Ημέρες ορειβασίας

Ημέρες ορειβασίας

Κυριακή, 28 Ιουνίου 2015

ΠΙΟ ΔΥΝΑΤΟΣ ΑΠ’ ΤΟΝ ΔΙΑΒΟΛΟ




Ένα ζευγάρι τυχοδιωκτών (Bogart - Lolobrigida) συνοδευόμενο από μια συμμορία αποτεώνων (την γνωστή τετράδα Morley, Lorre,Barnard, Tulli), που από κάπου κρατάει το ζευγάρι δέσμιο των επιθυμιών της, περιφέρονται μάλλον ασκόπως σε μία παραθαλάσσια ιταλική πόλη έως ότου επισκευαστεί το πλοίο που θα τους μεταφέρει στην βρετανική Αφρική όπου ελπίζουν να υφαρπάξουν γη πλούσια σε ουράνιο. Κατά την διάρκεια της αναμονής τους συναντούν ένα ακόμη ζευγάρι (Jones- Underdown) εντελώς αταίριαστο και αρκετά περίεργο. Τα δύο ζευγάρια ερωτεύονται χιαστί και μέχρι το τέλος της ταινίας ειλικρινά δεν ξέρουμε ποιος δουλεύει ποιόν. 




Η ταινία στην πραγματικότητα είναι μία παρωδία. Παρωδία των ταινιών που έκαναν γνωστό τον 
Bogart αλλά και γιατί όχι, και του συνόλου της παράδοσης του φιλμ νουάρ. Αρχικώς ο θεατής θεωρεί ότι θα δει ένα νουάρ. Η εισαγωγική σκηνή όπου εμφανίζονται ο Petersen και η συμμορία του με φάτσες που δεν αφήνουν και πολλά στην φαντασία όσον αφορά στο ποιόν τους, η Jones στην αμέσως επόμενη σκηνή, ξανθιά, μοιραία με το bitchy σχόλιο έτοιμο (Harry, we must beware of these men. They are desperate characters... Not one of them looked at my legs!), ο Bogart, η Lolobrigida που περιφέρεται σ` όλο το φιλμ με έξωμα προκλητικά φορέματα, ναι, ο θεατής θεωρεί ότι θα δει μία ταινία βασισμένη στην γνωστή πετυχημένη συνταγή.
Καθώς οι σκηνές διαδέχονται η μία την άλλη αμφιβολίες γεννιούνται, η ταινία είναι πολύ φωτεινή, οι άντρες είναι σχεδόν καρικατούρες, οι γυναίκες διαθέτουν ένα τέτοιο ισχυρό ένστικτο αυτοσυντήρησης και μία τόσο τετράγωνη λογική - στοιχεία που τις απομακρύνουν από το πρότυπο του μοιραίου (αυτό)καταστροφικού θηλυκού που έχουμε συνηθίσει-, οι ήρωες κυνηγούν χίμαιρες, ανεπίτρεπτα gags προκαλούν έως και γέλιο. Κάτι δεν πάει καλά. Μπα..... όλα μία χαρά πάνε. Απλώς έχουμε την ευκαιρία να απολαύσουμε ένα από τα αγαπημένα μας κινηματογραφικά είδη να αυτοσαρκάζει και μάλιστα με σημαία έναν πρωταγωνιστή ολκής.

ΣκηνοθεσίαJohn Huston
Σενάριο: John Huston, Truman Capote
Μουσική: Franco Mannino
Φωτογραφία: Oswald Morris
Μοντάζ: Ralph Kemplen
Κοστούμια: Betty Lee
Σχεδιασμός Παραγωγής: Bill Kirby



Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου