από την εποχή που ο Σαρλ Μοράς έγραφε ότι κάθε αθηναϊκό σπίτι, και το πιο φτωχικό, διαθέτει την αυλή του («Οι πρώτοι Ολυμπιακοί Αγώνες του 1896 στην Αθήνα», μτφ. Παναγιώτα Πανταζή, εκδ. «Ωκεανίδα»), έχει βέβαια περάσει πολύς καιρός. Τόσος, ώστε όσες αθηναϊκές αυλές έχουν απομείνει να αποτελούν πια αξιομνημόνευτο είδος εν ανεπαρκεία. Μια τέτοια περίπτωση βλέπετε στη φωτογραφία: είναι ένας χώρος υψηλής αισθητικής που προέκυψε από τη συνένωση δύο αυλών οι οποίες αρχικά ανήκαν σε δυο παλιά σπίτια στη σειρά (το ένα νεοκλασικό). Τα σπίτια αυτά στεγάζουν εδώ και κάτι δεκαετίες το ξακουστό «Athens Centre», που στήσανε από το 1969 η Ρόζμαρι Ντόνελι κι ο Γιάννης Ζερβός: πιθανότατα το άριστο σχολείο στην πόλη μας για αλλοδαπούς που θέλουν να μάθουν ή να βελτιώσουν τα ελληνικά τους κι ακόμα ένας χώρος ποικίλων εκδηλώσεων πολιτισμού. Η αυλόπορτα είναι πάντα ανοιχτή για κάθε (φιλ)αθηναίο. Αρχιμήδους 48, Μετς, στην «πλάτη» του Καλλιμάρμαρου, 210 7012548,http://athenscentre.gr


«Κοτταρού» η αρχετυπική

Διεθνής Συνδιάσκεψη για την Κλιματική Αλλαγή στη Λίμα: Όλα σχεδόν τα θέματα ανοιχτά


ΤΗΣ ΧΑΡΑΣ ΚΑΦΑΝΤΑΡΗ*


Η Διεθνής Συνδιάσκεψη για την Κλιματική Αλλαγή τέλειωσε το περασμένο Σάββατο στη Λίμα του Περού. Μετά από δύο εβδομάδες συνομιλιών και διαπραγματεύσεων τα φώτα έσβησαν και οι αντιπροσωπείες των συμμετεχόντων αναχώρησαν για τις πατρίδες τους, όμως, για ακόμα μια φορά, τα αποτελέσματα της Συνδιάσκεψης για το κλίμα ήταν πολύ μακριά από τα επιθυμητά.
Η Συνδιάσκεψη στη Λίμα υποβαθμίστηκε, συνειδητά, από όλους. Ακόμα και o OHE, στην προσπάθειά του να εκμαιεύσει «γενναίες δεσμεύσεις» από τους μεγάλους ρυπαντές, συνέβαλε, άθελά του, στην περαιτέρω υποβάθμιση της Συνδιάσκεψης και δεν αξιοποίησε όσο θα έπρεπε τις πρωτοφανείς κινητοποιήσεις εκατομμυρίων λαού, στη Νέα Υόρκη, τον περασμένο Σεπτέμβριο, που συνέπεσαν με την ειδική σύνοδο κορυφής για την Κλιματική Αλλαγή.
Στη Λίμα, η Συνδιάσκεψη δεν κατάφερε να κάμψει τις αντιπεριβαλλοντικές πολιτικές των ισχυρών κρατών. Δυστυχώς, για ακόμα μια φορά, οι κυβερνήσεις των κρατών εμφανίστηκαν εντελώς απρόθυμες να αποδεχθούν τις αναγκαίες προτάσεις και απέτυχαν να κατανοήσουν, έστω, τις προειδοποιήσεις της παγκόσμιας επιστημονικής κοινότητας ή να ακούσουν τη θέληση των λαών του πλανήτη μας. Για ακόμα μια φορά, αποδείχθηκαν άβουλες και ανίκανες να αποδεσμευτούν από τα lobbies των ορυκτών καυσίμων.
Η Διεθνής Συνδιάσκεψη για την Κλιματική Αλλαγή στη Λίμα του Περού άφησε ανοιχτά σχεδόν όλα τα θέματα, παραπέμποντας σε συνολική συμφωνία τον επόμενο Δεκέμβριο στο Παρίσι.

Σάββατο, 20 Δεκεμβρίου 2014

O χριστουγεννιάτικος τσέλιγκας

Ένα πρόσκαιρο τοπωνύμιο καλλιτεχνικής προέλευσης και γιορτινής ολοκλήρωσης

Του Δημήτρη Φύσσα


 Αφού σας καλέσω να προσέξετε τη φωτογραφία της στήλης, αναπαράγω δίχως πρόλογο αποσπάσματα από το μέιλ του αναγνώστη μου κ. Αντρέα Μακρίδη, που τώρα ήρθε η ώρα του να δημοσιευτεί.
«Ο πατέρας μου, 87 ετών σήμερα, εργάστηκε για 20 μήνες (1950-52) ως διοικητικός υπάλληλος στο Σανατόριο της Πάρνηθας. Στον ελεύθερό του χρόνο, κατέβαινε σε μια στροφή του δρόμου που οδηγούσε στο Σανατόριο, όπου σκάλισε στο βράχο με ματρακά και καλέμι τη μορφή ενός τσέλιγκα.
Ο τσέλιγκας παρερμηνεύτηκε από τον κόσμο ως τσολιάς, και έτσι η στροφή έμεινε γνωστή στους ντόπιους ως "η στροφή του τσολιά"... Αναφορά στο σκάλισμα του πατέρα μου υπάρχει στο βιβλίο ‘Παλιά μοναστήρια της Πάρνηθας’ καθώς και σε παλιούς χάρτες του βουνού. … Ο πατέρας μου θυμάται επίσης ότι είχε δώσει συνέντευξη στην εφημερίδα "Ακρόπολις" περίπου στο 1955

Παρασκευή, 19 Δεκεμβρίου 2014

Αιγαίο, ή η κ@λοτρυπίδα του θανάτου

                                                                                    
                                                                                                                                                                      



Το κινηματογραφικό ποίημα της Ελένης Γιώτη
βραβεύεται σε Βερολίνο, Παρίσι και Σαράγεβο


Σημείωση ΟΙΚΟΛΟΓΕΙΝ : Στη τέχνη τίποτε δεν αποκλείεται, και η πιθανότητα ενός πρωτοεμφανιζόμενου έργου  να διακριθεί από τα πρώτα «λεπτά» της εμφάνισής του ουδόλως είναι μηδενική…Κατά τα άλλα, σημειώνω αυτό το αντικαθωσπρεπεικό αλλά και τόσο πιασάρικο  ( κατ’ ευφημισμόν,καλοτρυπίδα) που φιλοξενείται στον τίτλο, και εν πάση περιπτώσει επιφυλάσσομαι να δω στο μέλλον αυτή την εκδοχή περί Αιγαίου. Ομολογώ πάντως ότι το σενάριο του 7λεπτου φιλμ (….ένας μυστηριώδης άντρας εμφανίζεται σε πέντε διαφορετικές τοποθεσίες της Αττικής όπου έχουν καταγραφεί  ρατσιστικές επιθέσεις….) δεν με εντυπωσιάζει ιδιαίτερα ή περισσότερο από την καλοτρυπίδα…..

ΤΟ ΡΕΠΟΡΤΑΖ ΓΙΑ ΤΟ ΕΡΓΟ ΤΗΣ ΕΛΕΝΗΣ ΓΙΩΤΗ : 
Με τρεις διεθνείς διακρίσεις ξεκίνησε το «ταξίδι» της στα διεθνή κινηματογραφικά φεστιβάλ η ταινία μικρού μήκους «Αιγαίο ή η κωλοτρυπίδα του θανάτου», σε σκηνοθεσία της πρωτοεμφανιζόμενης Ελένης Γιώτη. Απέσπασε το Βραβείο Καλύτερης Ταινίας για την Ανεκτικότητα στο Διεθνές Φεστιβάλ Κινηματογραφικής Ποίησης Zebra (Βερολίνο), ένα από τα πέντε βραβεία στο Διεθνές Διαγωνιστικό Τμήμα του Φεστιβάλ Διαφορετικού και Πειραματικού Κινηματογράφου (Παρίσι) και την Ειδική Μνεία της κριτικής επιτροπής στο 5ο Φεστιβάλ Ταινιών Μικρού Μήκους Balkans Beyond Borders (Σαράγεβο).

Πέμπτη, 18 Δεκεμβρίου 2014

Σχολικός κήπος

της Σταυρούλας Κατσογιάννη*



Πολύ συχνά, θυμάμαι ακόμα και σήμερα την αυλή του σχολείου μου, παρόλο που  έχουν περάσει σχεδόν τριάντα χρόνια από τότε που την άφησα. Τον Σεπτέμβρη όταν επιστρέφαμε από τις καλοκαιρινές διακοπές βρίσκαμε πράσινες μπανάνες που μάταια περιμέναμε να ωριμάσουν, γιατί τις προλάβαιναν τα πορτοκάλια και το κρύο κατά τα τέλη Οκτώβρη. Πριν τα Χριστούγεννα το χώμα κατά μήκος του φράχτη μαύριζε από τις πατημένες ελιές. ακολουθούσε μια περίοδος χειμερίας νάρκης μέχρι την άνοιξη που μας ξυπνούσαν τα ζωηρά χρώματα των τριαντάφυλλων, τα μεθυστικά αρώματα των ξινών ενώ δεν έλειπε ο λαχανόκηπος τον οποίο φρόντιζαν η Πέμπτη και η έκτη τάξη Δημοτικού. Από τη δεκαετία του 70 στην Ελλάδα της μεταπολίτευσης, οι κοινωνικές συνθήκες, τα εκπαιδευτικά πρότυπα και οι ανάγκες  άλλαξαν σε σχέση με το σήμερα.  Τότε το εκπαιδευτικό μας σύστημα στόχευε να μας μάθει τη βιολογία των φυτών  και να μας εξοικειώσει με αγροτικές εργασίες.

Σήμερα η αυλή του σχολείου,  αποτελεί το πιο υποτιμημένο τμήμα του σχολείου. Στην πλειοψηφία τους οι σχολικές αυλές είναι τσιμεντοστρωμένες και ασφαλτοστρωμένες επιφάνειες,  με κάποιες μπασκέτες ή  τέρματα ποδοσφαίρου σε μιαν άκρη και με ελάχιστη βλάστηση. Τα παιδιά φεύγουν από το σχολείο μετά από έξι χρόνια χωρίς να έχουν αφήσει κανένα ίχνος πίσω τους αλλά και χωρίς να πάρουν μνήμες από την αυλή του σχολείου.



 Θα πρέπει να  θεωρήσουμε την αυλή σαν ένα εργαλείο στα χέρια του δασκάλου, μια ακόμα τάξη,  την πιο σημαντική ίσως για να πειραματιστούν τα παιδιά να συνδέσουν τη θεωρία με την πράξη, να χαλαρώσουν κάτω από τον ίσκιο ενός δέντρου, να αναπτύξουν την κοινωνικότητά τους. Η αυλή θα πρέπει να μεταμορφωθεί σε πολυλειτουργικό χώρο  που θα έχει την ικανότητα να  μεταπλάθεται ανάλογα με τις δραστηριότητες και να συνδέεται αμφίδρομα τόσο με το κτήριο του σχολείου όσο και με τη γειτονιά. ανάλογα με τις ανάγκες.

Τετάρτη, 17 Δεκεμβρίου 2014

Διπρόσωπη παράσταση στο Vault

       Ο Πολυχώρος Vault παρουσιάζει από το Σάββατο 20 Δεκεμβρίου το νέο έργο του Παναγιώτη Μπρατάκου «Μικρές Ιστορίες Φόνων», σε σκηνοθεσία Δημήτρη Καρατζιά. Μια παράσταση για την καταστροφική δύναμη της αγάπης και ταυτόχρονα ένα καυστικό σχόλιο για τον κόσμο της κίτρινης δημοσιογραφίας.
Η παράσταση παρουσιάζεται κάθε Σαββατοκύριακο και Δευτερότριτο, σε διπλή διανομή, με βασικές αλλαγές στην ερμηνεία των ρόλων, άλλο σκηνικό και φωτισμούς και διαφορετικό τέλος του έργου. Πρόκειται ουσιαστικά για δύο διαφορετικές εκδοχές της ίδιας παράστασης, χωρίς να χάνει καμιά όμως από τις δύο την ατμόσφαιρα και το ύφος της.
Βασισμένη σε αληθινά γεγονότα. Ακατάλληλη για παιδιά κάτω των 16 ετών. 
Πολυχώρος VAULT Theatre Plus
Μελενίκου 26, Βοτανικός
Τηλ.: 213 0356472 
κιν: 6945993870
          vaultvotanikos@gmail.com


«Όχι» του Ελεγκτικού Συνεδρίου για την “ανάπλαση” στη «Λεωφόρο»


«Λεωφόρος» εστιν η ΜΕΚΚΑ των απανταχού Παναθηναϊκών…Το τριφύλλι, σήμα κτηνοτροφικώς ορθόν και κατατεθέν του ΠΑΟ, διεγείρει την αναπόληση  των αρχών του προηγούμενου αιώνα, όταν ιδρυόταν ο Παναθηναϊκός (1908)  οι δε  Αμπελόκηποι ήταν κανονική κυριολεξία – ήγουν, αμπέλια +κήποι… Πιστεύω ότι θα ήταν απαράδεκτο, εν ονόματι της οποιασδήποτε βολικότητας και ευκολίας, η μεταφορά της έδρας του Παναθηναϊκού και η απώλεια της συγκεκριμένης ιστορικότητας.  Και ναι μεν   οι ποδοσφαιρικοί αγώνες είναι  δραστηριότητες  βαρείας  αν και συγκυριακής όχλησης, όμως εδώ έγκειται η ευθύνη κοινωνίας, δημοτικών αρχών, πολιτικών, αστυνομικών, εκπροσώπων του πολιτισμού : Η ευθύνη  να εξημερώσουν τα ήθη και να κάνουν εφικτή τη συνύπαρξη πόλης και ποδοσφαίρου.
Ο προηγούμενος περιφερειάρχης είχε χορηγήσει 7 εκατ. ευρώ για την ανάπλαση του γηπέδου του Παναθηναϊκού στη Λεωφόρο Αλεξάνδρας που περιελάμβανε :

Τo τερπνόν, μετά της σωτηρίας του υγροτόπου


Τρίτη, 16 Δεκεμβρίου 2014

Απειλούμενη με εξαφάνιση Πλάκα


Ο ωραιότερος πίνακας χρειάζεται ένα ανάλογο κάδρο για να αναδειχθεί. Το ωραιότερο μνημείο χρειάζεται ένα πλαίσιο για την προβολή του.
Η Ακρόπολη έχει την Πλάκα ως πλαίσιο, έτσι ώστε να δηλώνει στον επισκέπτη τη διαφορετικότητα και ιστορικότητά της. Η προστασία της Ακρόπολης είναι άρρηκτα συνδεδεμένη με την προστασία της Πλάκας, με τη διαχείριση των χρήσεων και της μορφολογίας της. Η Πλάκα χωρίς το πλακιώτικο ύφος είναι ανύπαρκτη.
Πριν  μερικά χρόνια, είχαμε αγωνιστεί  για να αποτρέψουμε τη μετατροπή της Πλάκας σε ένα συμβατικό «ταβερνοχώρο», με  greek bouzouκi  και moussaka. Τότε ο υποφαινόμενος είχε  δεχτεί τηλεφώνημα μετά από άρθρο του  στην ΑΥΓΗ, από  εκπρόσωπο των υποτίθεται 3000 εργαζομένων, που ισχυριζόταν ότι καταδικάζονται σε ανεργία  λόγω των  περιορισμών στις χρήσεις γης. Και τότε, αρχές της προηγούμενης δεκαετίας, ίσχυαν τα ίδια όπως σήμερα :  Εάν υπάρχουν λεφτά για αναψυχή, εάν υπάρχουν χώροι κατάλληλοι, θα υπάρχουν θέσεις εργασίας. Κάποιοι όμως διέθεταν χώρους σε λάθος θέση, δηλαδή στη συνοικία των θεών, και ήλπιζαν να τους «αξιοποιήσουν» για το προσωπικό τους κέρδος . Έστω και θυσιάζοντας ένα δημόσιο και διαχρονικό αγαθό.

Δευτέρα, 15 Δεκεμβρίου 2014

Θέατρο Διθύραμβος



Το θέατρο Διθύραμβος  παρουσιάζει  το εμβληματικό έργο του μεγάλου Νορβηγού δραματουργού Ερρίκου Ίψεν,  Βρικόλακες.

Οι Βρικόλακες, είναι ό,τι σάπιο, σκουριασμένο και υποκριτικό δυναστεύει τους εαυτούς μας αλλά και την κοινωνία . Είναι η εμμονή στη διατήρηση των προσχημάτων, της ηθικολογίας αλλά και της φήμης (της εικόνας θα λέγαμε σήμερα), που με μαθηματική ακρίβεια καταλήγουν στο ψέμα και την υποκρισία.
Και ταυτόχρονα επιτρέπουν στην κοινωνία και την κοινή γνώμη, να εισβάλουν στην προσωπική μας ζωή, με αποτέλεσμα να ζούμε τη ζωή των «άλλων» και όχι τη δική μας.
Οι Βρικόλακες είναι τα φαντάσματα του καθήκοντος, του χρέους και των πρέπει, που προκύπτουν είτε από θρησκευτικές ενοχές είτε από  κοινωνικές φοβίες, και στοιχειώνουν κάθε σχέση της ζωής μας. Είναι αυτό που θα κληρονομήσει η νέα γενιά από την προηγούμενη.
Ο ελεύθερος άνθρωπος, μάχεται για την αλήθεια, όμως όταν  έχεις συνηθίσει να ζεις  χρόνια στο σκοτάδι και συναντήσεις την αλήθεια καταπρόσωπο, το φως είναι εκτυφλωτικό. Και τότε γίνεται αμφίβολο αν αυτό  θα σε φωτίσει ή θα σε τυφλώσει.

Η σκηνοθεσία και η σκηνική απόδοση, είναι της Έφης Νιχωρίτη,η οποία ερμηνεύει και τον ρόλο της κας Άλβινγκ. Στον ρόλο του πάστορα Μάντερς
ο Τάσος Ράπτης. Όσβαλντ ο Σάββας Πετρίδης,  Έγκστραντ ο Γιώργος Μπιζμπιρούλιας, και Ρεγγίνα η Αγγελική Γιαννοπούλου.
Σκηνικά – κοστούμια Φαίη Μιχαήλ.  Tη μουσική επιμέλεια υπογράφει η Δήμητρα Μαστορίδου και τους φωτισμούς η Letta  Glans.

Οι παραστάσεις θα ξεκινήσουν την Παρασκευή 19 Δεκεμβρίου και θα δίνονται κάθε Παρασκευή και Σάββατο στις 9μμ και κάθε Κυριακή στις 8μμ
στο Θέατρο Διθύραμβος στο Μαρούσι (Λητούς 6, πλατεία Αγίας Λαύρας/
τηλ 2106106897)
Τιμές εισιτηρίων 10ευρώ και 8 ευρώ (φοιτητικό, άνεργοι, πολύτεκνοι).




Κινητικότητα περί τα Αιολικά



Στο προηγούμενο περιφερειακό συμβούλιο Αττικής (11.12.14) υπήρχε θέμα για τη διασύνδεση των αιολικών πάρκων της Καρύστου με το Κεντρικό Ηλεκτρικό Δίκτυο. H συζήτηση επί του θέματος  αναβλήθηκε ,προκειμένου να προσκομιστούν στοιχεία.
 Όπως  αναφέρει η  Δέσποινα Σπανούδη, οι  παρακάτω  σύνδεσμοι είναι ενημερωτικοί ως προς το ζήτημα

Εξ άλλου ο  Σύλλογος Προστασίας του Περιβάλλοντος της Νότιας Καρυστίας, ύστερα από  ημερίδα στην Κάρυστο στις 7/12/2014 με τίτλο: Αιολικά Πάρκα στη  Νότια Εύβοια: υπόσχεση ή απειλή, έβγαλε την εξής ανακοίνωση :.

«Οι βασικοί ομιλητές  της Ημερίδας ήταν:  Χρυσούλα Μπερέτη, Προέδρος του ΣΠΠΕΝΚ,  Γιάννης Σχίζας, συγγραφέας, Φλώρα Παπαδεδε, Οικονομολόγος, Γιώργος Χριστοφορίδης, δικηγόρος και Αλέξανδρος Μαβής, Περιβαλλοντολόγος. Οι ομιλητές ανέλυσαν τις διαφορετικές διαστάσεις του θέματος συγκλίνοντας στο συμπέρασμα ότι η εγκατάσταση νέων ανεμογεννητριών θα προκαλέσει ανεπανόρθωτη βλάβη στο τοπικό φυσικό περιβάλλον καθώς και την τοπική οικονομία.   Οι  εκπρόσωποι πολιτικών φορέων του τόπου που παρευρέθηκαν στην ημερίδα παραδέχτηκαν ότι θα υπάρχουν ανησυχητικές επιπτώσεις. Ωστόσο το οικονομικό όφελος υπέρ του Δήμου καθώς και το δέλεαρ των ενοικίων για τους ιδιοκτήτες γης, δημιουργεί μια  ανοχή και σιωπή στην τοπική κοινωνία.

Μερικά από τα συμπεράσματα που προέκυψαν ήταν:

Η Ν. Εύβοια φορτώνεται με μεγάλο αριθμό ανεμογεννητριών ώστε να δημιουργείται μια μεγάλης κλίμακας βιομηχανία της αιολικής ενέργειας σε όλη την έκτασή της. Στην ουσία αλλάζει άρδην  η φυσιογνωμία του τοπίου και ο χαρακτήρας της περιοχής καθώς και η χρήση γης.  

Σάββατο, 13 Δεκεμβρίου 2014

Aκτιβιστές της Greenpeace κακοποιούν αρχαίο μνημείο στο Περού


Η μονοδιάστατη οικολογία, η αποστασιοποιημένη  από τον πολιτισμό,   μπορεί να προκαλέσει  καταστάσεις ανάλογες με αυτές των Ταλιμπάν – που ανατίναξαν προ δεκαετίας  μορφές του Βούδα  χαραγμένες σε ένα όρος του Αφγανιστάν… Όσοι θα θεωρήσουν αυτή τη διαπίστωση υπερβολική, ερωτώνται : Δεν υπήρξαν και δεν υπάρχουν περιβαλλοντιστές και οικολογίζοντες που αποστρέφουν το πρόσωπο από τον όλεθρο εις βάρος της φύσης από τις κολοσσιαίες  ανεμογεννήτριες; Που κάνουν το κορόϊδο μπροστά στην αισθητική τερατογέννεση των ΒΑΠΕ;
Η τρέχουσα επίθεση εναντίον του μνημειακού δέους και των βαθύτερων κοινωνικών συμβολισμών έγινε από 20 ακτιβιστές της  Greenpeace και ακούει στο όνομα « παραμορφωτική παρέμβαση στο πεδίο χάραξης των γραμμών Νάζκα», στο Περού. Οι γραμμές και τα σχέδια Νάζκα παρήχθησαν από  μια κοινωνία άσχετη με αεροπορικά μέσα και είναι ορατά άνωθεν, ίσως και από το εγγύς διάστημα. Η συμμετρία τους είναι καταπληκτική, η ιδιομορφία τους μπορούσε να εξάπτει τη φαντασία ενός ουφολόγου όπως ο Φον Ντένικεν, το μυστικό  τους ήταν  πιο διεγερτικό από αυτό των Ελευσίνιων Μυστηρίων ή των Μυστηρίων της Σαμοθράκης…
Οι ακτιβιστές της διεθνούς οργάνωσης μπήκαν σε ένα χώρο όπου, σύμφωνα με τον αναπληρωτή Υπουργό Πολιτισμού του Περού, ακόμα και ο Πρόεδρος και τα μέλη της κυβέρνησης μπορούν να εισέρχονται  μόνο με ειδική άδεια και μάλιστα φορώντας ειδικά καλύμματα στα παπούτσια !
 Τώρα  η Greenpeace παραδέχεται ότι έδωσε την εντύπωση «απερίσκεπτων» και αναίσθητων» ακτιβιστών, δηλώνει  δε διατεθειμένη να υποστεί «δίκαιες και λογικές επιπτώσεις» για το συμβάν. Μάλιστα ο εκτελεστικός διευθυντής της οργάνωσης θα ταξιδέψει την επόμενη εβδομάδα στη πρωτεύουσα του Περού για να ζητήσει επίσημα συγγνώμη….

  

Σαμποτάρουν τις μικρές ανεμογεννήτριες;


Το παρακάτω δημοσίευμα του ECONEWS http://www.econews.gr/2014/12/12/mikres-anemogennitries-nisia-119431/
λέει πολλά και υπονοεί  περισσότερα, σχετικά με αυτούς που διυλίζουν τον κώνωπα των μικρών και προσαρμοσμένων ανεμογεννητριών ενώ καταπίνουν την κάμηλο των θηριωδών ανεμογεννητριών  που καταστρέφουν  την ελληνική φύση :
«…..το θέμα έγινε γνωστό κατόπιν καταγγελίας των Ηλία Φωτιάδη και Γεωργίου Περιστέρη κατά του ΔΕΔΔΗΕ, με την οποία κατήγγειλαν την παράβαση των διατάξεων του Ν. 3851/2010 ως προς την παράλειψη οφειλόμενων ενεργειών από την πλευρά του Διαχειριστή του συστήματος ΜΔΝ, αναφορικά με τον καθορισμό ημερομηνίας έναρξης παραλαβής των αιτήσεων εγκατάστασης μικρών αιολικών σταθμών στα ΜΔΝ και συγκεκριμένα στο σύμπλεγμα των νησιών Πάρου – Νάξου – Ίου.
Όπως υποστηρίζουν οι δύο καταγγέλλοντες, «η ΔΕΔΔΗΕ Α.Ε, αρνείται παράνομα να ανοίξει τη διαδικασία και να δεχθεί τις αιτήσεις για τη σύνδεση μικρών ανεμογεννητριών», επικαλούμενη προβλήματα χωροθέτησης και πολεοδομικής νομιμοποίησης,

Αναπόφευκτο το κυάνιο στη μεταλλουργία χρυσού…


 Ο  νέος Επιτρόπος Περιβάλλοντος  της ΕΕ κ. Καρμένου Βέλλα (Μάλτα) ερωτήθηκε από  Ούγγρο Ευρωβουλευτή σχετικά με την απαγόρευση του κυανίου στην Ευρωπαϊκή Ένωση και απάντησε (31.10):
«Υπάρχει μια οδηγία για τα εξορυκτικά απόβλητα  από το 2008. Με αυτήν, κυάνιο επετράπη στην εξόρυξη χρυσού με την προϋπόθεση ότι θα χρησιμοποιείται υπό πολύ αυστηρές προϋποθέσεις. Ένα ψήφισμα του 2010 συνέστησε την απαγόρευσή του. Δεν υπάρχει καμία άλλη ουσία για να το αντικαταστήσει στην εκχύλιση του χρυσού. Από οικονομική άποψη, η απαγόρευσητου κυανίου σημαίνει απαγόρευση
 της εξόρυξης χρυσού στην ΕΕ»
Σχετικά σημειώνουν οι ακτιβιστές της Χαλκιδικής :
Η απάντηση του κ. Βέλλα αφιερώνεται σε κάποια μεταλλευτική εταιρεία στη βόρεια Ελλάδα που ισχυρίζεται ότι θα βγάλει χρυσό από αρσενοπυρίτη (με μια ιδέα χαλκού…) με πυρομεταλλουργία «flash smelting»,  χωρίς κυάνιο. Μια τέτοια θαυματουργή μέθοδος, αν μπορούσε να εφαρμοστεί, θα ήταν πραγματική σωτηρία για τη βιομηχανία χρυσού, γιατί η χρήση κυανίου έχει γίνει αιτία σφοδρών συγκρούσεων με τους κατοίκους σε όλα τα μήκη και τα πλάτη της γης. Aποδεικνύεται όμως ότι πρόκειται περί επιστημονικής φαντασίας…

Παρασκευή, 12 Δεκεμβρίου 2014

Το Δένδρο και η Πόλη



 Ημερίδα  διοργανώνει η Πανελλήνια Ένωση Επαγγελματιών  Γεωτεχνικών και Επιχειρήσεων Πρασίνου με αφορμή τα πρόσφατα γεγονότα από πτώσεις δένδρων.

Συχνά  αναρωτιόμαστε για την έλλειψη πρασίνου στις πόλεις, ή  για το αν υπάρχει νομοθετικό πλαίσιο για την διαχείριση των δένδρων στα μεγάλα αστικά κέντρα. Ή για το πού  
καταλήγουν τα φυτικά υπολείμματα από το κλάδεμα των δένδρων στην πόλη, κι ακόμη  για το ποιος είναι υπεύθυνος για την διαχείριση των ηλικιωμένων δένδρων, στον Εθνικό μας κήπο…

Σε  αυτά και πολλά ακόμη  ερωτήματα  θα  απαντήσουν ειδικοί, στην Ημερίδα για την Αστική Δενδροκομία, την Πέμπτη, 18 Δεκεμβρίου 2014 και ώρα 09:00-17:00, στο Πνευματικό Κέντρο του Δήμου Αθηναίων (Αμφιθέατρο «Αντώνης Τρίτσης»).

Μετά από μία σειρά επιτυχημένων ημερίδων με θέμα το Πράσινο στην πόλη, η Πανελλήνια Ένωση Επαγγελματιών Γεωτεχνικών και Επιχειρήσεων Πρασίνου (ΠΕΕΓΕΠ), μαζί με το Γεωτεχνικό Επιμελητήριο Ελλάδος (ΓΕΩΤΕΕ), την Περιφέρεια Αττικής, τον Δήμο Αθηναίων, τον Δήμο Κηφισιάς, τον Δήμο Νίκαιας- Αγ. Ιωάννη Ρέντη, το Ινστιτούτο Μεσογειακών
Δασικών Οικοσυστημάτων και Τεχνολογίας Δασικών Προϊόντων (ΕΛΓΟ-ΔΗΜΗΤΡΑ) και τον Ελληνικό Σύνδεσμο Εξαγωγέων Φυτικού Υλικού (ΕΣΕΦΥ), διοργανώνει Ημερίδα προκειμένου να θιγούν κρίσιμα ζητήματα που αφορούν στο ρόλο των δένδρων  και τη διαχείρισή τους στις αντίξοες συνθήκες του αστικού περιβάλλοντος.

Η ημερίδα απευθύνεται σε όλους όσους σχετίζονται με την προστασία, την ανάπτυξη και τη διαχείριση των δένδρων στο αστικό τοπίο, σε κοινόχρηστους   (πάρκα, πλατείες, πεζοδρόμια, νησίδες οδών κλπ.)  και  ιδιωτικούς χώρους, καθώς και στο ευρύ κοινό.








Πανεπιστήμιο των Ορέων: Eπιστημονική γνώση και λαϊκή σοφία


Αν και Ορεολάτρης και Ωραιολάτρης, είχα ξεχάσει το «Πανεπιστήμιο των Ορέων» που είχε σκάσει μύτη το 2010 και έλεγε πολλά και διάφορα ενδιαφέροντα :
«……Η βιωματική γνώση ήδη εξαφανίζεται κάτω από τα στατιστικά δεδομένα της Επιστήμης, όπου η πληροφοριακή ανακύκλωση μας έχει καταστήσει άναρθρους, ενώ η βιομηχανία πτυχίων στα πανεπιστήμιά μας κινδυνεύει να μας οδηγήσει σε πνευματική οκνηρία, απειλώντας την «οξυγόνωση» των νουνεχών εγκεφάλων……» http://oikonikipragmatikotita.blogspot.gr/2010/09/blog-post_8208.html
Τότε έγραφα :  «Σε αντίθεση με την αστικοποίηση του πλανήτη (50% και βάλε...) και σε αντιπαράθεση με το αναγεννησιακό γνωμικό "Ο αέρας των πόλεων απελευθερώνει", κάποιοι αναζητούν νέα εκπαιδευτικά μικροπεριβάλλοντα, για το σχηματισμό μιας νέας συνείδησης».
Και ξαφνικά το «ξεχασμένο»  ήλθε  στην επιφάνεια με αφορμή μια ΗΜΕΡΑ όπως αυτή των βουνών, της 11ης Δεκεμβρίου  … Να η σχετική ανακοίνωση του «Πανεπιστημίου των Ορέων»: