Ημέρες ορειβασίας

Ημέρες ορειβασίας

Κυριακή, 23 Φεβρουαρίου 2020

Κική Δημουλά, 1931-2020

Το 2010, με την ευκαιρία της βράβευσης της με το Ευρωπαϊκό Βραβείο Λογοτεχνίας για το σύνολο του ποιητικού και του πεζού έργου της η Κική Δημουλά έγραψε αυτοβιογραφούμενη:


«Ένα βιογραφικό σημείωμα πρέπει, αφού γραφτεί, να μείνει επ' αρκετόν καιρό κρεμασμένο στον αέρα από ένα τσιγκέλι αυστηρότητας, ώστε να στραγγίξουν καλά τα στερεότυπα, οι ωραιοποιήσεις, η ρόδινη παραγωγικότης και ο πρόσθετος ναρκισσισμός, πέραν εκείνου που ενυπάρχει στη φύση μιας αυτοπαρουσίασης. Μόνον έτσι βγαίνει το καθαρό βάρος: το ήθος που επέβαλες να τηρεί η προσπάθειά σου.Τα πόσα βιβλία έγραψε κανείς, πότε τα εξέδωσε, ποιες μεταφράσεις τα μεταναστεύουν σε μακρινές ξένες γλώσσες και ποιες διακρίσεις τα χειροκροτούν είναι τόσο τρέχοντα, όσο το να πεις ότι μέσα σ' έναν βαρύτατο χειμώνα υπήρξαν και κάποιες μέρες με λαμπρή λιακάδα. Ωστόσο, επειδή αυτό είναι το υλικό της πεπατημένης, που δεν μπορεί να συνεχίσει τη χάραξή της με συνεσταλμένες καινοτόμες επιφυλάξεις, γεννήθηκα στην Αθήνα το 1931. Η παιδική ηλικία πέρασε χωρίς να αναδείξει το «παιδί θαύμα».

Το 1949, τελειώνοντας το Γυμνάσιο, υπέκυψα εύκολα στο «πρέπει να εργαστείς», και εργάστηκα στην Τράπεζα της Ελλάδος είκοσι πέντε χρόνια. Ανώτερες σπουδές: η μακρά ζωή μου κοντά στον ποιητή 'Αθω Δημουλά.

Νίκος Σκαλκώτας

Στη μνήμη μου έρχονται κάποιες ημέρες της δεκαετίας του '50, στον τότε ορθάνοιχτο χώρο της Ηλιούπολης, με τις μεγάλες λεωφόρους και τους ευκάλυπτους, με τους ανοιχτούς ορίζοντες, με την κυρίαρχη «υβριδική» δομή αστικής και αγροτικής ζωής.
Τότε, σε κάτι εθνικές γιορτές ακούγαμε κάποια μουσική που -όπως αποδείχτηκε- πέρναγε καθαρά στην ψυχή μας. Χρόνια μετά, όταν πάτησα τα «ήντα», σαν «Ηλιουπολίτης της διασποράς» που ζούσε πλέον στην Κυψέλη, αναζήτησα τη μουσική αυτή και τον παραγωγό της - χωρίς να διαθέτω καμιά άλλη πληροφορία. Και την βρήκα: Ήταν ο «Ηπειρώτικος» του Νίκου Σκαλκώτα, που κρατούσε μόλις 1 λεπτό και 33 δευτερόλεπτα, που ήταν ικανός να επιδράσει επάνω σου σαν μια στοχαστική αλλά πάντως ηλεκτρική εκκένωση.

Σάββατο, 22 Φεβρουαρίου 2020

Ο διαστημικός τουρισμός είναι γεγονός: Ίσως το 2022 οι πρώτοι τουρίστες



Την αποστολή τεσσάρων τουριστών του διαστήματος μέχρι το 2022 ανακοίνωσε την Τρίτη η εταιρία SpaceX, γνωστοποιώντας παράλληλα και την συνεργασία της με την εταιρία Space Adventure.
Οι «διαστημικοί» τουρίστες θα μεταφερθούν στο διάστημα με την κάψουλα Crew Dragon της SpaceX, η οποία σχεδιάστηκε για μεταφορά αστροναυτών και θα πραγματοποιήσει τις πρώτες επανδρωμένες πτήσεις της τους επόμενους μήνες.
«Στόχος μας είναι να φτάσουμε σε ύψος, δύο με τρεις φορές το ύψος που πετά ο Διεθνής Διαστημικός Σταθμός» δήλωσε στο πρακτορείο AFP, ο πρόεδρος της Space Adventure, Τομ Σέλεϊ, ο οποίος σημείωσε πως η ακριβής τροχιά θα καθοριστεί από την SpaceX και θα είναι μεγαλύτερη από τα 400 χιλιόμετρα, ύψος στο οποίο ταξιδεύει ο Διεθνής Διαστημικός Σταθμός.
Ο Σέλεϊ σημείωσε επίσης, πως το κόστος για μια τέτοια αποστολή δεν θα είναι μικρό, αν αναλογιστεί κανείς πως για την εκτόξευση ενός πυραύλου Falcon 9 χρειάζονται 62 εκατομμύρια δολάρια, οπότε για μια επανδρωμένη αποστολή θα χρειαστούν περισσότερα χρήματα.
«Διαθέτουμε ένα αρκετά καλό δίκτυο ατόμων με μεγάλα εισοδήματα, πολλοί εκ των οποίων γνωρίζουμε πως ενδιαφέρονται για ένα διαστημικό ταξίδι» δήλωσε ο Σέλεϊ, ο οποίος πρόσθεσε πως η πτήση μπορεί να πραγματοποιηθεί ακόμα και μέσα στο 2022.
Εν αντιθέσει με τον τουρισμό στον Διεθνή Διαστημικό Σταθμό, που απαιτεί προετοιμασία έξι μηνών και εκπαίδευση στη Μόσχα, η επόμενη αποστολή θα χρειαστεί τέσσερις εβδομάδες εκπαίδευσης στις ΗΠΑ. Ύστερα από ένα κενό 12 ετών, η Space Adventure θέλει επίσης να στείλει δύο ακόμα τουρίστες στον Διεθνή Διαστημικό Σταθμό, με ρωσικό πύραυλο το 2021.
Η αναπτυσσόμενη αγορά του διαστημικού τουρισμού
Εκτός από την Space Adventure, η Virgin Galactic και η Blue Origin, αναπτύσσουν και εκείνες με την σειρά τους σκάφη για μεταφορά τουριστών στο διάστημα. Τα εισιτήρια της Virgin όταν βγήκαν στην αγορά, στα μέσα της δεκαετίας του 2000, κόστιζαν 250.000 δολάρια. Την ίδια ώρα και η Boeing αναπτύσσει μια κάψουλα μεταφοράς επιβατών, η οποία ονομάζεται Starliner, με σκοπό τη μεταφορά αστροναυτών στον Διεθνή Διαστημικό Σταθμό αλλά και με την ικανότητα να μεταφέρει τουρίστες στο διάστημα.
ΠΗΓΗ  ΙΣΚΡΑ

Νέο ευρωπαϊκό μοντέλο για τη διαχείριση των προστατευόμενων περιοχών της Ελλάδας


Με βάση ένα νέο ευρωπαϊκό μοντέλο και τις βέλτιστες πρακτικές αναμένεται να λειτουργεί εφεξής η διαχείριση των Προστατευόμενων Περιοχών της χώρας, ύστερα από την αναμενόμενη μέχρι τέλος Φεβρουαρίου παρουσίαση του περιβαλλοντικού νομοσχεδίου του ΥΠΕΝ. Στόχος, σύμφωνα με το υπουργείο, είναι να γίνει μια καινούρια εθνική προσπάθεια για την ουσιαστική προστασία του περιβάλλοντος, αξιοποιώντας όλους τους διαθέσιμους εθνικούς και κοινοτικούς πόρους.
Οι προστατευόμενες περιοχές αντιστοιχούν κοντά στο 1/3 της έκτασης της χώρας και τις διαχειρίζονται 36 φορείς. Σύμφωνα με το ΥΠΕΝ, η νομοθετική παρέμβαση κρίνεται αναγκαία, καθώς παρά τις προσπάθειες που κάνουν πολλά από τα ΔΣ Φορέων, αυτά δεν μπορούν να ανταποκριθούν ούτε στις πιο απλές από τις αρμοδιότητες τους όπως αυτές της καθαριότητας και της φύλαξης, ενώ το θεσμικό πλαίσιο, παρά τις κατά καιρούς παρεμβάσεις, παραμένει ελλιπές με περιορισμένα αποτελέσματα.

ΝΕΑ Ξ Υ Λ Ο Φ Α ΓΑ Ε Ν Τ Ο Μ Α Χ Α Ρ Ο Υ Π Ι Α Σ !

Κωνσταντίνου Μπουχέλου 
   Καθηγητή  Εντομολογίας Γεωπονικού Πανεπιστημίου Αθηνών

Εικ. 1 : Χylosandrus compactus

Εικ. 2 : Χylosandrus craussiusculus

Δύο εξωτικά σκαθάρια σε περιοχές της Ευρωπαϊκής Μεσογείου.
             Τα είδη Χylosandrus compactus και Χylosandrus craussiusculus (Coleoptera: Scolytidae), στα δάση και στα φυσικά πάρκα της Ιταλίας και της Γαλλίας.
              Πρόκειται για ένα είδος που επιτίθενται σε πάνω από 200 είδη φυτών. Αυτό το σκαθάρι υπάρχει σε όλα τα νησιά της Χαβάης και αποτελεί απειλή για ιθαγενή φυτά και φυτείες καφέ.
Τώρα, είναι πλέον μέρος του καταλόγου συναγερμού από την Ευρωπαϊκή και Μεσογειακή Οργάνωση Προστασίας Φυτών.

Παρασκευή, 21 Φεβρουαρίου 2020

Είναι πρωτοφανής η εγκατάσταση αιολικών σταθμών σε Εθνικό Δρυμό!Άραγε σηματοδοτεί κάτι η επιλογή της Οίτης;

Tου Στέφανου Σταμέλλου

Διαβάζουμε στην ιστοσελίδα του Υπουργείου Αγροτικής Ανάπτυξης (http://www.minagric.gr): «Οι Εθνικοί Δρυμοί της Ελλάδας είναι φυσικές περιοχές που έχουν ιδιαίτερη οικολογική σημασία εξαιτίας της σπανιότητας και της ποικιλομορφίας της χλωρίδα και πανίδας τους, των γεωμορφολογικών σχηματισμών, του υπεδάφους, των νερών, της ατμόσφαιρας και γενικά του περιβάλλοντός τους. Ο σκοπός για τον οποίο ιδρύθηκαν:
(α) Να αφεθεί η φύση ελεύθερη, ανεπηρέαστη από εξωτερικές επιδράσεις, να ακολουθήσει τις δικές της διεργασίες. (β) Να διατηρηθεί το φυσικό περιβάλλον για λόγους αισθητικής απόλαυσης και επιστημονικής έρευνας, ανεπηρέαστο από ΄΄αναπτυξιακά΄΄ προγράμματα. (γ) Να προσφέρουν ευκαιρίες αναψυχής στο κοινό. (δ) Να διατηρηθούν ως βιογενετικά αποθέματα και ζωντανά μουσεία φυσικής ιστορίας για την προαγωγή της έρευνας και της εκπαίδευσης.»

Στην Ελλάδα έχουμε δέκα(10) Εθνικούς Δρυμούς: Ολύμπου, Παρνασσού, Πάρνηθας, Αίνου, Οίτης, Πίνδου(Βάλια Κάλντα), Βίκου – Αώου, Σουνίου, Σαμαριάς και Πρεσπών με συνολική επιφάνεια 840.000 στρέμμ. περίπου και καλύπτουν έκταση ίση με το 0,5% της επιφάνειας της χώρας μας. [Αν και ο αριθμός των Εθνικών Δρυμών είναι ικανοποιητικός, εντούτοις η έκταση που καλύπτουν, σαν σύνολο, είναι σχετικά μικρή. Συγκριτικά με την επιφάνεια των Εθνικών Δρυμών άλλων χωρών στην Ευρώπη, όπως της Αγγλίας με 9%, της Ελβετίας με 6%, της Ιαπωνίας με 3,2%, της Τσεχοσλοβακίας με 3%, της Ολλανδίας με 1,14% και της Ιταλίας με 0,65%, είμαστε από τους τελευταίους. Γι αυτό, για πολλούς από τους Εθνικούς Δρυμούς μας έχει τεθεί, εδώ και μερικά χρόνια, το αίτημα της επέκτασης των ορίων τους.]

Ο ρόλος της τεχνολογίας στον επαναπροσδιορισμό της μουσειακής εμπειρίας


Φοιτήτρια: Βαρβάρα Τζάμα
Επιβλέποντες καθηγητές: Αλκμήνη Πάκα και Κωνσταντίνος Σακαντάμη
Σχολή: Τμήμα Αρχιτεκτόνων Μηχανικών του Α.Π.Θ.




Π Ε Ρ Ι Λ Η Ψ Η

Μετά τα τέλη της δεκαετίας του 70’, ο μουσειακός σχεδιασμός βρέθηκε αντιμέτωπος με την ανάγκη προσανατολισμού σε ένα περισσότερο ανθρωποκεντρικό μοντέλο εκθεσιακής παρουσίασης, επηρεαζόμενος από το γενικότερο πλαίσιο διαπραγμάτευσης των προσδοκιών του κοινού.  Εγκαταλείπεται η προσκόλληση στον διδακτικό τρόπο παρουσίασης των συλλογών, που επικρατούσε για χρόνια στις μουσειακές πρακτικές, και αναζητούνται νέοι τρόποι ανάδειξης, με κεντρικό άξονα την εμπειρία και τις μοναδικές προσωπικές και νοηματικές ερμηνείες. Ο ανθρωποκεντρικός αυτός χαρακτήρας του σύγχρονου εκθεσιακού σχεδιασμού, που στοχεύει πλέον σε μία πολυαισθητηριακή και όχι μόνο οπτική ανάγνωση των πραγμάτων, αντλεί ώθηση και αναπτύσσεται σε μεγάλο βαθμό με τη βοήθεια των καινοτόμων ψηφιακών τεχνολογιών και τη διάδραση. Τα αρχιτεκτονικά χαρακτηριστικά, τα μεγέθη, οι αποστάσεις, το φως, και το χρώμα, συνδυάζονται με σύγχρονα ψηφιακά μέσα , επαναπροσδιορίζοντας την για χρόνια αυστηρή εικόνα της έκθεσης, δημιουργώντας νέες μορφές έκφρασης στον χώρο του μουσείου.

Πέμπτη, 20 Φεβρουαρίου 2020

Ἀ­λέ­ξαν­δρος Βα­ναρ­γι­ώ­της : Τσι­κνο­πέμ­πτη





ΤΡΑΓΩΔΙΑ προ­χω­ροῦ­σε πρὸς τὴν ἔ­ξο­δο. Ὁ­λο­κλη­ρώ­να­με τὸ τρί­το ἐ­πει­σό­διο: «Ὁ δό­λος, τὸ εἶ­ναι καὶ φαί­νε­σθαι, ἡ γνώ­ση καὶ ἡ ἄ­γνοι­α» ἦ­ταν τὰ βα­σι­κὰ θέ­μα­τα τῆς ἑ­νό­τη­τας.
       Στὸ χῶ­ρο τοῦ σχο­λεί­ου ἔ­τρε­χαν γε­γο­νό­τα καὶ ἀ­να­μέ­νον­ταν ἐ­ξε­λί­ξεις.
       «Τοὺς ἔ­πια­σε χθές, ὁ ἄν­τρας της σὲ ραν­τε­βου­δά­κι» εἶ­πε ἕ­να πρω­ὶ ὁ Μίλ­τος.
       Μι­λοῦ­σε γιὰ τὸν μα­θη­μα­τι­κὸ καὶ τὴν Ἀγ­γλι­κοῦ. Εὐ­τυ­χῶς ὅ­μως δὲν ἄ­νοι­ξε μύ­τη. Δὲν ἔ­μα­θα πο­τὲ ποὺ κα­τέ­λη­ξε ἡ ἱ­στο­ρί­α, ἀλ­λὰ ὅ­λα ἔ­δει­χναν νὰ κυ­λοῦν φυ­σι­ο­λο­γι­κά. Τί­πο­τε δὲν τα­ρα­κού­νη­σε τὴν τελ­μα­τώ­δη ἀ­κι­νη­σί­α τοῦ σχο­λι­κοῦ πε­ρι­βάλ­λον­τος.
       «Ἡ γέν­νη­ση τοῦ δρά­μα­τος, ὁ Δι­θύ­ραμ­βος καὶ οἱ γι­ορ­τὲς τοῦ Δι­ο­νύ­σου ἐ­πα­νά­λη­ψη γιὰ τέ­στ τὴν ἄλ­λη Τε­τάρ­τη», ἀ­να­κοί­νω­σα στὴν τρί­τη Γυ­μνα­σί­ου πα­ρα­μο­νὲς Τσι­κνο­πέμ­πτης, ἀ­πο­βλέ­πον­τας μὲ τὴν ἐ­πα­νά­λη­ψη νὰ ἀ­φο­μοι­ω­θοῦν κά­ποι­ες βα­σι­κὲς γνώ­σεις πρὶν χα­θοῦν στὴ λή­θη τοῦ χρό­νου.

Θεοφάνης Τάσης, συνέντευξη στη Χαριτίνη Μαλισόβα

Ο Θεοφάνης Τάσης γεννήθηκε το 1976 στο Μόναχο, όπου και μεγάλωσε. Διδάσκει Σύγχρονη Πρακτική Φιλοσοφία στο Alpen-Adria Universität στην Αυστρία. Είναι επισκέπτης καθηγητής στο Universität St. Gallen στην Ελβετία και μέλος της Ανθρωπιστικής Ακαδημίας του Βερολίνου. Διετέλεσε Stanley J. Seeger Fellow στο Πανεπιστήμιο του Princeton, Marie Curie Fellow στο Université Saint-Louis στις Βρυξέλλες και Erasmus Fellow στο Freie Universität Berlin. Η έρευνά του αφορά τη σχέση πολιτικής, ηθικής και ψηφιακής τεχνολογίας με επίκεντρο τις έννοιες εικόνα, θνητότητα και τέχνη του βίου. Τα έργα του Πολιτικές του Βίου: Η Ειρωνεία (Εκδόσεις Ευρασία, 2012) και Καστοριάδης: Μια φιλοσοφία της αυτονομίας (Εκδόσεις Ευρασία, 2007) έχουν βραβευθεί με το Καυταντζόγλειο Βραβείο του Πανεπιστημίου Αθηνών. Στα ελληνικά κυκλοφορούν ακόμη τα έργα του: Πολιτικές του Βίου ΙΙ: Η επιμέλεια εαυτού στην εικονιστική κοινωνία (Εκδόσεις Αρμός, 2017), Φάρμακον (Εκδόσεις Ευρασία, 2011) και οι ποιητικές συλλογές Φυσιολογικά ευρήματα (Εκδόσεις Κέδρος, 2001) και Απογεύματα στον καπιταλισμό (Εκδόσεις Τυπωθήτω, 2009). Το μεταφραστικό του έργο περιλαμβάνει βιβλία των Martin Heidegger, John Stewart Mill, Αλέξανδρου Νεχαμά και Roberto Mangabeira Unger. Ο ψηφιακός ανθρωπισμός, που κυκλοφορεί από τις Εκδόσεις Αρμός (2019), είναι η αφορμή της συζήτησής μας.
Ποια χρονική στιγμή, ποια συνθήκη κοινωνική σάς κινητοποίησε να γράψετε τον Ψηφιακό ανθρωπισμό;

Επτά χρόνια «σχεδία»: Το μεγάλο πάρτι



  
 
 
 Το ελληνικό περιοδικό δρόμου συμπληρώνει επτά χρόνια ζωής και το γιορτάζει με ένα μεγάλο πάρτι, στο δικό του σπίτι, στην καρδιά του ιστορικού κέντρου της Αθήνας, την Πέμπτη 27 Φεβρουαρίου.
Επτά χρόνια... φαγούρα! Φαγούρα δημιουργική, αυτή που δεν αφήνει το μυαλό να βαλτώσει, αλλά το προκαλεί να «κατεβάσει» ιδέες και να βρει λύσεις. Αυτή τη φαγούρα γιορτάζουμε την Πέμπτη 27 Φεβρουαρίου με ένα μεγάλο πάρτι στο σπίτι της «σχεδίας» (www.shediahome.gr), Κολοκοτρώνη 56 και Νικίου 2. Καλεσμένοι όλοι οι φίλοι της «σχεδίας» μας, που τέτοιες μέρες, πριν από επτά χρόνια, στις 27 Φεβρουαρίου του 2013, άνοιξε πανιά και ξεκίνησε το ταξίδι της στους δρόμους της πόλης μας, κάνοντας πράξη τη δημοσιογραφία της αλληλεγγύης και φωτίζοντας «μονοπάτια που οδηγούν έξω από το σκοτάδι της κοινωνικής απομόνωσης και απαξίωσης»*.

Έχε στο νου σου το παιδί !


POSTER LOWΤο Ελληνικό Κέντρο Διατροφικών Διαταραχών συμμετέχει για τέταρτη χρονιά στην Παγκόσμια Εβδομάδα Ευαισθητοποίησης για τις Διατροφικές Διαταραχές, μια πρωτοβουλία που πραγματοποιείται κάθε Μάρτιο σ’ όλο τον κόσμο.
Η Δρ. Μαρία Τσιάκα, Πρόεδρος του Κέντρου και η ομάδα της έχουν σχεδιάσει μια ημερίδα με τίτλο «Έχε το νου σου στο παιδί». Στη φετινή διοργάνωση, οι ειδικοί θα εστιάσουν στα παιδιά και τους εφήβους, καθώς και στο ρόλο που παίζει η οικογένεια στη διαδικασία της ίασης. Για μια ακόμη φορά θα δοθεί βήμα στους ασθενείς και στις οικογένειές τους.
Σύμφωνα με τις τελευταίες έρευνες, 3 παιδιά στα 10 ηλικίας 14-16 ετών νοσούν από κάποια διατροφική διαταραχή στην τυπική ή άτυπη μορφή της. Τα ποσοστά νοσηλείας παιδιών και εφήβων με διατροφική διαταραχή έχουν διπλασιαστεί. Επιδημιολογικές μελέτες έδειξαν ότι το διάστημα μεταξύ 2.000-2.006 νοσούσε το 3,5% του γενικού πληθυσμού, ενώ την περίοδο 2013-2018 το ποσοστό αυτό έφτασε το 7,8%. Αυτό οφείλεται πρωτίστως στο γεγονός ότι όλο και περισσότερα νεαρά άτομα-κυρίως έφηβοι-παγιδεύονται στη νόσο. Την ίδια στιγμή, μια νέα διατροφική διαταραχή κάνει την εμφάνισή της. Λέγεται ARFID και πλήττει νήπια. Τα στοιχεία είναι αποκαρδιωτικά. Τα νέα εργαλεία που επιστρατεύει, ωστόσο, η επιστημονική κοινότητα διεθνώς έρχονται να δώσουν ελπίδα για πλήρη ίαση. Αρκεί, να έχεις το νου σου στο παιδί!

Βράβευση ντοκιμαντέρ μικρού μήκους του Ινστιτούτου "Αρχιπέλαγος"


MWF 2020 Film Festival Participant SM Cards R16 1
 

Βράβευση ντοκιμαντέρ μικρού μήκους για τη δράση Ινστιτούτου Θαλάσσιας Προστασίας "Αρχιπέλαγος" στο World Whale Film Festival στο Maui της Χαβάης: Καλύτερη Ηρωική Δράση για την Προστασία του Περιβάλλοντος


Το ντοκιμαντέρ μικρού μήκους – παρουσίαση του Καταφυγίου Θαλάσσιας Ζωής Αιγαίου, που βρίσκεται υπό κατασκευή στο νησί των Λειψών, κέρδισε το Βραβείο “Best Heroic Act of Environmental Stewardship” (Καλύτερη Ηρωική Δράση για την Προστασία του Περιβάλλοντος) στο World Whale Film Festival (Παγκόσμιο Φεστιβάλ Ταινιών για τις Φάλαινες), στο Maui της Χαβάης!

Πίστη, Αγάπη, Ελπίδα του Odon Fon Horvath


Η ομάδα ΑΝΙΜΑ, μετά τις επιτυχημένες παραστάσεις «Γαμήλιο Εμβατήριο», «Έξοδος» και τη σπουδαία διάκριση της σκηνοθέτιδος Ρουμπίνης Μοσχοχωρίτη με το βραβείο Κάρολος Κουν για το έργο «Ζητιάνος», ανεβάζει το «Πίστη, Αγάπη, Ελπίδα» του Odon Fon Horvath (Έντεν Φον Χόρβατ). Γραμμένο το 1932, είναι ένα από τα πιο σκοτεινά και δυστοπικά έργα του 20ου αιώνα. Σκοπός της παράστασης είναι ν’ ανοίξει έναν διάλογο με την σημερινή, εξίσου άγρια εποχή.
Πρεμιέρα 19 Μαρτίου και για 16 μόνο παραστάσεις στο Bios Main


agapi-1

Υπόθεση
Μια άνεργη γυναίκα προσπαθεί να βρει λύση στο οικονομικό αδιέξοδο που βιώνει, βάζοντας το σώμα της ενέχυρο στο Εργαστήριο Ανατομίας, προκειμένου να πάρει τα χρήματα που αντιστοιχούν και έτσι να εξασφαλίσει μια άδεια πλασιέ, για να μπορέσει να εργαστεί. ‘Όμως τα πράγματα θα περιπλεχθούν, θα κατηγορηθεί για απάτη, θα φυλακισθεί και θα χάσει τη δουλειά της, φτάνοντας στα όρια της εξαθλίωσης. Η σύντομη ερωτική ιστορία που θα ζήσει μ’ έναν αστυνομικό, δεν θα είναι αρκετή για να αλλάξει την πορεία των γεγονότων…
Η ομάδα ΑΝΙΜΑ αποφάσισε να ανεβάσει το θεατρικό έργο του Χόρβατ «Πίστη, αγάπη, ελπίδα», για να αναδείξει τις ομοιότητες και τις αντιστοιχίες με τη σημερινή εποχή, όπου κυριαρχεί η γενικευμένη κρίση- οικονομική και κοινωνική, ο κυνισμός, οι έντονες φασιστικές ιδεολογίες και συμπεριφορές, καθώς και η έλλειψη ανθρωπιάς και επικοινωνίας. Οι ανθρώπινες σχέσεις και η βαρβαρότητα που τις διακρίνει, οι εργασιακές σχέσεις, οι σχέσεις εξουσίας, οι ερωτικές και φιλικές σχέσεις οδηγούνται σε αδιέξοδο, σ' έναν κόσμο που οι τρεις αξίες του τίτλου του θεατρικού μοιάζουν μακρινή ουτοπία.

Τετάρτη, 19 Φεβρουαρίου 2020

Κοινή τοποθέτηση Περιβαλλοντικών Οργανώσεων επί του αναμενόμενου νομοσχεδίου για περιβαλλοντικά ζητήματα.



18/2/2020



Με αφορμή τις πρόσφατες ανακοινώσεις του Υπουργού Περιβάλλοντος και Ενέργειας κ. Κ. Χατζηδάκη, στο πλαίσιο προγραμματισμένης συνάντησης με τις περιβαλλοντικές οργανώσεις, σχετικά με την προετοιμασία ενός νέου νόμου-πλαισίου για το περιβάλλον με αντικείμενο νέες ρυθμίσεις που θα αφορούν την περιβαλλοντική αδειοδότηση, τις προστατευόμενες περιοχές, τις οικιστικές πυκνώσεις και τους δασικούς χάρτες, οι περιβαλλοντικές οργανώσεις ΑΝΙΜΑ, Αρκτούρος, Αρχέλων, Ελληνική Ορνιθολογική Εταιρεία, ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΕΤΑΙΡΕΙΑ Περιβάλλοντος και Πολιτισμού, Ελληνική Εταιρία Προστασίας της Φύσης, Εταιρεία Προστασίας Πρεσπών, Μεσόγειος SOS, Καλλιστώ, Greenpeace, MEDASSET, WWF εξέδωσαν την ακόλουθη κοινή ανακοίνωση:

Μετά τη συνάντηση, για την οποία ευχαριστούμε τον Υπουργό, κυκλοφόρησε ενημερωτικό σημείωμα με τίτλο «Ανεπαρκής η δράση των Φορέων Διαχείρισης Προστατευόμενων Περιοχών». Αναφορικά με το μονομερές αυτό κείμενο, οι οργανώσεις δηλώνουν τα παρακάτω:
·         Το σύστημα διαχείρισης των προστατευόμενων περιοχών που βασίζεται στους Φορείς Διαχείρισης έχει προσφέρει αξιοσημείωτο έργο στην προστασία των πυρήνων βιοποικιλότητας της χώρας και αυτό παρά την έλλειψη σταθερής χρηματοδότησης και κεντρικού συντονισμού εκ μέρους του ελληνικού Δημοσίου.

Ο ΕΝΑΛΛΑΚΤΙΚΟΣ ΟΡΕΙΝΟΣ ΤΟΥΡΙΣΜΟΣ το παράδειγμα της Οίτης




Του Στέφανου Σταμέλλου
*

[Ένα κείμενο που γράφτηκε αρχικά το 2007 ως μια πρόταση/εισήγηση για το Θερινό Οικολογικό Πανεπιστήμιο εκείνης της χρονιάς. Πέρασαν δεκατρία ολόκληρα χρόνια από τότε. Χρόνια άγονα. Έγινε μια προσπάθεια επικαιροποίησης του κειμένου με τα σημερινά δεδομένα, χωρίς να αλλάξουν τα βασικά και η δομή του. Κάνετε λίγο υπομονή και διαβάστε όλο.]

Η Ελλάδα είναι χώρα τουριστική με διαρκώς αυξανόμενο το ρόλο του τουρισμού στην οικονομία. Η άμεση συμμετοχή του τουρισμού στη διαμόρφωση του ΑΕΠ στη χώρα ανέρχεται σε 30,9% και η συνολική συμμετοχή στην απασχόληση ανέρχεται σε 25,9% της συνολικής απασχόλησης καθιστώντας τον τουρισμό βασικό πυλώνα της ελληνικής οικονομίας. [στοιχεία του 2018 πηγή: http://sete.gr]

Με την πολιτική που ασκείται διαχρονικά στον τουρισμό -και από την σημερινή κυβέρνηση- εξακολουθεί να δίνεται μεγάλη βαρύτητα στην ανάπτυξη των μεγάλων τουριστικών μονάδων με τις αντίστοιχες τουριστικές επενδύσεις. Τέτοιες είναι σε εξέλιξη ή σχεδιάζονται: στον Έξαρχο της Αταλάντης, στο Κάβο Σίδερο και στην Ελούντα στην Κρήτη, στην Αργολίδα, στην Ερμιόνη, στη Χίο, στην Ίο, στην Κέρκυρα, στη Μαγνησία και αλλού.

Οι παραθεριστικές κατοικίες και γενικότερα το real estate σε συνδυασμό με τη δημιουργία υπερπολυτελών ξενοδοχείων, γηπέδων γκολφ κλπ, αποτελούν το κυρίαρχο στοιχείο αυτών των επενδυτικών σχεδίων, που έχουν στα χαρτοφυλάκιά τους κυρίως ξένοι επενδυτές. Αποψιλώνονται εκτάσεις, πωλούνται γεωργικές περιοχές, αποχαρακτηρίζονται δάση, ακόμα και αρχαιολογικοί χώροι, για να βρεθούν τα χιλιάδες στρέμματα, που θα φιλοξενηθούν τα γήπεδα και οι πολυτελείς εγκαταστάσεις τους.

Μερικά από τα χαρακτηριστικά προβλήματα που έρχονται ως συνέπειες, είναι η σπατάλη υδατικών και εδαφικών πόρων, με εμφανέστατο τον κίνδυνο υφαλμύρωσης και πτώσης των υδροφορέων, και η υποβάθμιση του εδάφους με συνέπεια την ερημοποίηση. Για παράδειγμα, ένα γήπεδο γκολφ καταναλώνει ετησίως ένα εκατομμύριο κυβικά μέτρα νερού σε συνθήκες μεσογειακού κλίματος, δηλαδή περίπου όσο οι ανάγκες μια πόλης 11.000 κατοίκων. Επίσης, είναι η αλλοίωση του φυσικού τοπίου, η υποβάθμιση των οικοσυστημάτων, η άστοχη αλλαγή των χρήσεων γης και ο αποχαρακτηρισμός δασικών περιοχών, οι μεγάλες απαιτήσεις σε ενέργεια, ο περιορισμός των δυνατοτήτων αυτοδύναμης βιώσιμης τοπικής ανάπτυξης με αρνητικές συνέπειες στη τοπική οικονομία. Ακόμα είναι η δρομολόγηση αρκετά ισχυρών κεφαλαίων από επιδοτήσεις σε ορισμένα “κέντρα” και επιχειρήσεις με αμφίβολο το οικονομικό αποτέλεσμα.

Αὐ­γὴ Λίλ­λη : Κρέ­ας




ΓΚΑΒΙΑ’ΤΙΝΑ, μπα­ρά­νι­να, κού­ρι­τσα. Οἱ πρῶ­τες λέ­ξεις ποὺ ἔ­μα­θα, οἱ μό­νες ποὺ θυ­μᾶ­μαι. Τώ­ρα νὰ μὲ ρω­τή­σεις πῶς εἶ­ναι, ἂς ποῦ­με, τὸ εὐ­χα­ρι­στῶ στὰ ρώ­σι­κα, θὰ κά­νω καὶ κα­μιὰ δε­κα­ριὰ δευ­τε­ρό­λε­πτα νὰ σοῦ πῶ σπα­σίμ­πα. Βο­δι­νό, ἀρ­νί, κο­τό­που­λο – σασ­λίκ, στὴ σού­βλα. Τὸ κα­λύ­τε­ρο κρέ­ας ποὺ ἔ­χω φά­ει πο­τέ. Τρί­α χρό­νια ἔ­κα­τσα. Κα­λὰ ἤ­τα­νε, δὲν ἔ­χω πα­ρά­πο­νο. Βα­ρε­τὰ κά­πο­τε μέν, ὁ χει­μώ­νας δὲν τὸ κου­νοῦ­σε. Στὴν κα­λύ­τε­ρη πε­ρί­πτω­ση νὰ δι­αρ­κοῦ­σε ἕ­ξι μῆ­νες, στὴ χει­ρό­τε­ρη ὀ­κτώ. Χει­μώ­νας ὅ­μως, ὄ­χι ἀ­στεῖ­α! Πλὴν τριά­ντα, πλὴν σα­ράν­τα καὶ βά­λε. Στοὺς πλὴν εἴ­κο­σι καὶ στοὺς πλὴν δε­κα­πέν­τε ἔ­λε­γες μπαί­νει ἡ ἄ­νοι­ξη ἢ σερ­γι­α­νά­ει ἀ­κό­μα τὸ φθι­νό­πω­ρο. Ἡ Πα­ρα­σκευ­ή μας ὅ­μως ἦ­ταν στα­θε­ρή, βρέ­ξει —ποὺ δὲν ἔ­βρε­χε—, χι­ο­νί­σει —ποὺ χι­ό­νι­ζε τοῦ πού­στη—, φυ­σή­σει, ποὺ φύ­σα­γε ἀ­έ­ρας σο­βα­ρός, νὰ σὲ πά­ρει καὶ νὰ σὲ ση­κώ­σει. Ἡ Πα­ρα­σκευ­ὴ σή­μαι­νε Café Real. Ἦ­ταν τρι­ώ­ρο­φο τὸ μα­γα­ζί, ἀ­πί­στευ­τα κὶτς —παρ­δα­λὲς κουρ­τί­νες, πλα­στι­κὰ λου­λού­δια, τέ­τοι­α— καὶ ἐ­νο­χλη­τι­κὰ φω­τει­νό. Καὶ κυ­ρί­ως θο­ρυ­βῶ­δες. Ἡ μου­σι­κὴ στὴ δι­α­πα­σῶν. Τὸ ἔ­χουν αὐ­τὸ οἱ ντό­πιοι. Ἀ­κοῦ­νε τὰ πάν­τα καὶ παν­τοῦ στὴ δι­α­πα­σῶν. Πᾶς στὸ μπάρ, φω­νά­ζεις. Μπαί­νεις στὸ τα­ξί, δυ­να­μώ­νει ὁ τα­ξι­τζῆς τὴ μου­σι­κὴ μὲ τὸ ποὺ σὲ βλέ­πει, φω­νά­ζεις – νὰ τὸ χα­μη­λώ­σει. Δὲν κα­τά­λα­βα πο­τὲ για­τί. Ἴ­σως ἐ­πει­δὴ ἦ­ταν ἀ­πὸ τὶς λί­γες τέ­χνες, ἡ μου­σι­κή, ποὺ ἀ­νέ­πτυ­ξαν. Τί νὰ ἀ­να­πτύ­ξεις μὲ τέ­τοι­α βα­ρυ­χει­μω­νιά, ἐ­ξάλ­λου;

Το παλιό καρναβάλι της Καλαμάτας

Το παλιό καλαματιανό καρναβάλι αποτελεί ιστορικό στοιχείο για την Καλαμάτα που αποτυπώνει αντιλήψεις και συμπεριφορές την περίοδο του αστικού μετασχηματισμού της πόλης από τα τέλη του 19ου μέχρι τις αρχές του 20ου αιώνα.
Ως εκ τούτου είναι χρήσιμο να γνωρίζουμε τι έχει συμβεί, ποίοι πρωταγωνίστησαν σε αυτή την προσπάθεια, ποιός ήταν ο χαρακτήρας του καρναβαλιού και γιατί τελικά δεν ρίζωσε ως διαχρονικός θεσμός.
Ο Ηλίας Μπιτσάνης ερεύνησε τις πηγές και παρουσιάζει όλα τα στοιχεία για τα όσα συνέβησαν από το 1899 μέχρι το 1911 που διήρκεσε η πρώτη περίοδος του καλαματιανού καρναβαλιού.

ETEREC, του Σπύρου Στάη



Πλησιάζοντας στη μέση του 21ου αιώνα, η μονομερής επαφή με την άγνωστη οντότητα είχε φθάσει σε οριακό σημείο, καθώς οι πρώτοι αποδέκτες αδυνατούσαν να διαχειριστούν την πλούσια εισερχόμενη “Γνώση”.
Μια ελίτ οικονομικά ισχυρών ανθρώπων στρατολογήθηκε για να επενδύσει στη μελλοντική επίτευξη Αμφίδρομης Επικοινωνίας και Επαφής με την άγνωστη “Ανώτερη Νόηση”. Το πρόγραμμα βασίστηκε σε προηγούμενη “Εισερχόμενη Γνώση” και συνοψιζόταν στη χρηματοδότηση του γενετικού σχεδιασμού και της βιολογικής δημιουργίας, της ανατροφής, εκπαίδευσης και υποστήριξης των “16 Πρώτων”.

Τρίτη, 18 Φεβρουαρίου 2020

Νίκος Μάρκου, Inner space



Στην ατομική του έκθεση στην Γκαλερί CITRONNE, ο Νίκος Μάρκου παρουσιάζει μια νέα φωτογραφική ενότητα. Οι εκτιθέμενες φωτογραφίες είναι καταγραφή / ντοκουμέντο ενός εσωτερικού κόσμου, ένα "Inner Space". Απεικονίζουν έναν κόσμο ο οποίος, όμως, νοείται και κατασκευάζεται από τον φωτογράφο. Ο Νίκος Μάρκου «σκηνοθετεί» τις φωτογραφίες ως συνθετικά «τοπία», χρησιμοποιώντας "objets trouvés"- πέτρες, χώμα, χαρτί, βόλους. Αποσπά τα αντικείμενα αυτά από το πλαίσιό τους, τα ιδιοποιείται, τα αλλάζει, τα σκηνοθετεί και, στην συνέχεια, τα φωτογραφίζει. Προκύπτει, δηλαδή, μια νοητή πραγματικότητα, ακίνητη και πεπερασμένη, η οποία προσομοιάζει στο φυσικό, απορρέει, όμως, από την φαντασία του φωτογράφου.


Ξυλοφάγο έντομο απειλεί τις μουριές της Αθήνας – Κατεπείγοντα μέτρα από τον Δήμο


Σε κατεπείγουσα δράση προχωρά ο Δήμος Αθηναίων καθώς εντοπίστηκε έντομο που καταστρέφει τις αναρίθμητες μουριές της πόλης.

Ειδικότερα, η Διεύθυνση Πρασίνου του Δήμου Αθηναίων προχωρά με κατεπείγουσες διαδικασίες στην αντιμετώπιση της ασθένειας που έχει προσβάλει σημαντικό αριθμό από τις μουριές που βρίσκονται στα διοικητικά όρια του Δήμου αλλά και χιλιάδες άλλες εντός και εκτός λεκανοπεδίου Αττικής.
Ποιο είναι το έντομο που απειλεί τα δέντρα της Αθήνας
Πρόκειται για ένα ξυλοφάγο έντομο (Xylotrechus chinensis), που προκαλεί σοβαρές ζημιές στο κορμό και τα κλαδιά των δέντρων, οι οποίες μπορούν να οδηγήσουν μέχρι και την νέκρωση τους.
Σύμφωνα με τους γεωτεχνικούς του Δήμου Αθηναίων στο σύνολο των 25.000 μουριών που υπάρχουν στα διοικητικά όρια του Δήμου, έχουν εκδηλώσει συμπτώματα προσβολής περίπου 1.300 δέντρα από τα οποία 300-350 έχουν ξεραθεί ή έχουν τέτοιο μέγεθος προσβολής που θα πρέπει να κοπούν.

Γάτες και λογοτεχνία

E-mailΕκτύπωση
altΜπουκόβσκι, Χριστιανόπουλος και άλλοι λογοτέχνες γράφουν για τις γάτες τους.
Του Παναγιώτη Γούτα

Πολλά χρόνια προτού η Μάμα Ράμπα στο αποκρυφιστικό της βιβλίο Ουράνια σφαίρα (μτφρ. Αντώνη Αϊδίνη, εκδ. Κάκτος, 1981) αναφερθεί διεξοδικά στη σοφία, τα χαρίσματα και τις τηλεπαθητικές ικανότητες των γατιών της οικογένειας Ράμπα (ο Λόμπσανγκ Ράμπα υπήρξε συγγραφέας αρκετών σημαντικών βιβλίων εσωτερικής αναζήτησης και αποκρυφισμού, όπως το δημοφιλές Το τρίτο μάτι – Κάκτος, 1988, μτφρ. Αν. Αϊδίνη), πολλοί πεζογράφοι και ποιητές έγραψαν διηγήματα ή ποιήματα για τα σοφά αιλουροειδή, που, όπως επισημαίνει χαρακτηριστικά η λαϊκή θυμοσοφία, «τα έστειλε ο θεός στη γη για να μπορεί ο άνθρωπος να χαϊδεύει μία τίγρη».
Κίπλινγκ, Γκυ ντε Μωπασάν, Ζολά, Κολέτ, Μποντλέρ, Μπάροουζ, Ζακ Πρεβέρ και αρκετοί ακόμη αναφέρθηκαν με αγάπη και θαυμασμό σ’ αυτά τα χαρισματικά τετράποδα στα κείμενά τους – κάποιοι μάλιστα φωτογραφήθηκαν συχνά μαζί τους. Ο Τζόυς έγραψε τις Γάτες της Κοπεγχάγης, ο Πόε τον Μαύρο γάτο και ο Χέμινγουεϊ το Γάτα στη βροχή. Ξεχωριστή θέση μεταξύ των λογοτεχνών κατέχει, φυσικά, ο Τ.Σ. Έλιοτ και το βιβλίο του Old Possums book of Practical Cats (1932), που μεταφράστηκε στα ελληνικά ως Εγχειρίδιο πρακτικής γατικής του γερο Πόσουμ (Άγρα, 2005) και μεταποιήθηκε στο μιούζικαλ Cats από τον Άντριου Λόιντ Βέμπερ, με πρώτη παράσταση στο Λονδίνο το 1981 (παίζεται αυτή τη στιγμή και ως κινηματογραφική ταινία στις ελληνικές αίθουσες, με σκηνοθέτη τον Τομ Χούπερ, με αρνητικό ωστόσο αισθητικό αποτέλεσμα, στο όριο του κιτς και της δυσφήμησης του είδους του μιούζικαλ).