Ημέρες ορειβασίας

Ημέρες ορειβασίας

Τρίτη, 21 Αυγούστου 2018

ΛΟΓΙΑ ΦΤΕΡΑ, ΛΟΓΙΑ ΣΠΑΘΙΑ


 
...Τα λόγια δίνουνε φτερά, ψηλά για να πετούμε,

Τα λόγια  γίνονται σπαθιά, για να ελευθερωθούμε ...

 Η ομάδα μας ασχολείται με την  πρωτογενή παραγωγή Προφορικού Λόγου και την παρουσίαση Αφηγήσεων, που αντλούμε από τις παραδόσεις της γλώσσας μας , ξεκινώντας από τους αρχέγονους μύθους , τα ομηρικά έπη και το κλασικό δράμα, περνώντας στα ακριτικά έπη , τη μεσαιωνική και νεώτερη ποίηση και παραμύθια.

Η παράσταση ΛΟΓΙΑ ΦΤΕΡΑ-ΛΟΓΙΑ ΣΠΑΘΙΑ θέλει να υπενθυμίσει και επαναναδείξει τον πλούτο της δημοτικής μας ποίησης, ειδικά στην σημερινή συγκυρία , αναδομώντας τις κεντρικές ιδέες , επεμβαίνοντας με σύγχρονες αναφορές, συνθέτοντας νέους στίχους πάνω στα παλιά χνάρια , αποδεικνύοντας τελικώς την διαχρονική δύναμη του Συλλογικού  Έργου.

Δευτέρα, 20 Αυγούστου 2018

Υπουργική απόφαση παρωδία για την θήρα




 20.08.2018


 

Η Ελληνική Ορνιθολογική Εταιρεία εκφράζει για ακόμη μία φορά την έντονη αποδοκιμασία της προς την απόφαση του Αν. Υπουργού Περιβάλλοντος Σωκράτη Φάμελλου με την οποία ρυθμίζεται η άσκηση της θήρας στην Ελληνική Επικράτεια για την κυνηγετική περίοδο 2018-2019 που ξεκινάει σήμερα. Επιπλέον, εκφράζει την αγανάκτησή της για την ανακοίνωση του Υπουργείου Περιβάλλοντος με την οποία δρομολογεί την αναγνώριση της θήρας ως «εργαλείο περιβαλλοντικής διαχείρισης» στην Εθνική Στρατηγική για τα Δάση που θα τεθεί σε δημόσια διαβούλευση το προσεχές διάστημα.

Η ρυθμιστική απόφαση, υπαγορευμένη –και αυτή τη χρονιά– από το κυνηγετικό λόμπι, χαρακτηρίζεται φέτος από την
αδιαφορία του ΥΠΕΝ για την προστασία του Τρυγονιού.  Με βάση το Διεθνές Σχέδιο Δράσης [1] για το είδος στο οποίο συμμετείχαν δεκάδες μέλη της ευρωπαϊκής επιστημονικής κοινότητας και η Ευρωπαϊκή Επιτροπή, προτάθηκε η προσωρινή απαγόρευση της θήρας του πανευρωπαϊκά, έως ότου αναπτυχθεί και τεθεί σε λειτουργία το μοντέλο για την προσαρμοστική διαχείριση της κάρπωσης (adaptive harvest management). Το ΥΠΕΝ, αντί να αναλάβει τις ευθύνες του, αποφάσισε να πρωτοτυπήσει με το «πυροτέχνημα» της μείωσης της κάρπωσης του Τρυγονιού από 12 άτομα ανά εξόρμηση σε 10. Αποτελεί απορίας άξιο βάσει ποιων δεδομένων και υπολογισμών κατέληξε στην εν λόγω απόφαση.

Ανδρέας Σεραφείμ : ΠιγκουΪκουλα








ΒΑΡΙΑ ἡ ἀτμόσφαιρα. Τέρ­μα τ' ἀ­στεῖ­α, τὰ πει­ράγ­μα­τα, τὰ γέ­λια τους. Ἀ­πρό­σμε­νη σο­βα­ρό­τη­τα. Ξαφ­νι­κὴ βου­βα­μά­ρα. Τὸ λε­ω­φο­ρεῖ­ο δι­α­βαί­νει ἀγ­κο­μα­χών­τας μέ­σα ἀ­πὸ δι­α­φι­λο­νι­κού­με­νους λα­λέ­δες, μὲ τὶς κα­λὲς ὑ­πη­ρε­σί­ες δι­πλω­μα­τι­κῆς πιγ­κου­ί­κου­λας. Βλα­σταί­νει, ἄ­κου­σαν, αὐ­τὴ μό­νο εἰς τὴν Κύ­προν καὶ τὴν νό­τιον Τουρ­κί­αν, αὐ­τὴν ποὺ κά­πο­τε τὴ λέ­γαν Κι­λι­κί­αν, Λυ­κί­αν καὶ Πι­σι­δί­αν, σή­με­ρα ἀλ­λι­ώ­τι­κα. Ὄ­μορ­φη θω­ριά. Γι­ο­μά­τη ἀν­θο­βο­λι­ές. Μυ­ρω­μέ­να μαν­τά­τα στὴν ὄ­σφρη­ση. Μα­λά­μα­τα σκέ­τα στὴν ἁ­φή. Ἀλ­λὰ δὲν τοὺς ξε­γε­λά­ει. Μᾶλ­λον ξέ­ρουν. Σί­γου­ρα. Καὶ μό­νο τὴ μνή­μη νὰ χα­ρα­κώ­σει μπο­ρεῖ πιά. Μό­νο τὶς συ­νει­δή­σεις νὰ αὐ­λα­κώ­σει καὶ νὰ σκου­πί­σει τὶς χα­μο­γε­λι­ὲς ἀ­πὸ τὰ πρό­σω­πα. Κεν­τρί­ζει καὶ προ­κα­λεῖ ἀ­νε­λέ­η­τα τὸ συ­ναί­σθη­μα εὐ­θύ­νης καὶ τῶν δε­κα­ε­φτὰ χρό­νων. Ἀγ­γί­ζει μὲ δέ­ος τὴ νε­α­νι­κὴ καρ­διά, λα­βώ­νει, κτυ­πᾶ δυ­να­τὰ καὶ συν­θέ­με­λα τὸν ἔκ­πλη­κτο, τὸν θο­ρυ­βη­μέ­νο νε­α­νι­κὸ νοῦ. Ἄλ­λο νὰ τ' ἀ­κοῦς. Ἐ­ρω­τη­μα­τι­κά, προ­βλη­μα­τι­σμός, ὀρ­γή, ἀ­γα­νά­κτη­ση. Σκιά­ζουν τὸ βλέμ­μα, συν­νε­φιά­ζουν τὴν ὄ­ψη. Δι­και­ώ­μα­τα. Καὶ μιὰ μα­τω­μέ­νη ἁ­φή, ψυ­χι­κὴ καὶ σω­μα­τι­κή. Τὴν ἀγ­γί­ζουν. Πιγ­κου­ί­κου­λα μου­λω­χτή.

Κυριακή, 19 Αυγούστου 2018

Οταν ο Λώρενς της Αραβίας επισκέφτηκε την Αθήνα

 

Ο Λόρενς της Αραβίας 
The pleasure of believing all we see
Is boundless, as we wish our souls to be…
P. B. Shelley
Η μελέτη για την αινιγματική μορφή του Λώρενς της Αραβίας (1888-1935) που έφερε εις πέρας η Αργεντινή συγγραφέας Βικτόρια Οκάμπο απαντά στο κοσμοπολίτικο πνεύμα της. Η ίδια θα μεταφράσει το αριστουργηματικό έργο του Τ.Ε. Λώρενς «Οι επτά στύλοι της Σοφίας» και αργότερα με δική της πρωτοβουλία συγκροτήθηκε μία ομάδα μελετητών προκειμένου να εκδοθεί στα ισπανικά το βιβλίο «Selected letters of T.E. Lawrence» του David Garnett το 1944.

Ο Λόρενς της Αραβίας
Και εγώ, με τη σειρά μου, μαγεμένη από την προσωπικότητα της Βικτόρια Οκάμπο, διάβασα πρόσφατα αυτό το βιβλίο στην Εθνική Βιβλιοθήκη της Αργεντινής. Το πρώτο μέρος έχει τίτλο: «Αρχαιολογία». Μεγάλη ήταν η έκπληξή μου όταν βρήκα μία επιστολή του Λώρενς που μαρτυρά την επίσκεψή του στην Αθήνα. Η επιστολή χρονολογείται τον Δεκέμβριο του 1910. Ας δούμε λοιπόν μερικά αποσπάσματα από την αποκαλυπτική επιστολή του:

Αυτοί κι αν το φουμάρουν-τον πάσα ένα πειράζουν...


του Γιάννη Σχίζα
Δημοσιεύεται στην ΑΥΓΗ της 18/8/2018

Από  ένα  δικτυακό  τόπο μαθαίνω ότι κάποτε ο Άντυ Γουόρχολ  ρωτήθηκε για το ποια είναι η εικόνα που του προκαλεί τη μεγαλύτερη αποστροφή.  Ο διεθνής αστέρας  της ποπ αρτ δεν δίστασε ούτε μια στιγμή για να απαντήσει ,ότι είναι  αυτή μιας εγκύου που καπνίζει… Ο υποφαινόμενος, όντας αποφασισμένος να πεθάνει  υγιής(!) – δηλαδή μη καπνιστής  - βρίσκει  γενικώς   δίκαιη  αν  και κάποτε   υπερβολική την καμπάνια εναντίον του τσιγάρου: Υπερβολική με την έννοια ότι συχνά παραβιάζει το «μέτρο» σε σχέση με τις άλλες καμπάνιες που υπάρχουν  εναντίον διαφόρων δεινών. Αν  λέγονται  τόσα εναντίον του τσιγάρου, πόσα θα έπρεπε να λέγονται  εναντίον των ναρκωτικών, εναντίον του αλκοολισμού ή   της παχυσαρκίας, που έχει επιπέσει  σαν μάστιγα στο σύγχρονο "δυτικό" πληθυσμό;

Οι στατιστικές δείχνουν υποχώρηση της χρήσης τσιγάρου στην Ελλάδα, πράγμα που δεν είναι ευκαταφρόνητο . Όμως υπάρχουν τα  χειρότερα : Σε ένα πέρασμά μου  από την οδό Ακομινάτου, παλιά αθηναϊκή  περιοχή  μπουρδελότσαρκας  προτού  εμφανισθεί  η Τρούμπα των "Κόκκινων φαναριών"  - που κι αυτή παρέμεινε  δεσπόζουσα εστία  του αγοραίου έρωτα για μεγάλο διάστημα -  βλέπω εικόνες θλιβερές : Κάτω από μια στοά  και με ελάχιστα διακριτικό τρόπο- για να μην πούμε "στα ίσια¨- καμιά δεκαριά φιγούρες μεταξύ ανθρώπου και ζόμπυ  βαράνε ενέσεις  και μάλιστα στα πόδια, ελλείψει διαθέσιμων φλεβών στα χέρια…Το θέαμα είναι αποκρουστικό, τέτοιο ώστε να ακυρώνει    οποιαδήποτε  «ντιρεκτίβα» για ποιότητα ζωής  με  αντικαπνιστικό, αντιχοληστερινικό και  αντιυπερτασικό  περιεχόμενο. Τίποτε δεν θα άξιζε όσο μια απαλλαγή από το "άγος" ανθρώπων που βρίσκονται σε τέτοια  κατάσταση.

Σάββατο, 18 Αυγούστου 2018

Αρχέγονες πρακτικές κατά των μεγάλων δασικών πυρκαγιών



Οι χώρες που κινδυνεύουν περισσότερο από δασικές πυρκαγιές πρέπει να υιοθετήσουν αρχέγονες πρακτικές, τις οποίες εφήρμοζαν οι αυτόχθονες. Αυτό δήλωσαν ερευνητές τη Δευτέρα μετά τις εκατοντάδες φωτιές που κατακαίουν το βόρειο ημισφαίριο από άκρη σε άκρη. Το φετινό καλοκαίρι, ο «πύρινος εφιάλτης» (σε Ελλάδα, τις ΗΠΑ κ.α.) οδήγησε στον θάνατο εκατοντάδες ανθρώπους και εκτόπισε δεκάδες χιλιάδες κατοίκους.
«Οι υπηρεσίες πυρόσβεσης πρέπει να συνεργάζονται με τις κοινότητες των αυτοχθόνων, που εφήρμοζαν τεχνικές για χιλιάδες χρόνια, προκειμένου να συντηρήσουν τις γαίες τους, αποτρέποντας έτσι μεγάλες πυρκαγιές», αναφέρει έκθεση του Ιδρύματος Prisma, μιας ερευνητικής ομάδας που εδρεύει στο Ελ Σαλβαδόρ. «Τα καλύτερα εργαλεία πυρόσβεσης στον κόσμο δεν μπορούν να σταματήσουν τις καταστροφικές δασικές πυρκαγιές. Ενα αποτελεσματικό όπλο για την πρόληψη των ανεξέλεγκτων πυρκαγιών είναι η γνώση», αναφέρει η έκθεση.
Πρακτικές και γνώση
Οι αυτόχθονες, οι οποίοι διαχειρίζονται 9.000 εκατομμύρια στρέμματα σε όλον τον κόσμο, διαθέτουν «πολύ εξελιγμένες» πρακτικές και γνώση διαχείρισης των πυρκαγιών, σύμφωνα με την έκθεση.

Οι Ευρωπαϊκοί νόμοι για την κάνναβη


 

17 Αυγούστου 2018



Η έρευνα της εταιρείας Prohibition Partners παρέχει μια σειρά από στοιχεία που αφορούν στην αναπτυσσόμενη αγορά της κάνναβης στην Ευρώπη. Πρόκειται για ιδιωτική εταιρεία επιχειρηματικών συμβούλων με έδρα το Λονδίνο της οποίας τα τακτικά ενημερωτικά δελτία έχουν ως βασικό τους άξονα «τις επενδύσεις και την ανάπτυξη” και διακρίνονται για τον τεχνοκρατικό τους χαρακτήρα.

Στην πρώτη μας αναφορά στα στοιχεία της έκθεσης για την Ευρώπη που κυκλοφόρησε στην αρχή του καλοκαιριού του ’18, καταγράφονται τα γενικά στοιχεία της ανάπτυξης που αναμένεται στην αγορά της κάνναβης στην Ευρώπη έως το 2028.

Στη σημερινή, δεύτερη αναφορά μας στην έκθεση αυτή, καταγράφεται η εικόνα των Ευρωπαϊκών νόμων σχετικά με την ευφορική, φαρμακευτική και κλωστική-βιομηχανική κάνναβη.


Οι Ευρωπαϊκοί νόμοι για τη φαρμακευτική κάνναβη

Μεγάλη αύξηση των θανάτων από οπιοειδή στις ΗΠΑ


Οι θάνατοι από υπερβολική δόση αυξήθηκαν αλματωδώς στους σχεδόν 72.000 το 2017 στις ΗΠΑ, εν μέσω της κρίσης των οπιοειδών, η οποία μαίνεται εδώ και χρόνια.
Σύμφωνα με τα πιο πρόσφατα δεδομένα που δημοσιοποιήθηκαν την Πέμπτη από τα αμερικανικά Κέντρα ελέγχου και πρόληψης ασθενειών (CDC), 71.568 άνθρωποι υπέκυψαν σε υπερβολική δόση ναρκωτικών πέρυσι, αριθμός που δεν έχει ιστορικό προηγούμενο. Ο αριθμός αυτός ξεπέρασε κατά πολύ τους θανάτους σε τροχαία, σε βίαια επεισόδια κατά τα οποία χρησιμοποιήθηκαν πυροβόλα όπλα, αλλά και εκείνους που οφείλονταν σε αυτοκτονίες.
Ήταν επίσης σημαντικά αυξημένος συγκρινόμενος με τους 67.114 θανάτους από υπερβολική δόση το 2016 (+7%) και τους 54.207 το 2015, σημείωσαν τα CDC.
Οι απολογισμοί των θυμάτων αυξήθηκαν στις 38 από τις 50 αμερικανικές Πολιτείες. Οι υψηλότεροι καταγράφηκαν στη Φλόριντα, στην Καλιφόρνια, στην Πενσιλβάνια και στο Οχάιο. Όμως οι μεγαλύτερες αυξήσεις ως ποσοστό επί τοις εκατό καταγράφηκαν στη Νεμπράσκα (+33,3%) και στη Βόρεια Καρολίνα (+22,5%).
Η κρίση των οπιοειδών άρχισε να εκδηλώνεται στις αρχές της δεκαετίας του 2010, κι αποδίδεται στη μεγάλη πλειονότητα των περιπτώσεων στην υπερβολική συνταγογράφηση φαρμάκων όπως η οξυκοδόνη και άλλα αναλγητικά. Η υπερσυνταγογράφηση θεωρείται ότι μετέτρεψε τουλάχιστον 2 εκατομμύρια ανθρώπους σε εξαρτημένους από τις ουσίες αυτές.
Κατόπιν, εξαιτίας του υψηλού κόστους τους, πολλοί στράφηκαν στην ηρωίνη και στη φαιντανύλη, ένα συνθετικό οπιοειδές, εξαιρετικά ισχυρό και λιγότερο ακριβό.
ΠΗΓΗ ΑΠΕ

Παρασκευή, 17 Αυγούστου 2018

Πήγαν να σώσουν (έναν Εγγλέζο) παπαγάλο κι αυτός τους έβριζε ελληνικά !




Μπροστά σε ένα απίστευτο περιστατικό ήρθαν αντιμέτωποι πυροσβέστες που κλήθηκαν να σώσουν έναν παπαγάλο, που είχε παγιδευτεί σε ταράτσα σπιτιού στην πόλη του Έντμοντον, στα βόρεια του Λονδίνου.

 
Η κλήση έγινε από τον ιδιοκτήτη του συμπαθούς ζώου που ανέφερε ότι ο παπαγάλος που ακούει στο όνομα Τζέσι βρισκόταν στην οροφή γειτονικής κατοικίας, με την έκκληση να τον βοηθήσουν να τον κατεβάσει από την στέγη.
 
Μόλις έφτασαν οι πυροσβέστες στο σημείο για τη διάσωση αντιλήφθηκαν ότι το πουλί δεν είχε καμία διάθεση συνεργασίας μαζί τους. Μάλιστα συνεχώς απομακρυνόταν από αυτούς κάθε φορά που τον πλησίαζαν αλλά όταν τον φώναζαν με το όνομά του, εκείνος τους απαντούσε με ακατονόμαστες εκφράσεις και βωμολοχίες.
 
Ο παπαγάλος τελικά διασώθηκε, αλλά αυτό που προξένησε μεγαλύτερη εντύπωση ήταν το γεγονός ότι ο παπαγάλος εκτός από αθυρόστομος είναι και πολύγλωσσος, καθώς μιλάει τρεις γλώσσες (μεταξύ των οποίων ελληνικά, αγγλικά και τούρκικα σύμφωνα με τον ιδιοκτήτη του). Να σημειωθεί ότι ο συγκεκριμένος παπαγάλος ήταν Macaw και είναι ιδιαίτερα δημοφιλείς καθώς η ικανότητά τους στην ομιλία τους κάνει ανάρπαστους.
 
Πηγή: alstantiri.gr

Τα ρέματα και ¨η μανία της τέχνης"

της Μαριάννας Τζιαντζή 
Τα ρέματα θα οριοθετηθούν. Ηταν κι αυτό ένα από τα 20 μέτρα που εξήγγειλε ο πρωθυπουργός μετά την ολέθρια πυρκαγιά. Ομως το ερώτημα δεν είναι αν τα ρέματα θα χαρτογραφηθούν, αλλά αν θα διανοιχτούν, αν θα ξεμπαζωθούν, αφού πάνω από αυτά υπάρχουν χτισμένα οικόπεδα και ασφαλτοστρωμένοι δρόμοι.
Για την ευεργετική επίδραση των ρεμάτων στο περιβάλλον και το μικροκλίμα έχουν μιλήσει και μιλούν οι ειδικοί, όπως οι «Πολίτες υπέρ των Ρεμάτων», η «Ροή».
Ομως τα ρέματα έχουν και μια άλλη, μη μετρήσιμη θετική επίδραση στην κοινωνία: είναι μια γέφυρα ανάμεσα στο χθες και το σήμερα, καθώς έχουν συνδεθεί με τραγούδια, με αναρίθμητους θρύλους και ιστορίες, άλλες πραγματικές, άλλες επινοημένες.
Μαζί με τα ρέματα, μπαζώνεται η φαντασία, όπως και η ιστορική μνήμη. Από το 1.330.000 που ήταν το μήκος των ανοιχτών ρεμάτων της Αττικής μετά τον πόλεμο, έχουν απομείνει μόνο 440 χλμ. Τα υπόλοιπα παραδόθηκαν στο τσιμέντο και τη λήθη.
Δεν έχω ακούσει πιο όμορφη ιστορία για ένα ρέμα απ’ αυτήν που έχει αφηγηθεί ο Σωτήρης Σπαθάρης στον Σωκράτη Βερνάρδο και αναδημοσιεύεται στο «Πίσω από τον μπερντέ» του Μιχάλη Ιερωνυμίδη (εκδ. Αμμος, 1998). Και μάλιστα πολλές δεκαετίες πριν από την arte povera!
«Πέρναγα προχθές απ' το ρέμα της Χελιδονούς κι όπως κοίταγα χαμηλά κάτω, διέκρινα κάτι να κοκκινίζει.

Οι Βιολογικοί Καθαρισμοί στη Στερεά




και το νέο πρόγραμμα των οικισμών >2.000 κατοίκων



                                                                                                           Λαμία, 17.8.2018



Διαβάζουμε στην ιστοσελίδα της ΜΟΔ Α.Ε: «Εγκρίθηκε ο σχεδιασμός και η χρηματοδότηση για τη διαχείριση λυμάτων των οικισμών άνω των 2000 κατοίκων» [http://www.mou.gr/el/Pages/NewsFS..aspx?item=509]. Και πιο αναλυτικά: «Σύμφωνα με την ελληνική και την ευρωπαϊκή νομοθεσία οι 385 οικισμοί της επικράτειας με ισοδύναμο πληθυσμό άνω των 2.000 κατοίκων (οικισμοί Γ’ προτεραιότητας) θα πρέπει να εξυπηρετούνται από εγκαταστάσεις επεξεργασίας λυμάτων.» Και «…η αρμόδια Επιτροπή, με πρόεδρο τον Αναπληρωτή Υπουργό Περιβάλλοντος προχώρησε στην αποδοχή και έγκριση των πρώτων 6 Περιφερειακών Σχεδίων (Ήπειρος, Στερεά Ελλάδα, Θεσσαλία, Ιόνια Νησιά, Ανατολική Μακεδονία – Θράκη, Β. Αιγαίο), τα οποία πλέον τίθενται σε εφαρμογή.»



Στην Περιφέρεια Στερεάς, σύμφωνα με τα στοιχεία, έχουμε τρεις(3) οικισμούς Α’ προτεραιότητας - πληθυσμός αιχμής >10.000 και διάθεση σε ευαίσθητο αποδέκτη - το Καρπενήσι, τη Λειβαδιά και τη Θήβα και τρεις(3) οικισμούς Β’ προτεραιότητας - πληθυσμός αιχμής >15.000 και διάθεση σε κανονικό αποδέκτη - τη Λαμία, τα Οινόφυτα-Σχηματάρι και τη Χαλκίδα. Έχουμε επίσης και σαράντα πέντε(45) οικισμούς Γ’ προτεραιότητας - με πληθυσμό αιχμής >2.000 κατοίκους - και είναι: 9 στη Βοιωτία, 19 στην Εύβοια, 12 στη Φθιώτιδα και 5 στη Φωκίδα. Τα στοιχεία για τους οικισμούς Γ προτεραιότητας αναφέρονται στον Φεβρουάριο του 2009. 

Πέμπτη, 16 Αυγούστου 2018

H ζείδωρη Πίνδος, τα Αγραφα και ο «αντίλαλος» ανεμογεννητριών



Ε​δώ και 50 χρόνια εκδίδω έναν ορειβατικό οδηγό για τα βουνά και τα παραδοσιακά μονοπάτια της Πίνδου. Oταν άκουσα για την εγκατάσταση ολόκληρης σειράς ανεμογεννητριών στην ανατολική ράχη των Αγράφων δεν μπορούσα να το πιστέψω. Δεν έμαθαν τίποτα από την καταστροφική εμπειρία της εκτροπής του Αχελώου (και αυτό το έργο παραβίαζε μια συμφωνία Natura), όπου χάθηκαν «τζάμπα» πολλά εκατομμύρια και αλλοιώθηκε για χρόνια το ομορφότερο τμήμα του ποταμού;
TIM SALMON* | http://www.kathimerini.gr
Δεν έχω γυρίσει όλον τον κόσμο, αλλά ανάμεσα στα βουνά που έχω «περπατήσει» από το Τατζικιστάν και τη Μαύρη Θάλασσα μέχρι τη Σκωτία, η Πίνδος δεν έχει να ζηλέψει τίποτα… Και ανάμεσα στα πολλά και θαυμαστά της φύσης έργα της οροσειράς, τα Αγραφα ξεχωρίζουν μεταξύ άλλων για τον πολιτιστικό και ιστορικό ρόλο που διαδραμάτιζαν επί Τουρκοκρατίας και μεταγενέστερα στην Αντίσταση – για παράδειγμα, η Σχολή του Ευγένιου του Αιτωλού στα Μεγάλα Βραγγιανά που λειτουργούσε ως πανεπιστήμιο τον 17ο και τον 18ο αιώνα, τα μοναστήρια και εκκλησίες στα ίδια τα Βραγγιανά και στη Σπηλιά, στα Επινιανά, στον Μάραθο. Τόπου ιστορία…

Έπαιξε ρόλο η Μαφία στην κατασκευή γέφυρας που σκότωσε 39 ανθρώπους;

Δύο ημέρες μετά την κατάρρευση της γέφυρας Morandi στη Γένοβα, τα στοιχεία που κάνον την εμφάνισή τους όσον αφορά στους υπεύθυνους της τραγωδίας ολοένα και αυξάνονται, ενώ όπως αποδεικνύεται στην πράξη ουδείς δεν ένιωσε έκπληξη από την κατάρρευση, καθώς όλοι το θεωρούσαν πιθανό.

Ο πρωθυπουργός Αντόνιο Κόντε, αφού κήρυξε εθνικό πένθος στην χώρα, κατηγόρησε την τον όμιλο Benetton και την θυγατρική εταιρεία Atlantia controls Autostrade Per Italia, που έχει την διαχείριση της γέφυρας, ως υπεύθυνη για την τραγωδία.
Ο Ιταλός πρωθυπουργός, επίσης, επιβεβαίωσε ότι θα ξεκινήσει η διαδικασία για την ακύρωση της ανάθεσης εκμετάλλευσης του δικτύου αυτοκινητοδρόμων στην ιδιωτική εταιρία Atlantia, του ομίλου Μπενετόν.
«Δεν μπορούμε να περιμένουμε τους ρυθμούς της δικαιοσύνης», είπε ο Κόντε.

Τετάρτη, 15 Αυγούστου 2018

Ἀν­τώ­νης N. Πα­πα­βα­σι­λεί­ου :Τὸ ξυ­πνη­τή­ρι


ΤΗΣ ΕΙΧΑΝ ΠΛΗΓΙΑΣΕΙ τὰ δά­κτυ­λα. Τὸ νε­ρό, πα­γω­μέ­νο, ἔ­κα­με χω­ρά­φι στὰ χέ­ρια της. Ξη­μέ­ρω­νε Πρω­το­χρο­νιά, ἑ­τοί­μα­σε τὰ φύλ­λα τῆς πί­τας. Ἀ­λευ­ρω­μέ­νος ὁ κλώστης, τὴν κοίταγε μὲ ὑ­πο­μο­νή. Πι­στός.         Με­τά, κα­λαμ­πό­κι στὶς κό­τες, ξύ­λα γιὰ τὴ φω­τιά. Ν' ἀλ­λά­ξει μπο­τί­λια στὸ γκά­ζι.


         Θυ­μή­θη­κε, ἀ­νά­βον­τας τὸ φυ­τί­λι τῆς Πα­να­γιᾶς, τὴν ἀ­δελ­φή της. Χα­μέ­νη ἀ­πὸ τὸ ‘47. Μνήσθη­τι Κύ­ρι­ε. Κά­τω ἀ­π' τὸ χι­ό­νι νὰ χα­θοῦν οἱ κα­κί­ες μας.

         Τὰ τσίγ­κια στὸ κα­τώ­γι πά­λι στά­ζαν. Ποι­ὸς νὰ τ' ἀλ­λά­ξει; Ἔ­σφι­ξε τὴν μαν­τή­λα κι ἄρ­χι­σε νὰ φου­καλ­νάει. Τὸ δα­δὶ τυ­λιγ­μέ­νο σὲ «Ἑλ­λη­νι­κὸ Βορ­ρᾶ». Εἶ­χε τὴ σει­ρά της, τὰ ἤ­θε­λε ὅ­λα στὴν ἀ­ρά­δα. 
         Στὴν κά­μα­ρα κοι­μό­ταν ὁ ἐγ­γο­νός. Τὴν εἶ­χε βά­λει νὰ κλει­δώ­σει τὸ ρο­λό­ι μέ­σα στὰ σα­ΐσμα­τα, στὴν με­σάν­τρα. «Τ' ἄ­τι­μο τὸ ξυ­πνη­τή­ρι» ἔ­λε­γε γε­λα­στός.
         Νὰ μπό­ρα­γε ἔ­τσι νὰ κλεί­δω­νε τὸν χρό­νο, νὰ τὸν κου­κού­λω­νε γιὰ τὰ κα­λά, νὰ τὸν σώ­παι­νε.

Τρίτη, 14 Αυγούστου 2018

Η νέα ταινία του Κεν Λόουτς αποτίει φόρο τιμής στην συντροφικότητα και στο όραμα

 της Όλγας Μοσχοχωρίτου                                    

λόουτς
Το «Αναζητώντας τον  Ερίκ» του αγαπημένου μας σκηνοθέτη Κεν Λόουτς είναι μία ταινία ευχάριστη, τρυφερή, συγκινητική, που μας ανυψώνει, αφού «της γης οι κολασμένοι», όταν βασίζονται σε φίλους-συντρόφους και όταν έχουν όραμα, επιβιώνουν των δυσχερειών. Ο ήρωας, ένας πενηνταπεντάχρονος φτωχός ταχυδρόμος, βρίσκεται στα όρια της κατάθλιψης έχοντας πολλά οικογενειακά προβλήματα και κυρίως ασίγαστο έρωτα για την πρώτη του γυναίκα, που την είχε εγκαταλείψει και πρέπει να την δει, μετά από τριάντα χρόνια. Συμπαραστάτες του όμως στις δυσκολίες του έχει την παρέα του από τα νεανικά του χρόνια και τον ήρωά τους, τον θρύλο των γηπέδων, Ερίκ Καντονά.  Αυτός, στις ονειρικές συνομιλίες τους, με τους αφορισμούς του για τα ερωτικά κυρίως θέματα, τον ενισχύει στο να ρισκάρει, να πάρει αποφάσεις για την αισθηματική του ζωή και να προστατέψει τα παιδιά του από το εγκληματικό περιβάλλον.

Η κόκκινη Λούλα

της Όλγας Μοσχοχωρίτου

«Κοιτάξτε!
Δεν είμαι σαν κι εσάς.
Εγώ είμαι η Σοφία Αποστόλου
Μια αστή που παντρεύτηκε κομμουνιστή.
Μια καθηγήτρια που την απέλυσαν γιατί έπινε στα μαθήματα.
Μια γυναίκα φυλακισμένου παιδιού που μετακόμισε στον Κορυδαλλό για να’ ναι δίπλα στο παιδί της.
Ακούς Χρηστάκη.
Αυτός είναι ο δικός μου Οκτώβρης
Αυτό είναι το δικό μου ’17…»
Απόσπασμα από το «Ουρανός κατακόκκινος» της Λ. Αναγνωστάκη
 
Στις 8 Οκτωβρίου 2017 πέθανε η μεγαλύτερη θεατρική συγγραφέας της μεταπολεμικής Ελλάδας. Η Λούλα Αναγνωστάκη.
Το Φετινό Φεστιβάλ Αθηνών διοργάνωσε ένα αφιέρωμα στη μνήμη της που περιλάμβανε δύο παραστάσεις με αποσπάσματα από το σύνολο του έργου της, σκηνοθετημένα από την Ρούλα Πατεράκη. Σ αυτές τις παραστάσεις πήραν μέρος πλήθος νέων ηθοποιών αλλά και σκηνοθετών, ως φόρο τιμής στη γυναίκα που από τη δεκαετία του 1960 έως τις μέρες μας, μας δίδαξε έναν άλλο τρόπο να έρθουμε σε επαφή με την ιστορία του τόπου μας, τα τραύματα στις ψυχές των ανθρώπων που άφησε ένας αδυσώπητος Εμφύλιος Πόλεμος, την ήττα ως ανάγνωση μιας όχι μόνο πολιτικής αλλά ψυχικής κατάρρευσης.
Το σώμα των καθημερινών ανθρώπων, ως πεδίο βολής μας Ιστορίας που τους σημάδεψε για πάντα. Αλλά ταυτόχρονα ως μία προσωπική εξέγερση για την κατάκτηση μιας προσωπικής ελευθερίας. Από τα πρώτα μετεμφυλιακά χρόνια έως τη δεκαετία του 1990, ανατέμνεται το σώμα της ελληνικής κοινωνίας, οι πληγές του, οι ανεπάρκειες, τα ονειρικά πετάγματα, η ανάγκη του Προσώπου, μέσα από τη συλλογική μνήμη και δίνη,  να πρωταγωνιστήσει αυτό , μέσα από τη μοναδικότητά του στην Ιστορία, να κάνει την προσωπική του υπέρβαση, να γίνει πρωταγωνιστής σ’ ένα απρόσμενο γεγονός που θα δημιουργήσει το ίδιο, ακόμα και εάν αυτό τον αναμετρά με το θάνατο.

Νίκος Μπελαβίλας : Χρέος μας είναι να είμαστε έτοιμοι την επόμενη φορά

Συνέντευξη στην Κυριακη Μπεϊόγλου

● Σ’ ένα από τα τελευταία σας άρθρα για τη μεγάλη καταστροφή από τη φωτιά στο Μάτι βάλατε την ερώτηση: Θέλουμε δασικές πόλεις; Η δική μου ερώτηση σε σας είναι: Είναι εφικτό να έχουμε δασικές πόλεις;
Εχουμε μεγαλώσει -όχι εμείς μόνο, όλη η ανθρωπότητα- πιστεύοντας ότι η τεχνολογία μπορεί να καταφέρει τα πάντα. Με αυτή την έννοια πιστεύουμε ότι σε μια καταστροφή πυρκαγιάς μια ιδανική πυροσβεστική υπηρεσία θα μπορούσε να σβήσει οποιαδήποτε πυρκαγιά, σε μια πλημμύρα ενός ποταμού θα μπορούσε η τεχνολογία να σταματήσει την πλημμύρα και σ’ έναν σεισμό θα μπορούσε να αντιμετωπίσει τον σεισμό.
Εχουμε μάθει πια το μάθημα ότι τις φυσικές καταστροφές δεν μπορείς να τις ελέγξεις, αυτό που πρέπει να εξασφαλίσουμε είναι ότι σε μια πυρκαγιά ή πλημμύρα -όπως αυτές που έχουν χτυπήσει τη χώρα μας τελευταία- υπάρχει η δυνατότητα των ανθρώπων να προστατευθούν από αυτές. Αυτό σημαίνει ότι μια δασική πόλη κάποια στιγμή θα καεί, ειδικά στο μεσογειακό δάσος είναι απολύτως βέβαιο ότι σε έναν κύκλο 30-50 χρόνων θα συμβεί, θα ανάψει η φωτιά από αμέλεια, από εμπρηστή, από έναν σπινθήρα, από μια εξάτμιση, πάντως θα ανάψει. Και αν συγκλίνουν οι συνθήκες του καιρού, τότε θα είναι πάρα πολύ δύσκολο να σώσεις την πόλη.
Αυτό που πρέπει να κάνεις εκείνη τη στιγμή είναι να σώσεις τους κατοίκους. Δεν πρέπει κανείς να πάει γυρεύοντας με τέτοια μπουρλότα. Δεν πάει να χτίσει σε έναν χείμαρρο ελπίζοντας ότι δεν θα πλημμυρίσει!
● Αυτό όμως συμβαίνει κι εσείς γνωρίζετε πάρα πολύ καλά την ελληνική πραγματικότητα. Είμαστε λίγες μέρες μετά τη φονική πυρκαγιά και δεν μπορούμε ίσως ακόμα να δούμε αποστασιοποιημένα την εικόνα, αλλά ας πάμε στην ερώτηση που απασχολεί όλους μας: Τι έφταιξε και χάθηκαν τόσες ζωές;
Στο διαχειριστικό κομμάτι της πυρκαγιάς δεν μπορώ να απαντήσω, ούτε να παραστήσω τον ειδικό για το αν η πυροσβεστική υπηρεσία δούλεψε καλά ή όχι. Σε αυτό που μπορώ να απαντήσω είναι για τις συνθήκες εξόδου αυτού του κόσμου από μια φλεγόμενη πόλη.
Οταν έχεις ένα κτίριο έχεις ένα σχέδιο εξόδου για περίπτωση φωτιάς ή σεισμού ή όταν έχεις μια πλημμύρα σε μια πόλη πρέπει να έχεις χώρους προστασίας των κατοίκων.
Μία παράμετρος αυτής της τραγωδίας είναι η απουσία αυτής της δυνατότητας. Κατάλαβαν πια οι πάντες ότι οι άνθρωποι αυτοί εγκλωβίστηκαν.

Δευτέρα, 13 Αυγούστου 2018

Κωνσταντίνος Παλαιολόγος : Ο Αρχηγός


 

Η ΑΛΗΘΕΙΑ εἶ­ναι ὅ­τι χρει­ά­στη­κε νὰ ξυ­πνή­σω. Οἱ κα­τα­ρα­μέ­νες μπί­ρες ποὺ εἶ­χα πι­εῖ τὸ προ­η­γού­με­νο βρά­δυ προ­κά­λε­σαν τὴν ἐ­πεί­γου­σα ἀ­νάγ­κη…

       Τὰ περ­νά­γα­με ἀ­πί­θα­να σὲ ἐ­κεῖ­νο τὸ τα­ξί­δι στὴν Κού­βα. Ἐ­γὼ ἤ­μουν ὁ ἀρ­χη­γὸς τοῦ γκρούπ. Τοὺς πή­γαι­να παν­τοῦ. Γνώ­ρι­ζα κά­θε γω­νιὰ τοῦ νη­σιοῦ. Ἡ ὁ­μά­δα εἶ­χε δέ­σει.

       Χρει­ά­στη­κε ὅ­μως νὰ ξυ­πνή­σω καί, ὕ­στε­ρα, δὲν μπό­ρε­σα νὰ ξα­να­κοι­μη­θῶ.

       Τώ­ρα ἐ­γὼ εἶ­μαι ἐ­δῶ, στὸ κρε­βά­τι μου, καὶ τὸ γκροὺπ ἐ­κεῖ, σὲ ἐ­κεί­νη τὴν πα­ρα­λί­α μὲ τὰ τυρ­κου­ὰζ νε­ρὰ ποὺ μό­νο ἐ­γὼ γνω­ρί­ζω.

       Ἄ­σχη­μα τὰ πράγ­μα­τα.

Κυριακή, 12 Αυγούστου 2018

Ἀρ­χον­τού­λα Δι­α­βά­τη : Ὀνομάτων ἐπίσκεψις


ΧΤΕΣ ἀ­κό­μα οἱ σύλ­λο­γοι ἔ­κο­βαν βα­σι­λό­πι­τες καὶ με­τὰ ὁ Ἅ­γιος Βα­λεν­τί­νος, ἡ Τσι­κνο­πέμ­πτη καὶ τὸ ἐ­πο­χια­κὸ μα­γα­ζὶ μὲ τὶς μπά­λες γιὰ τὸ χρι­στου­γεν­νι­ά­τι­κο δέν­τρο, μὲ τὰ δέν­τρα τὰ πρά­σι­να καὶ τὰ ἀ­ση­μιὰ καὶ τὰ φω­τά­κια, ἄλ­λα­ξε ἤ­δη πρό­σω­πο. Στο­λὲς καὶ μά­σκες τώ­ρα καὶ γιρ­λάν­τες καὶ μου­σι­κὲς λά­τιν. Τοῦ Τε­λώ­νου, τοῦ Ἀ­σώ­του, πρῶ­το Ψυ­χο­σάβ­βα­το, Ἀ­πο­κριά, Τυ­ρι­νή, δεύ­τε­ρο Ψυ­χο­σάβ­βα­το, Κα­θα­ρὰ Δευ­τέ­ρα, τρί­το Ψυ­χο­σάβ­βα­το, Χαι­ρε­τι­σμοί, Πά­σχα.

       Εἶ­χε κά­νει κόλ­λυ­βα γιὰ τὶς ψυ­χὲς καὶ τὰ πῆ­γε ἀρ­γο­πο­ρών­τας – τέ­λει­ω­νε ἀρ­γὰ σή­με­ρα ἡ ἐκ­κλη­σί­α. Ἔ­φτα­σε κα­τὰ τὸ τέ­λος ποὺ κοι­νω­νοῦ­σαν με­ρι­κοὶ καὶ με­τὰ ὁ πα­πὰς πῆ­ρε θέ­ση μπρὸς στὴν ὡ­ραί­α Πύ­λη μὲ τὰ χαρ­τιὰ στὸ χέ­ρι κι ἄρ­χι­σε νὰ ἀ­παγ­γέλ­λει τὰ ὀ­νό­μα­τα γιὰ τὸ μνη­μό­συ­νο, χαρ­τά­κι-χαρ­τά­κι, μα­σών­τας τὶς συλ­λα­βές, παίρ­νον­τας σβάρ­να τὶς κα­τα­λή­ξεις, τὰ κα­τε­βα­τὰ τῶν ὀ­νο­μά­των, ἕ­να κα­ται­γι­στι­κὸ ντό­μι­νο χω­ρὶς τέ­λος. Μιὰ Ἀρ­γυ­ρή, μιὰ Θελ­ξι­ό­πη —βάλ­θη­κε νὰ προ­σέ­χει τὴ μου­σι­κό­τη­τα τῶν πιὸ σπά­νι­ων ὀ­νο­μά­των— δυ­ὸ τρεῖς Κω­σταν­τι­νι­ές, μιὰ Πα­ρέ­σα, πέ­ρα­σαν τρέ­χον­τας κα­κο­πα­θη­μέ­νες ἀ­πὸ τὸ στό­μα τοῦ πά­πα-Γρη­γό­ρη. Τὸ πρῶ­το ὄ­νο­μα σὲ κά­θε χαρ­τὶ με­τροῦ­σε, ἡ δε­σπό­ζου­σα, καὶ τὰ ὑ­πό­λοι­πα ἔ­τρε­χαν ἀ­πὸ πί­σω λί­γο-πο­λὺ σι­γα­νὰ καὶ στρα­βο­πα­τη­μέ­να. Κά­πο­τε στα­μα­τοῦ­σε ἐ­κεῖ­νος, σώ­παι­νε προ­σπα­θών­τας νὰ ἀ­πο­κω­δι­κο­ποι­ή­σει συλ­λα­βι­στὰ ἕ­να κα­κο­γραμ­μέ­νο ὄ­νο­μα, καὶ πά­λι με­τὰ νε­ρά­κι, κα­ταρ­ρά­κτης οἱ Δο­μνί­κες, οἱ Ἰ­φι­γέ­νει­ες, κά­ποι­ες μο­να­χὲς ποὺ συγ­χω­ρέ­θη­καν καὶ κά­ποι­ες Μελ­πο­μέ­νες, κα­τά­λο­γοι πο­λε­μι­στῶν στὸ ἰ­λι­α­δια­κὸ ἔ­πος.

Επιστολή της Πανελλήνιας Ένωσης Επαγγελματιών Γεωτεχνικών και Επιχειρήσεων Πρασίνου στο Δήμαρχο Αθηναίων σχετικά με τη συνεργασία του Δήμου Αθηναίων με υπηρεσία του κρατιδίου της Βαυαρίας

Αξιότιμε κ. Δήμαρχε,

Όπως προκύπτει από σχετική ανακοίνωση του Δήμου της Αθηναίων, πληροφορηθήκαμε ταξιδέψατε  έως το Μόναχο, για να υπογράψετε   μνημόνιο συνεργασίας με τον  Βαυαρό υπουργό Οικονομικών, Περιφερειακής Ανάπτυξης και Πατρίδας, κ. Albert Furacker προκειμένου να επισφραγίσετε τη συνεργασία του Δήμου Αθηναίων με τη Βαυαρική Διαχείριση Κρατικών Παλατιών, Κήπων και Λιμνών για τη βιώσιμη συντήρηση του Εθνικού Κήπου, του σημαντικότερου ζωντανού μνημείου πρασίνου της Αθήνας.
Σύμφωνα με την ανακοίνωση του Δήμου Αθηναίων, το μνημόνιο συνεργασίας αφορά  στην εξειδίκευση της Διαχειριστικής Μελέτης του Εθνικού Κήπου που εκπονήθηκε και ολοκληρώθηκε με επιτυχία από το προσωπικό του Δήμου Αθηναίων  καθώς και  στη χάραξη  μακροχρόνιων πολιτικών για τη βιωσιμότητα του Εθνικού Κήπου. Τέλος,  προβλέπεται  η μεταφορά τεχνογνωσίας και η επιμόρφωση του προσωπικού του κήπου για τη βέλτιστη φροντίδα του.
Θα θέλαμε λοιπόν να σας υπενθυμίσουμε ότι η ένωση μας, η Π.Ε.Ε.Γ.Ε.Π έχει συντάξει  προτάσεις

Σάββατο, 11 Αυγούστου 2018

Απάντηση της Κομισιόν σε ερώτηση του Ν. Χουντή για τα αιολικά πάρκα στα Πιέρια Όρη.


Η εγκατάσταση αιολικού πάρκου και στα Πιέρια Όρη παραβιάζει την περιβαλλοντική νομοθεσία. Η κυβέρνηση επιτρέπει στις κατασκευαστικές εταιρίες να εγκαθιστούν αιολικά πάρκα κατά παράβαση της κοινοτικής νομοθεσίας για τον σχεδιασμό και την έκδοση αδειών κατασκευής τους.
Αυτό ουσιαστικά απαντάει η Κομισιόν με εξαιρετική σαφήνεια στην ερώτηση του ευρωβουλευτή της Λαϊκής Ενότητας Νίκου Χουντή, που αφορούσε την εγκατάσταση έντεκα ανεμογεννητριών στη θέση Πέντε Πύργοι του νομού Πιερίας. Η απάντηση αυτή της Κομισιόν είναι κρίσιμη γιατί θέτει εκτός νομιμότητας όλες τις αδειοδοτήσεις ανεμογεννητριών σε ορεινούς όγκους Natura, όπως στα Άγραφα.
Στην ερώτησή του ο Ν. Χουντής, αφού σημείωνε ότι, “στην περιοχή υπάρχουν οικότοποι προτεραιότητας” και ότι “μέρος του εν λόγω έργου θα κατασκευαστεί σε περιοχή Natura 2000”, και τόνιζε ότι “η νομοθεσία απαιτεί την ύπαρξη μελέτης εκτίμησης επιπτώσεων στην προστατευόμενη περιοχή”, ζητούσε “τη συμμόρφωση με τους κανόνες προστασίας του περιβάλλοντος“.

Καταδικάστηκε η Μονσάντο για το Round up


Δικαστήριο του Σαν Φρανσίσκο καταδίκασε τον αγροχημικό κολοσσό Μonsanto να πληρώσει σχεδόν 290 εκατομμύρια δολάρια σε αποζημιώσεις επειδή δεν ενημέρωσε για την επικινδυνότητα του ζιζανιοκτόνου της, του Roundup, στο οποίο οφείλεται ο καρκίνος ενός αμερικανού κηπουρού.
Η γλυφοσάτη, βασικό συστατικό του μεγαλύτερου σε πωλήσεις ζιζανιοκτόνου στον κόσμο Roundup που παράγει η πολυεθνική εταιρεία, είναι σύμφωνα με το Διεθνές Γραφείο Έρευνας για τον Καρκίνο (ΙARC) του Παγκόσμιου Οργανισμού Υγείας «πιθανότατα καρικινογενής». Την ίδια άποψη έχουν εδώ και χρόνια αρκετοί ανεξάρτητοι επιστήμονες.
Οι ένορκοι του δικαστηρίου αποφάνθηκαν πως η Monsanto ενήργησε «κακοβούλως» και πως το ζιζανιοκτόνο Roundup που παράγει, καθώς και η επαγγελματική εκδοχή του, το RangerPro, συνέβαλαν «σημαντικά» στην ασθένεια του μηνυτή Ντιγουέιν Τζόνσον.

ΟΣΑ ΦΕΡΝΕΙ Ο ΑΝΕΜΟΣ.....

Του Γιάννη Σχίζα
Δημοσιεύεται στην ΑΥΓΗ της 11.8.2018



      Στο γνωστό φιλμ  της δεκαετίας του 50 «όσα παίρνει ο άνεμος» με τον Κλαρκ Γκέϊμπλ και την Βίβιαν Λη , ο σαρωτικός «άνεμος» της εποχής  του αμερικανικού εμφυλίου    « έπαιρνε»  ανθρώπινα ήθη και έρωτες : Όμως ο άνεμος της εποχής του οικολογικού κινήματος  «φέρνει»  κυρίως  νέες ιδέες  για την άντληση ενέργειας..  Μερικές φορές μάλιστα ο άνεμος φέρνει και  εξαιρετικά πρωτόπυπες  αντιδράσεις  ενάντια στις ενεργειακές επιλογές των κυρίαρχων δυνάμεων της Ευρώπης. Παράδειγμα η  στάση  ομάδας Γάλλων ακτιβιστών , οι οποίοι ύστερα από τη διαφαινόμενη πρόθεση της Γαλλικής κυβέρνησης να προχωρήσει στην εγκατάσταση μιας νέας γενιάς πυρηνικών αντιδραστήρων για την παραγωγή ηλεκτρικού ρεύματος  ανήγγειλαν μια κατεξοχήν θεαματική ενέργεια όπως η διάπλευση του Ατλαντικού με ιστιοσανίδα (!) -  για να αποδείξουν ότι η αιολική ενέργεια είναι αποτελεσματική ακόμη και για τέτοιου είδους εγχειρήματα....

          Η  επίδειξη των δυνατοτήτων της αιολικής ενέργειας για ένα τόσο μεγάλο ταξίδι συνιστά  ρεκόρ,  δεν είναι όμως  κάτι   χωρίς  «προηγούμενα». Στην εποχή των μεγάλων εμπορικών σκαφών με την εξαιρετικά προηγμένη τεχνολογία που βασίζεται στη μηχανοκίνηση, η αιολική ενέργεια «τόλμησε» να εκτεθεί στο παρελθόν με  κατασκευές  που υπερείχαν  από τα παραδοσιακά ιστιοφόρα. Μάλιστα στις αρχές της δεκαετίας  του 1980, ένα ειδικό ιστιοφόρο  χωρητικότητας 14.000 κόρων  με ειδικά πανιά ελεγχόμενα από ηλεκτρονικό υπολογιστή, διεκδίκησε μια θέση στην  μεταφορά φορτίων μεταξύ Αγγλίας και Ηνωμένων Πολιτειών. Η υπόθεση επανήλθε δριμύτερη, σύμφωνα με ένα δημοσίευμα του «Βήματος» το 2005 :  Εκεί γίνονταν αρχικά λόγος για το ενδιαφέρον της Ιαπωνίας για τη χρήση ιστίων με σκοπό την προώθηση των πλοίων, όμως το εγχείρημα δεν είχε συνέχεια.