Ημέρες ορειβασίας

Ημέρες ορειβασίας

Δευτέρα, 15 Οκτωβρίου 2018

Ανοίγει δρόμους η αγριελιά: Η αξιοποίησή της σε αναδασώσεις και εκτάσεις νέων αγροτών

της Νικολέτας Τζώρτζη 
Νέα μονοπάτια στον Νομό Ηλείας ανοίγουν οι προοπτικές αξιοποίησης της αγριελιάς, μετά την εργαστηριακή ανίχνευση σημαντικού ποσοστού φαινολών, Ω3 και Ω6, σε αγριέλαιο που συλλέχθηκε από αυτοφυή δέντρα του είδους σε δάση αείφυλλων και πλατύφυλλων.
Το «υλικό» συλλέχθηκε με την πρωτοβουλία και την καθοδήγηση του διευθυντή Δασών Ηλείας, Παναγιώτη Κορισιάνο, ο οποίος τα τελευταία χρόνια καταβάλλει κάθε δυνατή προσπάθεια για την αξιοποίηση του δασικού πλούτου του νομού. Ύστερα από ενδελεχή έλεγχο που πραγματοποιήθηκε στο εργαστήριο φαρμακογνωσίας του Τμήματος Φαρμακευτικής Πανεπιστημίου Αθηνών, αποδείχθηκε η ύπαρξη στο συγκεκριμένο δείγμα αγριελαίου των ευεργετικών για την υγεία φαινολών μέσα στις στάνταρ – ποιοτικές προδιαγραφές που θέτει ο Ευρωπαϊκός Οργανισμός Φαρμάκων.

Δηλητηριασμένα δολώματα αφανίζουν την άγρια ζωή των αγράφων

Από την Ορνιθολογική εταιρεία

Τρεις προστατευόμενοι γύπες νεκροί από δηλητηρίαση

Πριν από λίγο καιρό η Ελληνική Ορνιθολογική Εταιρεία ενημερώθηκε από την Περιβαλλοντική Οργάνωση της Βουλγαρίας «Fund for Wild Flora and Fauna» ότι ένα από τα Όρνια, προστατευόμενο είδος γύπα, που παρακολουθεί μέσω δορυφορικού πομπού, παρέμενε στην ίδια θέση για μεγάλο χρονικό διάστημα, δυτικά του χωριού Άγραφα, συμπεριφορά αφύσικη για το είδος, υποδηλώνοντας ότι είναι νεκρό.
Αμέσως κινητοποιήθηκε η Ομάδα Ανίχνευσης Δηλητηριασμένων Δολωμάτων της Ελληνικής Ορνιθολογικής Εταιρείας με τον ειδικά εκπαιδευμένο σκύλο, η οποία σε συνεργασία με τον Φορέα Διαχείρισης Εθνικού Πάρκου Τζουμέρκων, κοιλάδας Αχελώου, Αγράφων και Μετεώρων διενήργησε επιτόπια έρευνα του περιστατικού. Κατά την έρευνα στην περιοχή, εκτός του ατόμου που έφερε τον πομπό, εντοπίστηκαν νεκρά ακόμα δύο Όρνια με εμφανή σημάδια δηλητηρίασης. Το δηλητηριασμένο δόλωμα στο συγκεκριμένο περιστατικό ήταν ένα μισοφαγωμένο μοσχάρι το οποίο εντοπίστηκε σε κοντινή απόσταση από τα Όρνια, ενώ βρέθηκε επίσης δοχείο στο οποίο ήταν διαλυμένη λευκή σκόνη με έντονη οσμή φυτοφαρμάκου.

Κυριακή, 14 Οκτωβρίου 2018

ΓΙΩΡΓΟΣ ΠΑΠΑΔΑΚΗΣ : Ο ΤΑΧΥΔΡΟΜΟΣ




(ΜΥΘΙΣΤΟΡΗΜΑ)



 Εκδόσεις ΕΣΤΙΑ 

Ο ήρωας του βιβλίου, ένας ταπεινός ταχυδρόμος, αφηγείται σε πρώτο πρόσωπο την ιστορία του, που διαδραματίζεται σε μια ορεινή κοινότητα της μεταπολεμικής Κρήτης.  Ολόκληρη η ύπαρξη του ανθρώπου αυτού -ευαίσθητου παρατηρητή μιας σκληρής πραγματικότητας- άγεται και φέρεται από τα γεγονότα και την κοινωνία, ώσπου κάποτε  γίνεται ο ίδιος δράστης και δημιουργός, οδηγώντας την αφήγηση στην πλήρη ανατροπή της πλοκής και εκτινάσσοντάς την προς τη δραματική κάθαρση.



Η αγάπη και οι δυνατότητές της, το δικαίωμα ή όχι στην επιλογή κατά τα δύσκολα εκείνα χρόνια της Ελλάδας, οι αυστηροί περιορισμοί των εθίμων στα υψόμετρα των βουνών, η μνήμη, ο έρωτας και ο θάνατος αναπτύσσονται με μια γλώσσα ποιητική, σπάνιας ωριμότητας στην πεζογραφία μας – μιας γλώσσας  που δεν αφήνει περιθώρια στη συγκίνηση να «καταπιεί» την αφήγηση.

Τα ηθικά ζητήματα της απομάκρυνσης επιτύμβιων γλυπτών από το ιστορικό τους περιβάλλον


Μαρία Αθανασέκου
 Δρ ιστορικός τέχνης, διδάσκουσα στο Πανεπιστήμιο Αιγαίου, Τμήμα Κοινωνικής Ανθρωπολογίας και Ιστορίας
Εισαγωγή
Η Σοφία Αφεντάκη (1855-1873) πέρασε στην αθανασία μέσω του επιτύμβιου γλυπτού που φιλοτέχνησε ο Γιαννούλης Χαλεπάς για τον τάφο της στο Πρώτο Νεκροταφείο, ένα από τα σημαντικότερα κοιμητήρια της Ευρώπης, εφάμιλλης ιστορικής και αισθητικής αξίας με το Highgate στο Λονδίνο και το Pére Lachaise στο Παρίσι, και την απεικονίζει στον τύπο της Κοιμωμένης. Τον Μάρτιο του 2017 ανακοινώθηκε η μόνιμη μετακίνηση του γλυπτού στην Εθνική Γλυπτοθήκη και η αντικατάστασή του στο νεκροταφείο από ένα αντίγραφο, γεγονός από το οποίο προκύπτουν διάφοροι ηθικοί προβληματισμοί: Έχει κανείς το δικαίωμα, για οποιοδήποτε λόγο, να παίρνει τέτοιες αποφάσεις για λογαριασμό των συγγενών που παρήγγειλαν και έγειραν το έργο; Θα έπρεπε καλαίσθητες, επιτύμβιες πλάκες και γλυπτά να μένουν απροστάτευτα και να υποκύπτουν στην όξινη βροχή, τη μόλυνση, τον βανδαλισμό και τη φθορά του χρόνου; Ποιο είναι το νομικό πλαίσιο και το ηθικό υπόβαθρο τέτοιων αποφάσεων;

Κά­ρα Ὄ­ου­κλιφ (Kara Oakleaf) Μει­ω­μέ­νη βα­ρύ­τη­τα (Gravity reduced)






ΠΡΩΤΑ τὸ κα­τα­λά­βα­με ἀ­π’ τὰ κέρ­μα­τα. Τὸ προ­η­γού­με­νο βρά­δυ, μιὰ Τρί­τη, πέ­σα­με γιὰ ὕ­πνο στὸν κα­νο­νι­κὸ κό­σμο καί, κά­ποι­α στιγ­μὴ μὲς στὴ νύ­χτα, ἡ ἕλ­ξη τῆς γῆς χα­λά­ρω­σε. Ξυ­πνή­σα­με ἀ­νά­με­σα σὲ δε­κά­ρες καὶ πεν­τά­ρες ποὺ ἐ­πέ­πλε­αν πά­νω ἀ­π’ τὸ κο­μο­δί­νο στὸ ὁ­ποῖ­ο εἴ­χα­με ἀ­δειά­σει τὶς τσέ­πες μας, τὰ χτε­σι­νὰ ψι­λὰ αἰ­ω­ρού­με­να στὸν ἀ­έ­ρα σὰν μον­τέ­λο ἡ­λια­κοῦ συ­στή­μα­τος.
       Εἴ­δα­με τὰ παι­διά μας νὰ περ­πα­τοῦν στὸν ἀ­έ­ρα, τὰ πό­δια τους δι­έ­σχι­ζαν τὸ κε­νὸ λί­γα μό­λις ἑ­κα­το­στὰ πά­νω ἀ­π’ τὸ πά­τω­μα. Ὅ­ταν ση­κω­θή­κα­με ἀ­π’ τὸ κρε­βά­τι, τὸ νι­ώ­σα­με πὼς οἱ φτέρ­νες μας δὲν βυ­θί­στη­καν ἀ­κρι­βῶς στὸ χα­λί. Τέ­λος οἱ πα­τη­μα­σι­ές. Στὸν κα­θρέ­φτη τοῦ μπά­νιου εἴ­δα­με τὰ μαλ­λιά μας νὰ ἀ­νε­μί­ζουν μα­κριὰ ἀπ’ τὰ πρό­σω­πά μας, ἐ­λεύ­θε­ρα καὶ ἀ­τί­θα­σα, ἕ­να καρ­του­νί­στι­κο πορ­τρέ­το ἔκ­πλη­ξης.
       Ἀ­να­κα­λύ­ψα­με νέ­ους τρό­πους νὰ κρα­τᾶ­με τὰ πράγ­μα­τα στὴ γῆ. Σύν­το­μα, τὰ σοῦ­περ-μάρ­κετ ξέ­μει­ναν ἀ­πὸ κολ­λη­τι­κὴ ται­νί­α καὶ αὐ­το­κόλ­λη­τα Velcro, χρή­σι­μα γιὰ νὰ κολ­λή­σει κα­νεὶς μπου­κά­λια καὶ κου­τιὰ πά­νω στὸν πάγ­κο τῆς κου­ζί­νας, γιὰ νὰ δι­α­τη­ρή­σει στὴ θέ­ση τους τὰ μπιμ­πε­λὸ στὸ τρα­πε­ζο­μάν­τη­λο, τὰ φω­τι­στι­κὰ στὸ τρα­πε­ζά­κι. Προ­σθέ­σα­με πόρ­τες στὰ ρά­φια μας γιὰ νὰ κρα­τή­σουν τὰ βι­βλί­α νὰ μὴν πέ­σουν καὶ κρα­τᾶ­με πάν­τα σπάγ­κο γιὰ νὰ δέ­σου­με ὁ­τι­δή­πο­τε κιν­δυ­νεύ­ει νὰ πλεύ­σει μα­κριά. Κα­νεὶς δὲν φο­ρά­ει πιὰ φοῦ­στες. Προ­σπα­θοῦ­με νὰ προ­σαρ­μο­στοῦ­με.

Σάββατο, 13 Οκτωβρίου 2018

Λύση σε ένα απ' τα μεγαλύτερα μυστήρια του Νησιού του Πάσχα φαίνεται πως δόθηκε.


Το νησί του Πάσχα, που αποτελεί γεωγραφικό τμήμα της Χιλής θεωρείται το πλέον απομονωμένο νησί στον κόσμο. Χαρακτηριστικό γνώρισμα του νησιού αποτελούν τα δεκάδες μεγαλοπρεπή αγάλματα ή αλλιώς Μοάι που κατακλύζουν την περιοχή. Αναλυτικότερα, είναι περίπου 900 αγάλματα στον αριθμό, φτάνουν μέχρι και τα 30 μέτρα και χτίστηκαν μεταξύ του 1200 και του 1600.
Μετά από τόσους αιώνες που έχουν περάσει, υπάρχει μια ερώτηση που φαίνεται πως απαντήθηκε. Τα αγάλματα έχουν τοποθετηθεί τυχαία ή υπάρχει λόγος που βρίσκονται στις ορισμένες θέσεις τους;
Ο Καρλ Λίπο, ανθρωπολόγος, που εδώ και 20 χρόνια μελετά τον πολιτισμό των Ράπα Νούι που κατοικούσαν στο νησί, προσπαθεί να δώσει λύση στο μυστήριο της θέσης των αγαλμάτων.
Έχει διαπιστωθεί από μελέτες ότι οι κάτοικοι δεν είχαν πρόσβαση σε πόσιμο νερό.

Η ΕΞΟΥΣΙΑ ΚΑΙ ΤΑ ΑΝΕΚΔΟΤΑ …



Του Γιάννη Σχίζα
Δημοσιεύεται στην ΑΥΓΗ της 13/10/2018

Οι  επιδόσεις της εξουσίας στο χιούμορ ήταν ανέκαθεν μεγάλες, χωρίς αυτό   να σημαίνει ότι όποιος έχει   μεγάλες επιδόσεις στο χιούμορ είναι  στην εξουσία ….

Το 2008 ο  τότε Δήμαρχος του Λονδίνου  Λίβινγκστον, άνθρωπος με κοινωνικές και οικολογικές επιδόσεις,  ηττήθηκε στις δημοτικές εκλογές  από  τον Μπόρις Τζόνσον, έναν πολιτικό «της πλάκας» ,  καθ’ όλα δεξιόστροφο , που είχε   «γραμμένη δεόντως» την προστασία του περιβάλλοντος,  αλλά που έβγαζε προς τα έξω τρομερές πλάκες….…

Στην Ιταλία  ο  Μπερλουσκόνι είχε μεγάλες  επιδόσεις στο χιούμορ, που ήταν συχνά- πυκνά από «μαύρο» έως «κατάμαυρο» : Παραδείγματος χάρη, όταν επισκέφθηκε τους σεισμόπληκτους της περιοχής Λ’Ακουϊλα που έμεναν  εξουθενωμένοι  σε σκηνές,  τους συνέστησε  να θεωρήσουν το όλο επεισόδιο  σαν ένα σαββατοκύριακο με  κάμπινγκ στην εξοχή…

ΔΙΑΓΩΝΙΣΜΑ ΣΤΟ ΜΑΘΗΜΑ ΤΗΣ ΕΚΘΕΣΗΣ με ΘΕΜΑ: ΤΙ ΕΙΝΑΙ ΕΚΘΕΣΗ - (για την ΠΕΛΟΠΟΝΝΗΣΟΣ 2018)




 Tου Γρηγόρη Κλαδούχου
    Μία Αφρικανική παροιμία λέει ότι μπορείς να βρεις το δρόμο σου, εάν θυμάσαι από πού ξεκίνησες. Και ξεκινάς ταξίδι, σηκώνεις πανιά, όταν έχεις σκαρί και χρήσιμο άνεμο την θέλησή σου. Να δούμε ,λοιπόν, αν το επίπεδο της ΕΚΘΕΣΗΣ ΠΕΛΟΠΟΝΝΗΣΟΣ 2018 αποδεικνύει δυνατότητες, αν μας επιτρέπει αισιοδοξία.

     Κάποτε ο Θουκυδίδης έγραφε ότι οι άνθρωποι αλλάζουν την σημασία των λέξεων, ώστε να δικαιολογούν τις πράξεις τους. Ικανοποιεί τον ορισμό της Έκθεσης αυτό το συμβάν στην παραλία της Κορίνθου; Όλοι αυτοί που κρίνουν έχουν κάποιες δομικές ιδέες εκθεσιακών γεγονότων;

     Σε δύο κείμενά μου το 2012 και 2014 σημείωνα: «οι εκθέσεις δεν είναι πλέον μία γραμμική παρουσίαση επιχειρήσεων και προϊόντων. Είναι ένα σφαιρικό περιβάλλον, όπου γεννιούνται κοινότητες, δίκτυα, σχέσεις μεταξύ επιχειρήσεων, δημόσιων θεσμών και έρευνας…».

Παρασκευή, 12 Οκτωβρίου 2018

ΤΑ ΚΡΑΣΙΑ ΤΟΥ ΑΙΓΑΙΟΥ ΣΤΗΝ ΑΘΗΝΑ








Τα κρασιά των νησιών του Αιγαίου Πελάγους θα παρουσιάσουν στο αθηναϊκό κοινό οι παραγωγοί τους, την Κυριακή 21 Οκτωβρίου 2018, στην Αίγλη Ζαππείου (δίπλα στο  Ζάππειο Μέγαρο). Η εκδήλωση γευσιγνωσίας, όπου συμμετέχουν οινοποιεία των Περιφερειών Βορείου και Νοτίου Αιγαίου, διεξάγεται με ελεύθερη είσοδο, 14:00 έως 20:00 για τους οινόφιλους και 12:00 έως 14:00 αποκλειστικά για επαγγελματίες.



Παρουσιάζονται κρασιά από 12 νησιά (Ικαρία, Κω, Λέσβο, Λήμνο, Μήλο, Πάρο, Σάμο, Σαντορίνη, Σίκινο, Ρόδο, Τήνο και Χίο) και τα εξής 29 οινοποιεία, μικρά ή μεγαλύτερα, νέα ή καθιερωμένα:

Άγης Πετάλας : Εις την ψυχήν ελπίδα


-



Οι Eκδόσεις της Εστίας και το Little Tree Books and Coffee (Καβαλλότι2,Αθήνα, Μετρό Ακρόπολη) σας προσκαλούν την Τετάρτη 17 Οκτωβρίου στις 19:30 στην παρουσίαση του βιβλίου τού Άγη Πετάλα

Εις την ψυχήν ελπίδα 

ΟΜΙΛΗΤΕΣ

Οδυσσέας Ιωάννου

Στιχουργός-συγγραφέας

Κώστας Καλφόπουλος

Συγγραφέας και ο συγγραφέας 

 Πετάλας Εις την ψυχήν
ελπίδα


Στην Ελλάδα των ετών 1917-1920, ο Αλέξανδρος Α΄, Βασιλιάς των Ελλήνων παρά τη θέλησή του, φανατικός αυτοκινητιστής, δεινός σπόρτσμαν και παθιασμένος μηχανολόγος, συνδέεται φιλικά με έναν ιταλοτραφή φουτουριστή ποιητή και επίδοξο κοινωνικό επαναστάτη, που ταλαντεύεται αμήχανα ανάμεσα σε δύο αντιθετικούς τρόπους ύπαρξης: την ειρωνική και την ηρωική στάση ζωής.

Απονομή του Βραβείου Europa Nostra για την αποκατάσταση του ναού της Αγίας Κυριακής




Τοπική απονομή του Grand Prix / Βραβείου Europa Nostra

για την αποκατάσταση του σημαντικότατου ναού της Αγίας Κυριακής στην Απείρανθο



Μια γιορτή αριστείας στην Νάξο

Μια πανευρωπαϊκή τιμή για την Ελλάδα



Ελληνο-Ελβετική συνεργασία για την πολιτιστική μας κληρονομιά



Σάββατο 6 Οκτωβρίου 2018

Νάξος


Μια «γιορτή αριστείας» όπως εύστοχα ανέφερε η Πρόεδρος της ΕΛΛΗΝΙΚΗΣ ΕΤΑΙΡΕΙΑΣ Περιβάλλοντος και Πολιτισμού (ΕΛΛΕΤ) Λ. Καρρά, αποτέλεσε η τοπική απονομή του Grand Prix, κορυφαίας διάκρισης της Ευρωπαϊκής Ένωσης για την πολιτιστική κληρονομιά / Βραβείου Europa Nostra για το έργο Συντήρησης και Αποκατάστασης του Ι.Ν. Αγίας Κυριακής στην Απείρανθο της Νάξου, το Σάββατο 6/10.  



Παρόντες –αναγνωρίζοντας την υψηλή ποιότητα του έργου αλλά και την αξία της πανευρωπαϊκής βράβευσης– όλοι όσοι στήριξαν και υλοποίησαν το έργο και πίστεψαν στη δυναμική του: η Γ.Γ. του Υπουργείου Πολιτισμού και Αθλητισμού, η Πρόεδρος και μέλη του ΔΣ της ΕΛΛΕΤ, ο Πρόεδρος του Συλλόγου Association Hagia Kyriaki, ο Έφορος Αρχαιοτήτων Κυκλάδων, οι μελετητές του έργου, χορηγοί από την Ελλάδα και το εξωτερικό,  εκπρόσωποι της τοπικής αυτοδιοίκησης και πλήθος κόσμου.  

H "Βασιλική Τριανταφύλλου" ταξιδεύει




Η παράσταση

«Βασιλική Τριανταφύλλου: Αχ! Γιάννη μ’
Ο γιος μου Γιάννης Μακρυγιάννης»

στο Διεθνές Φεστιβάλ του ElBasan


19 Οκτωβρίου 2018 



Μετά την επιτυχημένη παρουσίασή της στο Κροκύλειο Φωκίδας, την πατρίδα του Γιάννη Μακρυγιάννη τον περασμένο Αύγουστο, στο πλαίσιο του νεοσύστατου Φεστιβάλ Δελφών, η παράσταση «Βασιλική Τριανταφύλλου: Αχ! Γιάννη μ’: Ο γιος μου Γιάννης Μακρυγιάννης» ταξιδεύει και εκτός συνόρων και θα παρουσιαστεί στις 19 Οκτωβρίου στο Διεθνές Φεστιβάλ του ElBasan στην Αλβανία.



Παράλληλα, το έργο του Γιώργου Μεσολογγίτη σε σκηνοθεσία της Κατερίνας Πολυχρονοπούλου, με την Ευγενία Αποστόλου στο ρόλο της μητέρας του Γιάννη Μακρυγιάννη, συνεχίζει την πετυχημένη του πορεία στον Πολυχώρο Vault, όπου και συμπεριλαμβανόταν στο πετυχημένο project με τον τίτλο «Ο γιος μου…».



Λίγα Λόγια για το Διεθνές Φεστιβάλ του ElBasanSKAMPA

Ομιλία στο Δημοτικό Συμβούλιο του Δήμου Αθηναίων με θέμα τον Εθνικό Κήπο


   του Αλέξη Σπανέλλη
Αγαπητέ κύριε Δήμαρχε, αξιότιμοι κύριοι του Δημοτικού Συμβουλίου , αγαπητοί συμπολίτες μου
   Τον Φεβρουάριο του 2016 η Πανελλήνια Ένωση Επαγγελματιών Γεωτεχνικών και Επιχειρήσεων Πρασίνου ( ΠΕΕΓΕΠ ) έπειτα από διαβούλευση και πραγματοποίηση ημερίδας στο Πνευματικό κέντρο του Δήμου Αθηναίων δημοσιοποίησε τις επιστημονικές της προτάσεις  που αφορούν την ολιστική αποκατάσταση και εύρυθμη διαχείριση του Εθνικού Κήπου όχι μόνο ως Εθνικού Κήπου αλλά κυρίως ως  Ιστορικού Τοπίου.
   Προς μεγάλη μας απογοήτευση διαπιστώνουμε ότι με την διακήρυξη του έργου “Αναβάθμιση των Υποδομών του Εθνικού Κήπου” δεν εισακουστήκαμε. Μας προβληματίζει ιδιαίτερα  το γιατί δεν καταγράφονται και δεν υιοθετούνται  οι προτάσεις ενός επιστημονικού φορέα όπως  είναι η ΠΕΕΓΕΠ με άμεσο αποτέλεσμα  η φιλοσοφία της συγκεκριμένης επέμβασης να απέχει εκκωφαντικά από τις πραγματικές ανάγκες του Εθνικού Κήπου .

Ἀγαθοκλῆς : Ἀζέλης Λέ­νω







 


ΗΤΑΝ ἡ μι­κρό­τε­ρη ἀ­πὸ ἐν­νέ­α ἀ­δελ­φὲς ἡ Λέ­νω τῆς Ἀρ­γύ­ρως. Ὁ πα­τέ­ρας της, τσέ­λιγ­κας με­τρη­μέ­νος καὶ νοι­κο­κύ­ρης, μοί­ρα­σε τὴν πε­ρι­ου­σί­α ποὺ ἀ­πέ­με­νε ἀ­πὸ τὶς ἀ­πα­νω­τὲς κα­κο­τυ­χί­ες σὲ προῖ­κες. Στὴν τε­λευ­ταί­α ἀ­πέ­μει­νε μό­νο τὸ δι­πλό­σπι­το. Στὸ ὅ­ριο τῆς ἐ­πι­βί­ω­σης πάν­τα, εἶ­δε στὰ εἴ­κο­σι δύ­ο της νὰ φεύ­γει ἡ τουρ­κι­κὴ φρου­ρὰ ἀ­πὸ τὸ ὀ­ρει­νὸ βλα­χο­χώ­ρι, στὰ τριά­ντα δύ­ο της νὰ ἐ­πι­στρέ­φουν ἀν­δρι­κὰ ρά­κη ἀ­πὸ τὴ μι­κρα­σι­α­τι­κὴ ἐκ­στρα­τεί­α, στὰ τριά­ντα τέσ­σε­ρα νὰ μι­σο­χη­ρεύ­ει ἀ­πὸ τὸν πρῶ­το της ἀρ­ρα­βω­νι­α­στι­κό, σφαγ­μέ­νο ἀ­πὸ λη­στρι­κὸ χέ­ρι, στὰ τρι­άν­τα ­πέν­τε νὰ παν­τρεύ­ε­ται τὸν κου­νιά­δο της, στὰ σα­ράν­τα ἑ­πτά της νὰ τὴν στέλ­νει τὸ κα­θε­στὼς τοῦ Με­τα­ξὰ σχο­λεῖ­ο γιὰ νὰ μά­θει ἑλ­λη­νι­κά, στὰ πε­νῆν­τα της νὰ εἰ­σβά­λει γερ­μα­νι­κὸς στρα­τὸς στὸ χω­ριὸ ποὺ δὲν πα­τοῦ­σε ἄν­θρω­πος οὔ­τε ἀ­πὸ τὰ πε­ρί­χω­ρα, στὰ πε­νῆν­τα ἕ­ξι της νὰ ἐ­κτο­πί­ζε­ται λό­γῳ ἐμ­φυ­λί­ου μα­ζὶ μὲ τοὺς συγ­χω­ρια­νοὺς στὸ Με­τσο­βο,

Πέμπτη, 11 Οκτωβρίου 2018

Οικολογική αλληλεξάρτηση : Τα φώτα της πόλης, οι νυχτοπεταλούδες και τα φυτά

του Τζέισον Μπίττελ
 
© nature - Jason Bittel:  Nocturnal pollinators go dark under street lamps
 
Την ώρα που δύει ο ήλιος, πιάνουν δουλειά οι νυχτοπεταλούδες, τα νυκτόβια σκαθάρια και άλλα νυκτόβια έντομα, που μεταφέρουν και αυτά - όπως τα ημερόβια - τη γύρη από φυτό σε φυτό. Όμως τελευταίες έρευνες αποκαλύπτουν ότι αυτά τα πλάσματα μπορεί να κινδυνεύουν εξαιτίας του τεχνητού φωτισμού. 
Επιστήμονες που εργάζονται στην Ελβετία, σε μελέτη που δημοσιεύθηκε τον Αύγουστο του 2017 στο περιοδικό Nature, αναφέρουν ότι σε συστάδες του φυτού Cirsium oleraceum [είδος γαϊδουράγκαθου της Κεντρικής, Βόρειας και Ανατολικής Ευρώπης καθώς και της Βόρειας Ασίας - cabbage thistle η Siberian thistle] που φωτίζονται με τεχνητό φωτισμό το βράδυ, οι επισκέψεις εντόμων-επικονιαστών στα φυτά παρουσιάζουν μεγάλη μείωση· αναφέρουν επίσης μειωμένη παραγωγή καρπών από αυτά τα φυτά. Για τους ερευνητές δεν ήταν σαφές πώς ακριβώς επηρεάζονται οι επικονιαστές από οχλήσεις όπως η φωτορύπανση.

Τά­νια Ζα­χα­ριά­δη : Ἀ­ε­τός







ΜΙΑ ΦΟΡΑ ΚΙ ΕΝΑΝ ΚΑΙΡΟ στὴν ἐ­ξο­χή, κον­τὰ σ' ἕ­να χω­ριό, ζοῦ­σε ἕ­νας πα­νέ­μορ­φος καὶ πε­ρή­φα­νος ἀ­ε­τός. Πε­ρή­φα­νος για­τί ἦ­ταν ὁ Ἀ­ε­τὸς καὶ πα­νέ­μορ­φος για­τί, ἐ­κτὸς ἀ­π’ τ’ ἄλ­λα του χα­ρί­σμα­τα εἶ­χε στὴν ἄ­κρη τῶν φτε­ρῶν του κρε­μα­σμέ­να, μι­κρὰ κρύ­σταλ­λα ποὺ ἔ­λαμ­παν στὸ φῶς κι ἔ­κα­ναν μιὰ ὑ­πέ­ρο­χη με­λω­δί­α ν' ἀ­κού­γε­ται στοῦ ἀ­νέ­μου κά­θε πνο­ή. Κα­θὼς πε­τοῦ­σε μὲ τὰ με­γά­λα του φτε­ρά, ἕ­νας κα­ταρ­ρά­χτης ξε­χύ­νον­ταν, ἀ­πὸ φῶς καὶ μου­σι­κή.
        Ὁ και­ρὸς περ­νοῦ­σε ἐ­ξαί­σια, οἱ μέ­ρες δι­α­δέ­χον­ταν ἡ μιὰ τὴν ἄλ­λη μὲς σὲ κοι­λά­δες κι ἁ­πλω­σι­ές, μὲ ξε­γνοια­σιὰ καὶ κρυ­στάλ­λι­νες με­λω­δί­ες κι ἦ­ταν αὐ­τός, ὁ ἀ­γα­πη­μέ­νος ὅ­λων, ὁ χα­ϊ­δε­μέ­νος τους, τὸ πλά­σμα ποὺ ὀ­μόρ­φαι­νε τὸν κό­σμο.

13 Οκτωβρίου: Διεθνής Ημέρα Μείωσης των Φυσικών Καταστροφών


 Ο άνθρωπος δεν είναι κυρίαρχος της φύσης!

Η Διεθνής Ημέρα Μείωσης των Φυσικών Καταστροφών καθιερώθηκε από τη Γενική Συνέλευση του ΟΗΕ το 1989 και εορτάζεται κάθε χρόνο στις 13 Οκτωβρίου.

Με αφορμή την ημέρα αυτή γίνεται μια προσπάθεια ενημέρωσης και ευαισθητοποίησης των πολιτών για τη μείωση και την αντιμετώπιση των φυσικών καταστροφών (πλημμύρες, σεισμοί, κατολισθήσεις, τσουνάμι, ξηρασία κ.ά).

Σύμφωνα με στοιχεία του UNISDR - The United Nations for Disaster Risk Reduction, στο διάστημα 1998 – 2017, το 71% των φυσικών καταστροφών παγκοσμίως οφείλονται στις πλημμύρες και στις καταιγίδες.  Στο ίδιο διάστημα καταγράφηκαν 1,4 εκατ. νεκροί και 4,4 εκατ. τραυματισμένοι ή αναγκασμένοι να μεταναστεύσουν λόγω της κλιματικής αλλαγής.

ΣΩΣΤΕ ΤΑ ΑΓΡΑΦΑ


Τετάρτη, 10 Οκτωβρίου 2018

Οι Σέρρες μέσα στα σπίτια μας

 Ας μην κρυβόμαστε, όλοι γνωρίζουμε πως η απίστευτη υπόθεση των Σερρών δεν είναι τόσο απίστευτη. Είναι και αυτή αποτέλεσμα της χρόνιας λειτουργίας ενός σαθρού συστήματος. Και όχι, δεν φταίει μόνο το κράτος. Φταίει και η αγία ελληνική οικογένεια που μαθαίνει στα παιδιά της πως ο σκοπός αγιάζει τα μέσα... Πηγή: Protagon.gr

του Κοσμά Βίδου 
Ο καθηγητής που χρηματίζεται ή που πληρώνεται σε είδος για να σε περάσει στις εξετάσεις δεν έχει δικαιολογία. Ο γονιός που δωροδοκεί τον καθηγητή για να περάσει το παιδί του, έχει; Το ίδιο αδικαιολόγητοι δεν είναι και οι συνάδελφοι του κάθε «φακελάκια» που κάτι έχουν ακούσει, κάτι γνωρίζουν αλλά δεν θέλουν φασαρίες και προτιμούν να κάνουν πως όλα βαίνουν καλώς; Αλλά και οι φοιτητές, που από το να διαβάσουν προτιμούν να πληρώσουν ή να ενδώσουν; Ολοι αυτοί, σκουριασμένα γρανάζια είναι στον κακοσυντηρημένο μηχανισμό της εν Ελλάδι παιδείας.

Ξανακυκλοφόρησαν «Τα καμάκια» του Βασίλη Βασιλικού βιβλίο, που είχε πρωτοκυκλοφορήσει το 1978, κυκλοφορεί πάλι από τις εκδόσεις Στερέωμα

Του Δημήτρη Φύσσα
Από το Athens Voice 
Σαράντα χρόνια καμάκωμα, πέρα από το «Μόμπι Ντικ» και το «20.000 λεύγες κάτω από τη θάλασσα».
Περισσότερο ελεγεία μιας εποχής, σατιρική μετα-ηθογραφία, πορτρέτο ενός τόπου, μερική πολιτική φαντασία, και λιγότερο ερωτογράφημα, «Τα καμάκια» είναι ένα βιβλίο που στην πρώτη του εμφάνιση σαράντα χρόνια πριν (1978) είχε παρεξηγηθεί σφόδρα. Ισορροπώντας μεταξύ «συμβατικής» πεζογραφίας (όσο συμβατική μπορεί να είναι η πεζογραφία του Βασιλικού), εναλλακτικής ιστορίας, δημοσιογραφίας, ημερολογίου και διήγησης, συντίθεται από ένα Πρόλογο (μια ιστορία ενδεικτική τού τι πρόκειται ν’ ακολουθήσει), τρία Μέρη κι έναν Επίλογο.
Το πρώτο και μεγαλύτερο μέρος τιτλοφορείται «Στα βράχια της Αρβανιτιάς» και φέρνει τους αναγνώστες σ’ επαφή: μ’ έναν τόπο, το Ναύπλιο / Ανάπλι και την Αργολίδα ευρύτερα∙ μια εποχή, τα πρώτα χρόνια μετά τη μεταπολίτευση του 1974 (και, μέσω αναδρομικών αφηγήσεων, από τις αρχές του '70, οπότε είχε ξεκινήσει ο τουρισμός στην περιοχή)∙ μια πινακοθήκη από «καμάκια», ήτοι, είδος ντόπιων «επαγγελματιών» επιβητόρων,

ΓΙΩΡΓΟΣ ΜΟΡΑΡΗΣ: «Το ποίημα – πορτρέτο» | Κώστας Φωτεινάκης: Ο Νικόλαος Γύζης, ο αποκεφαλισμένος λήσταρχος Νταβέλης

ΓΙΩΡΓΟΣ ΜΟΡΑΡΗΣ: «Το ποίημα – πορτρέτο» | Κώστας Φωτεινάκης: Ο Νικόλαος Γύζης, ο αποκεφαλισμένος λήσταρχος Νταβέλης και «Το Άγιον Μανδήλιον»


[ΠΙΝΑΚΑΣ -1]
ΓΙΩΡΓΟΣ ΜΟΡΑΡΗΣ: Το ποίημα – πορτρέτο [Εκδόσεις Καστανιώτη, 2017]
Τέλος εποχής οι μέρες εκείνες
που οι ληστές στον Παρνασσό
ήταν περισσότεροι από τα χιόνια του
και τυμπανιστές ανύψωναν ηχηρά τείχη
στην ανοχύρωτη χώρα.
Τώρα στην πλατεία των ανακτόρων
απλώνουν τον τάπητα υφασμένο
με το νήμα της τάξεως.
Αφήνουν τα κομμένα κεφάλια των ληστών
πάνω στο κούτσουρο – μαξιλάρι
για το αίμα που έγινε γιατρικό τους.
Μαζεύτηκε κόσμος
να ξεπλύνει το κακό στο ρέμα των δακρύων.

Κλοπή στα Γκαλαπάγκος...

Άγνωστοι έκλεψαν 123 μωρά γιγαντιαίων χελωνών από μια εγκατάσταση αναπαραγωγής στα Νησιά Γκαλαπάγκος, τα οποία θεωρούνται σύμβολο  μοναδικής βιοποικιλότητας  στο πλανήτη υπενθυμίζοντας  πώς  εκεί ο Δαρβίνος  βρήκε το υλικό για τη  θεωρία της φυσικής επιλογής.

«Κλάπηκαν όλα , 123 συνολικά» δήλωσε στο AFP ο Ουάσινγκτον Περάντες, εκπρόσωπος της τοπικής αρχής.

Τα νησιά έχουν  συνολική έκτασή  3.000 τετραγωνικά μίλια και είναι προστατευόμενος βιότοπος και κατοικία δεκάδων ειδών ζώων,  που δεν απαντώνται πουθενά αλλού στον πλανήτη.


Αυτό προσελκύει χιλιάδες τουριστών κάθε χρόνο, αλλά έχει επίσης κάνει το εξωτικό είδος στόχο των εγκληματιών άγριας ζωής.

Η Νότια Καρυστία στη μέγγενη των αιολικών πάρκων


Για τον ΣΠΠΕΝΚ
Χ. Μπερέτη- Πρόεδρος
Θ. Μπινιάρης - Γραμματέας


Οι εργασίες εγκατάστασης των αιολικών πάρκων της Ενελ και άλλων εταιρειών προχωρούν με ταχείς ρυθμούς. Το  βουνό βρίσκεται σε φάση κατεδάφισης από άκρη σε άκρη: όλες οι κορυφογραμμές έχουν πλέον δρόμο πρόσβασης από τον οποίο ξεκινούν άλλοι δρόμοι πρόσβασης για κάθε ανεμογεννήτρια. Ξεχωριστοί δρόμοι ανοίγονται για τους πυλώνες υψηλής τάσης σε όλο τον Καβοντόρο έως τον Μπούρο. Στους δρόμους απουσιάζουν τα τεχνικά έργα για την απορροή των βρόχινων νερών που αν γίνουν ορμητικά θα προκαλέσουν απρόβλεπτες καταστροφές. Ήδη από το καλοκαίρι στο χωριό Σχίζαλι έχουν κυλήσει βράχοι κοντά σε σπίτια. 



Ο αντίκτυπος των έργων γίνεται ολοένα πιο αισθητός στην ίδια την Κάρυστο και τα περίχωρα της.

Τρίτη, 9 Οκτωβρίου 2018

Οι ανεμογεννήτριες και το τοπίο


 του Γιάννη Σχίζα
Δημοσιεύεται στις 7/10/18 στο "Δρόμο της Αριστεράς"

 Στα τέλη του  19ο αιώνα ο Γουϊλιαμ Βαν Χορν, πιονιέρος διευθυντής των καναδικών σιδηροδρόμων έλεγε : «Αφού δεν μπορούμε να εξάγουμε το τοπίο, θα εισάγουμε τους τουρίστες….» Το τοπίο είναι ουσιαστικό πλεονέκτημα μιας πολιτικής προσέλκυσης τουριστών, η δε διατήρησή του περιλαμβάνει όλες τις ενέργειες περιφρούρησης της αρτιότητάς του! Υπενθυμίζω την υπόθεση του Δελφικού χώρου το 1987, που ήλθε στην επιφάνεια λόγω της σοβιετικής επένδυσης στην Αλουμίνα : Το Συμβούλιο της Επικρατείας απέρριψε την επενδυτική πρόταση ΑΠΛΩΣ και μόνο  γιατί η   επένδυση υπεισέρχονταν «στην άκρη» του Δελφικού Τοπίου ,εμποδίζοντας  την ιστορική αναπόληση….



Οι χερσαίες ανεμογεννήτριες  που εγκαθίστανται  σε βουνά για να εισπράξουν  το αιολικό δυναμικό, καταστρέφουν τη φύση, ανοίγοντας νέες χαράξεις στην επιφάνεια της και επιβάλλοντας «πλατφόρμες» με περίσσεια τσιμέντου και οικοδομικών υλικών.

ΝΙΚΗ ΣΤΑΥΡΙΔΗ, ΓΙΟΥΡΙ, ΜΕΣΑ ΣΤΗΝ ΟΜΙΧΛΗ




(ΔΙΗΓΗΜΑΤΑ)



Εικόνες και στιγμιότυπα αποχαιρετισμού από μια περασμένη εποχή στην Πόλη.

Ο Γιούρι, η Θάλεια Νομίδου, το Αμπίτ Χαν, η Ρωμαλέα, η γιαγιά, η άλλη γιαγιά, το παλιό Larousse, οι «Τετράρχες» στο παλάτι των Δόγηδων, που άφησαν το ένα ποδαράκι τους στον Ιππόδρομο της Κωσταντινούπολης, ο Νεντίμ, η εκδρομή στο Γιάκατζικ που δεν έγινε, η Κάρεν και τα τσιμισίρια, η πολυκατοικία «Τουγμπά» στο Μπεμπέκι, η θεία Αυγούστα, το Γκέμλικ, τα μνήματα στο Μπαλουκλή (ελληνικά), τα μνήματα στο Καντίκιοϊ (ελληνικά), τα μνήματα στο Ζιντζιρλίκουγιου (τουρκικά), το βιολί και το κοντσέρτο του Βιενιάφσκι, η Κική, η Αρασιά, τα πετραδάκια της Μπρούσας, τα ιτσλί, ο Γιάννης, ο Βασίλης, το αηδόνι στο Νηχώρι... Πρόσωπα και σημεία μέσα στον χρόνο και τους τόπους. Μια φευγαλέα καταγραφή, «άφκιαστη κι αστόλιστη». Επειδή, αν δεν το διηγηθείς δεν υπάρχει.